Sosialurinarkiv
Sosialurin 2012-10-03, síða 21
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 3. oktober 2012síða 21

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

21 Mikudagur 3. oktober 2012 · Nr. 115 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Smávirksemið eigur at mennast aftur Heðin Mortensen borgarstjóri Sum smádrongur búði eg við gomlu kolasøluna, ar­beiddi á Bacalao eftir skúla­tíð og lossaði annars á kei­ini. Tá vóru kommunalu arbeiðs­ plássini fá í tali, tí tað vóru bara brennistøðin, vatn­ verkið, grótbrotið og asfalt­ verkið, sum tá var størsta arbeiðspláss í kommununi. Men býurin uddi kortini av lívi, smávirksemi, handli og tænastuvirksemi, so sjálvt smáar hendur fingu altíð okkurt at gera, um bara hug­ urin var. Vágsbotnur kókaði av lívi, ferðabátar, mjólkar­ bátar og smábátar, ið seldu fisk. Fyritøka var á hvørjum horni og ímillum hornini. Smáar klædnasølur, handlar, eitt ótal av bakaríum og tæn­ astur á mongum økjum. Ein kostnaður, menningin seinnu mongu hevur havt, er at smávirksemið, sum skapti lív í gamla býnum, er minkað burtur í einki. Ein natúrlig gongd, sum vit ikki bara síggja her í Føroyum, men allastaðni. Tað virkar sum um, at alt virksemi má hava ávísa stødd fyri at yvirliva. Men tað nýtist ikki altíð at vera so, tí vit kunnu skapa arbeiði til nógvar hendur við at skapa karmar og fjálga um alskyns smávirksemi. Nógvur peningur skal til at byrja veruligt fiskiídnaðar­ virk­semi á landi. Umframt íløgur í framleiðslutól, skal kapitalur at keypa rávøruna, vit mugu hava skip – og ikki minst skulu vit hava atgongd til og lut í tilfeinginum - tí sum er, er høvuðsstaðurin í ólukku­mát fyri vanbýti í til­ feingisbýtinum. Men tað skal minni til at skapa smærri fram­leiðslu­ virki. Tað hevur eisini víst seg, at har fólk ganga saman í leigumál um framleiðslu og sølu, har ber væl til. Og Bacalao stendur bara og bíðar eftir tílíkum virksemi. Okkum tørvar eina íverk­ setarastovu í høvuðs­stað­ num, ein klekingardepil við tøkni­ligari og fíggjarligari ráð­geving til fólk, sum ynskja at byrja egna fyri­ tøku, har atgongd eisini er til viðkomandi gransking og menning. Tí tað er alneyð­ugt, at fleiri fyritøkur og virki verða sett á stovn í komm­ ununi, so vinnulívið kann vaksa. Ein tílíkur depil kann økja um vakstrarmøguleikarnar. Kommunan skal vera við til at skapa eitt umhvørvi, so­ leiðis at íverksetarar kunnu læra av hvørjum øðr­um, geva hvørjum øðrum íblást­ ur og stuðla hvørjum øðrum við vitan og royndum innan fígging, útflutning, mark­ naðar­føring, patent v.m. Fíggjarnevndin hevur arbeitt við einum ítøkiligum uppskoti um eitt tílíkt hús, og er stundin nú komin at finna hetta framaftur. Komm­unan eigur hús, sum uttan stórar íløgur kann innrættast við skrivstovum og fundarhøli við atgongd til net, printara og aðrar hent­ leikar. Kommunan kann tí skjótt skapa karmar fyri slík­um virksemi, um bert politisk­ur vilji er til tess. Við stuðli til karmar frá kommununi kann virksemið í hesum húsi skjótt hvíla í sjálvum sær. Møguligt skal vera at leiga eitt skrivaraborð ella eitt høli í ein dag, eina viku, ein mánað, alt eftir tørvi. Etableraðar fyritøkur skulu eisini kunna leiga fundarhøli til eitt nú video­ ráðstevnur og tiltøk, sum kunnu koma húsinum og teim­um sum virka har til góðar. Endamálið má vera at skapa samstarv millum íverk­setarar og fyritøkur í kommununi. Húsið skal vera soleiðis innrættað, at tað eggjar til skapan og skal bjóða upp á hentleikar, tíðarrit v.m., so uppfinnar, designarar, rit­ høvundar, tøkni-mennarar og øll møgulig skapandi og nýhugsandi fólk trívast. Húsið eg tosi um liggur í Kongagøtu. Mitt í býnum har lætt er at koma til og frá og skjótt er til alt tað sum miðbýurin kann bjóða av øðrum sosialum og mennandi tilboðum og karmum. Sjálvur trúgvi eg tað hevði verið ein fongur fyri býin, hevði kveikt og ment hópin av smávirksemi, sum í verandi løtu ikki fer í gongd, tí tað er ongastaðni ein kann byrja í tí smáa, ongastaðni ein kann leita sær hjálp og vegleiðing, og ongastaðni ein kann virka í einum umhvørvi við fólki sum eru ella hava verið í somu støðu. So tað er ikki berur roman­tikkur, tá eg hugsi um, hvussu tað uddi við smá­ virksemi í gomlu Havnini. Eg trúgvi fult og heilt á, at vit góðum samstarvi og røttu kørmunum fara vit at fáa lív í miðbýin og virksemið fram við kaikantarnar! kommunuval 2012