Sosialurinarkiv
Sosialurin 2012-10-17, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 17. oktober 2012síða 15

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

15 Mikudagur 17. oktober 2012 · Nr. 121 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ítróttur A-landsliðið føroyar - írland 1-4 HM2014 Bólkur C nr. lið dystir vunni javnt tapt mál stig 1 Týskland 4 3 1 0 15-6 10 2 Svøríki 3 2 1 0 8-5 7 3 Írland 3 2 0 1 7-8 6 4 Eysturríki 3 1 1 1 5-2 4 5 Kasakstan 4 0 1 3 1-8 1 6 Føroyar 3 0 0 3 2-9 0 Myndir: Álvur Haraldsen Føroyar - Írland 1-4 (0-0) 1-0 Marc Wilson, 46 2-0 Jonathan Walters, 53 1-2 Arnbjørn Hansen, 68 1-3 Pól Jóhannus Justinussen, sjálvmál 1-4 Darren O’Dea, 88 Føroyar: Gunnar Nielsen - Jónas Tór Næs, Rógvi Baldvinsson, Odmar Færø(Erling Jacobsen, 61.min), Pól Jóhannus Justinussen - Daniel Udsen(Arnbjørn Hansen, 61.min), Hallur Hansson, Fróði Benjaminsen, Christian Lamhauge Holst, Símun Samuelsen - Jóan Símun Edmundsson(Hjalgrím Elttør 79.min). Á bonkinum uttan at koma inn: Jákup Mikkelsen, Kristian Joensen, René Shaki Joensen, Rógvi Holm, Kaj Leo Í Bartalsstovu, Karl Løkin, Jan Ellingsgaard, Gilli Sørensen og Klæmint Olsen Gult kort: Arnbjørn Hansen Venjari: Lars Olsen Írland: Keiren Westwood - Séamus Coleman, John O’Shea, Darren O’Dea, Marc Wilson - Robert Brady(Simon Cox, 45.min), Keith Andrews(David Meyler 90+1.min), James McCarthy, Aiden McGeady - Robbie Keane(Shane Long 80.min), Jonathan Walters Á bonkinum uttan at koma inn: David Forde, Darren Randolph, Stephen Ward, Paul McShane, Stephen Kelly, Ciaran Clark, Keith Fahey og Conor Clifford. Venjari: Giovanni Trapattoni Dómarakvartett úr Albaniai: Lorenc Jemini, Ermal Barushi, Gezim Koka og Enea Jorgji Hilmar Jan Hansen Eingin í føroyska hópinum var nøgdur eftir dystin ímóti Írlandi í gjárkvøldið, og landsliðsvenjarin hjá Føroyum, Lars Olsen, helt ikki, at avrikið var so vánaligt sum úrslitið. – At vit tapa 4-1, gevur eina skeiva mynd av dystinum, hóast eg ásanni, at tað var uppiborið, at Írland vann. Enn eina ferð spældu vit ein góðan fyrra hálvleik og megnaðu til fulnar at spæla upp við eitt av frægaru liðunum í Europa, segði venjarin, ið hinvegin harmaðist um fyrstu løtuna eftir hálvleikssteðgin. – Tað hart at fáa tvey mál ímóti sær mestsum beinanvegin í seinna hálvleiki, og sjálvt um tað eydnaðist okkum at fáa eitt mál, kláraðu vit tíverri ikki javna. Tá teir komu upp á 3-1, var liðugt hjá okkum. Hetta var triði HM-undan­ kapp­ingardysturin hjá Lars Olsen sum landsliðsvenjari hjá Føroyum, og hann ásannar, at uppgávan til komandi dystir verður tann sama, sum hon hevur verið, at fáa talið á mis­ tøkum niður. – Liðið er fyri tað mesta væl skipað, so vit skulu arbeiða meira við tí, vit gera, tá vit sjálvir hava bóltin, umframt at vit skulu gera færri feilir, tí tað eru teir, vit tapa dystirnar uppá, sigur Lars Olsen, ið eisini helt, at tveir so tættir dystir var harðari kostur hjá føroyingunum, enn hjá írunum. – Vit sóu í fyrra hálvleiki einki til, at hetta var okkara næsti dystur í fýra dagar, men sum tað leið út á dystin, sást meira til møðina hjá okkum enn írunum, ið virkaðu betur fyri kropsliga. hilmarjan@sosialurin.fo 4-1 vísir ikki dystin Fótbóltur Lars Olsen harmaðist um, at tvey skjót mál beint eftir steðgin gjørdu uppgávuna torføra, eftir