mikudagur 17. oktober 2012síða 12

Mikudagur 17. oktober 2012 · Nr. 121 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ítróttur Hilmar Jan Hansen Hóast tað enn eina ferð bleiv til ein fínan fyrra hálvleik, sum eisini hesa ferð endaði 0-0, bleiv tað tí­ verri ikki til so øgiliga nógv aftrat í gjárkvøldið, tá mótstøðuliðið hjá Føroyum á Tórsvølli var Írland. Sjálvandi skal málið hjá Arnbjørn T. Hansen ikki forsmáast, men tá samanumkom, var tað bara eitt mál av mongum – og av teimum fimm í hesum dystinum tað týdn­ingar­ minsta. Tíverri! Hinvegin fløvaði tað at heilsa upp á fyrrverandi landsliðsvenjara okkara og íra, Brian Kerr, ið helst ikki vildi hava, at nakar ynskti sær tillukku við sigrinum hjá lands­ monnunum. Í staðin legði hann hondina at hjartanum og helt fyri, at tað bankaði minst líka nógv fyri Føroyum sum Írlandi, og at hann ikki ordiliga kundi fegnast um írska sigurin, tí hann heldur harmaðist føroyska tapið. Slíkir føroyavinir eru »priceless«, og uttan at fara inn upp á nakrar sum helst samanberingar ella at spekulera í, hvat ein Kerr møguliga vildi gjørt øðrvísi enn ein Olsen, so skiltist á øllum brøgdum, at okkara íri helt Føroyar hava betur uppiborið í gjárkvøldið. Tað stutta av tí langa var tó, at Føroyar ikki megnaðu at reisast eftir tvey mál fyrstu sjey minuttirnar av seinna hálvleiki. At tað kundi enda galið, fingu vit eina ávaring um longu í tólvta minutti, tá eitt stutt írskt horna­ spark endaði við, at Keith Andrews inni á fimmmetrinum setti pann­ una á bóltin, ið næstan kundi velja, hvørju megin stongina, hann ætlaði sær. Tíbetur, so valdi bólturin at fara uttanfyri, men her sóu vit, hvussu skjótt tað kann vera! Fjøldin hoyrdist Sum sagt, var føroyska spælið fínt í fyrra hálvleiki, og menn vóru minst líka ágrýtnir sum í fyrra hálvleiki ímóti Svøríki fríggjakvøldið. Mun­ urin var bara, at vit hesa ferð kundu trýsta mótstøðuna í langar løtur við álopsbylgjum fram eftir vøllinum, og eisini komu vit í eitt sindur meira beinleiðis støður, ið saktansi kundu givið okkurt. Føroysku áskoðararnir, ið vóru sera væl upplagdir, tóku væl á við sínum monnum, og hóast fjøldin var eitt sindur verri mannað enn til dystin ímóti Svøríki, mundi hon hoyrast sum ein sera mælskur tólvti maður hjá spælarunum á vøll­inum. Ikki minst rungaði eftirí, tá Daniel Udsen sendi bóltin á írska yvirliggjaran, og tá Darren O’Dea fekk blokerað skotið frá Jóan Símuni Edmundsson út til hornaspark. Hetta mundu vera teir báðir størstu, føroysku møguleikarnir í einum fyrra hálvleiki, ið meira enn so kundi verið byrjanin til endan hjá italska landsliðsvenjaranum hjá írum, Giovanni Trapattoni, ið ljóðar at hava nógvar óvinir í írsku pressuni og enntá á sjálvum lands­liðnum. Á summum ljóðaði undan dystinum næstan, sum vildu tey heldur, at Írland tapti, enn at Trapattoni varð sitandi sum venjari… Nú dysturin er spældur og alt er liðugt, er lítið hjá øllum hesum mongu at koma eftir, tí eingin ivi man vera um, at nógv stóð á írum undan dystinum á Tórsvølli, nú teir skuldu royna at koma á føtur aftur eftir lemjandi 1-6 avsmurningin fyri Týsklandi. Men Írland kláraði upp­ gávuna væl og virðiliga, og sjálvt um írska spælið ikki upp á nakran máta náddi nevniverdar hæddir, megnaði liðið í ríkiligt mát at skora mál. Bara málini telja At írar dugdu at skjóta mál, og vit ikki dugdu tað, var størsti munurin í dystinum. Ilt er at trúgva tí, men turru hagtølini frá BBC, ið fylgdi væl við dystinum frá byrjan til enda, staðfestu í gjárkvøldið, at Føroyar høvdu 64 prosent av spælinum og Írland 36 prosent. Well, so er bara at lata vera við at hava bóltin so nógv, tí vit duga ikki nóg væl at skapa ein dyst enn. Nei, kanska ikki tað, men í øllum førum duga vit ikki nóg væl at skapa tað, ið dystir kunnu vinnast við, nevniliga ítøkiligar møgu­leikar! Í øllum førum vísa hesi somu hag­tøl hjá bretska kringvarpinum, at írar høvdu 14 skotroyndir og vit 13, men at átta av okkara vóru upp á mál og bara fimm av teimum hjá írunum. Og tað vísir eina vanlukkuliga soltna úr­tøku, tí burtur úr sínum fimm skot­roynd­ um innan fyri rammuna fingu írar altso fýra mál! Enn er tað jú so, at bara málini telja, so kanska Føroyar veruliga kunnu læra eina rúgvu av hesum dystinum. Ein lærdómur kann so í øllum førum vera, at eru tveir ella tríggir spælarar í javnari kapping um eitt pláss á liðnum – serliga har frammi á vøllinum – so er altíð at velja tann av teimum, ið dugir best at gera mál! Gott dømi um tað er júst føroyski málskjúttin, Arnbjørn T. Hansen, ið ferð eftir ferð er komin inn hjá EB/Streymi sum ein annar »super- sub« og hevur avgjørt dystirnar, nú landskappingin nærkaðist av­ger­ andi løtuni. Gamaní, var málið í gjárkvøldið til 1-2 ikki nakað avgerandi mál, men tað eigur at siga so mikið, at tá menn duga at gera mál, so er tað teir, vit skulu brúka. Írar dugdu ikki so nógv annað enn tað, men tað dugdu teir, og tí lógu hesi trý stigini í HM- undanbólkinum væl stúvað millum kuffertini í viðførisrúminum, tá írar A-landsliðið føroyar - írland 1-4 Niður aftur Fótbóltur Eftir fantastiska dystin fríggjakvøldið, tá Føroyar høvdu uppiborið betri enn 1-2 tap fyri Svøríki, bleiv seinni hálvleikur í gjárkvøldið ímóti Írlandi sum at vakna við marruni. 4-1 vunnu írar, og vit komu við einum braki skramblandi niður aftur á jørðina turr tøl At írar dugdu at skjóta mál, og vit ikki dugdu tað, var størsti munurin í dystinum. Ilt er at trúgva tí, men turru hagtølini frá BBC, ið fylgdi væl við dystinum frá byrjan til enda, staðfestu í gjárkvøldið, at Føroyar høvdu 64 prosent av spælinum og Írland 36 prosent Mynd: Álvur Haraldsen