at tað annars hevði gingist væl í fyrra hálvleiki Hilmar Jan Hansen – Fyrsta málið tók luftina úr okkum, hóast vit í hálvleikinum høvdu tosað um, at tað ráddi um at fáa hildið tætt ta fyrstu løtuna, segði málverjin, Gunnar Nielsen, tá hann var komin undan brúsuni. – Kanska blivu summir hjá okk­um eitt sindur troyttir ímóti end­anum, men tað var eitt sindur óneyð­ugt, at vit skuldu standa við hes­um tapinum. Sum málmaður føldi eg tað, sum at vit vóru meira trýst­ir ímóti Svøríki, enn nú ímóti Írlandi, so tí er tað keðiligt at tapa 4-1. Gunnar hevur bara sáttmála við Manchester City henda mánaðin út, og longu í sambandi við Svøríkisdystin var greitt, at fleiri feløg vóru og hugdu at evnaríka málverjanum, og so var eisini í gjárkvøldið. Og sjálvt um hann í gjárkvøldið mátti fýra ferðir í málið eftir bóltinum, er hann framvegis vera áhugaverdur. Tó vil hann ikki seta navn á, hvør tað er, sum vísir áhuga: – Eg fari ikki at nevna nøkur feløg, tí tað vildi verið eitt sindur ótaktiskt av mær. Men eg kann siga so mikið, at talan er bæði um donsk feløg, onnur norðurlendsk feløg, onkur feløg í Onglandi og so okkurt annað aftrat. Tað tekur eitt sindur av tíð at fáa hetta avgreitt, men eg vóni, at eg havi fingið víst meg væl fram hesar dystirnar, so onkur sáttmáli kemur burturúr, sigur hann. hilmarjan@sosialurin.fo Fróði Benjaminsen er framvegis maðurin, ið gleðiliga gongur undan á miðvøllinum, tá stóru tøkini skulu takast, men tapið ímóti írum í gjárkvøldið helt hann vera ov stórt – Kenslan eftir henda dystin er vónbrot, tí 4-1 er alt ov nógv at tapa. Men tað bleiv trupult hjá okkum, tá teir skoraðu beinanvegin í seinna hálvleiki, og tað bleiv ikki frægari av, at teir so fingu eitt mál aftrat, áðrenn vit høvdu fótað okkum. Vit trúðu upp á tað, tá vit høvdu minkað um munin, men so kom triðja málið, ið fekk okkum at fara eitt sindur niður. Tað sigur royndasti spælarin á dagsins útgávu av landsliðnum, 34 ára gamli Fróði Benjaminsen, sum síðani fyrsta dystin í august 1999 hevur spælt 73 landsdystir og skotið fimm mál. Hesir 73 dystirnir eru líka nógvir sum Jákup Mikkelsen, men 10 færri enn Óli Johannesen, ið eigur føroyska landsdystarmetið við 83 dystum. Hóast tað hevur ligið á ljóði, at Fróði nú skal hava hug at slakka eitt sindur av við fótbóltinum, hava dystirnir ímóti Svøríki og Írlandi ikki víst stórvegis til rust ella onnur ellistekin, og framvegis er Fróði maðurin, ið gleðiliga gongur undan á miðvøllinum, tá stóru tøkini skulu takast. Hann heldur eisini øll kortini rættiliga tætt at kroppinum, tá vit spakuliga bera evnið upp á mál: – Har eru nógvir ungir spælarar, sum gera tað øgiliga gott, og flestu teirra eru blaðungir og koma frá U21-landsliðnum, so vit hava nógv gott fólk, sum er á veg fram. Sjálvandi skal liðið helst vera ein blandingur av yngri og royndari spælarum, men eg dugi illa at svara tær, hvussu verður hjá mær, sigur Fróði Benjaminsen. – Eg hugsi sjálvandi altíð um, hvat eg havi at tilføra, og tað er altíð trupult at gevast. Serliga er tað trupult at gevast á landsliðnum, tí tað er jú ein heiður at umboða Føroyar upp á tann mátan. Um eg so haldi fram, so leingi boð eru eftir mær, er ein góður spurningur, tí tað ræður eisini um at vita, nær man skal gevast. hilmarjan@sosialurin.fo Hetta var eitt vónbrot Keðiligt tap