mánadagur 22. oktober 2012síða 24

Mánadagur 22. oktober 2012 · Nr. 123 24 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 kommunuval 2012 Børn mugu ikki liva í armóð Hallbjørg Lamhauge Vit hava barnafamiljur í Føroyum, sum liva í djúpum fátækradømi. Sambært Hagstovu Før­ oya liva umleið 1200 børn í Føroyum í fatækraváða, og sambært eftirmeting av jólahjálpini í 2011 hjá “Í menn­iskjum góður tokki”, eru tey sum fáa veitingar frá almennum skipanum so sum forsorgarveitingar, fyri­ tíðarpensjón, lestrarstuðul v.m. sera fíggjarliga sperd. Tað sama er við nógvum av teimum arbeiðsleysu, sum fáa frá Arbeiðsloysisskipanini og teimum, sum fáa frá Barsilsskipanini. Vit hava hoyrt mammur greitt frá í fjølmiðlunum, at tær ikki hava mat á borðið til teirra børn og at tær noyðast at sníkja seg inn á Herbergið á náttartíð sum olmussufólk fyri at bidda um mat. 596 av teimum 910 børn­ unum sum fingu jólahjálp í fjør livdu í familjum, sum høvdu minnið enn 100 krónur um dagin at liva fyri. Slíkt eigur ikki at koma fyri í einum vælferðarsamfelag og tað er alneyðugt at geva hesum børnum ein tryggan uppvøkstur undir mennandi umstøðum, soleiðis at tey ikki ganga hungurstungin, men fáa eina heita og heilsugóða máltíð hvønn dag. Hetta kann til dømis gerast við, at kommunan setur í verk eina matarskipan, har øll børn sum ganga á stovni hjá kommununi, hvønn dag fáa eina heita mál­tíð á stovninum. Les meira um meg og míni sjónarmið á www.tjodveldi. fo/hallbjorg Ta røttu at ráða? - vel mammu Høgna og Boga Hoyvíkin – ein stórur partur av Havnini Kristina Ejdesgaard Framsókn Fólkatalið veksir støðugt í Hoyvíkini. Her er nógv gott, so sum skúlar, barnaansing, kirkja, vinna og annað. Fólk trívast í Hoyvík, og her er gott at búgva. Her eru tó fleiri manglar: • handilsviðurskifti til íbúgv­arnar • at fáa ferðsluviðurskiftini við skúlan við Løg­manna­ breyt í lagið • at fáa ringvegin inn í Havn­ina lidnan • reglugerðir til húsaeigarar so øll ikki gera sum teim­ um lystir, uttan mun til hvussu húsini liggja í lend­inum. • ljós við gøturnar við Svarta­foss, so vit ótarnað kunnu ganga til og frá býnum, tá tað er myrkt • at skilta við rutum og hvussu langar ruturnar eru, til tey ið renna ella ganga • at skilta við at hunda­lort­ arnir skulu takast upp • at steðga óneyðugum út­ stykkingum, sum liggja óheppið fyri • at súkklubreytir verða tiknar við í ætlanir, tá nýggir vegir skulu gerast • at forbjóða at hitmiðstøðin verður bygd við Klingruna Inni á Gøtu • ein kirkjugarður Við at velja meg til býráðs­ valið, fari eg at arbeiða fyri, at Hoyvíkin áhaldandi mennist á øllum økjum. Havnin ein Framsøkin høvuðstaður Tórshavn tú Føroyalands miðstøða ER Karlot Hergeirsson Valevni fyri Framsókn Tórshavn tú Føroyalands mið­støða VAR syngja vit, men tað átti at verið Tórs­ havn tú Føroyalands mið­ støða ER. Tórshavn er miðstøða, Tórshavn er høv­ uðs­stað­urin. Tórshavn er hjarta kropp­ inum Føroyar. Steðgar hjarta so doyggja allar Føroyar. Hjartað pumpar ikki við somu strykkju sum tað hevur gjørt. Fólkatalið í høv­ uðsstaðnum minkar. Fólka­ talið í Føroyum minkar. Og hví er afturgongd. Tú millum annað, at hundraðada­vís av ungum før­oy­ingum leikar sær uttan lands á hvørjum sumri at nema sær útbúgving, tí vit ikki hava røttu tilboðini at geva teimum í Føroyum. Onkur vil siga tað er ein lands uppgáva, men teir sokallaði landspolitikk­ar­ar­ nir er meir upptiknir av at geva manikyr, pedikyr og annað gott fyri útjaðaran á mannakroppinum Føroyar. Nei borgara í Tórshavnar Kommuni vit muga taka sagina í egnar hendur , sjúku­eyðkennini er tígulig. Før­oyar og høvuðsstaðar kommunan má hava tann heili­vág sum skal til. Tá løg­ tingspolitikararnir pussa negl og rippa eygnabrýr og ikki gáa um hjartað, so muga vit sum elskað og búgva í hjartanum gera tað. Framsókn bjóðar seg fram, tí vit hava tann rætta heili­ vágin og tað røttu skamtan Tórshavn sum altjóða lestrarbýur. Vit mangla eitt stórt altjóða universitet. Sum bæði kann bjóða føroyingum tað røttu útbúgvingina og draga útlendingar handa­ vegin. Visjónir og handling Eg var virkin í politikki í 12 ár, frá 1990 til 2002. Eg sat 10 ár í Løgtinginum og 2 ár í Landsstýrinum. Í landsstýrinum um­ sat eg vinnu- og sam­ ferðslu­mál í 1998-2000. Í hes­um tíðar­skeiði orð­ aðu vit m.a. ein vinnu­ politikk í 5 bindum, fingu Caragata rapportina til vega og gjørdu sam­ ferðsluætlanina. Men størsta avrikið var ival- eyst, at vit funnu ein leist til at gjøgnumføra undirsjóvartunnilin til Vágarnar og fingu góðar kreftir at standa fyri verkætlanini. Í Løgtinginum vóru tað serliga fíggjar- og búskaparmál, sum eg fekst við. Eg var nýggjur í fíggjarnevndini, tá kreppan skolaði inn yvir okkum fyrst í níti­ áru­num og sat sum for­ maður í somu nevnd, tá búskapurin kom upp á turt í 1995. Tað var ein avbjóðandi og spenn­ andi tíð, har øll lyftu í felag, samstundis sum fiskivinnan kom fyri seg aftur, og tá rukku vit á mál. Eg valdi at gevast sum landsstýrismaður í 2000, hóast mær dámdi væl. Orsøkin var, at eg átti eitt vinnuvirki, sum eg mátti taka mær av. Hetta virkið seldi eg fyri nøkrum árum síðani, so nú havi eg betri stundir at fáast við politikk. Fólkaflokkurin hevur heitt á meg um at koma við aftur, og hesuferð havi eg valt at taka av tilboðnum. Politiskar roynd­irnar og nógv ár í vinnulívinum, m.a. við verkstaði, innflutningi og sølu, alivirksemi, lýs­ ingarvirksemi, og fleiri nevndarsessir, m.a. í Havsbrún og Atlantsflog, hava givið mær eina ávísa barlast, sum eg havi við mær, verði eg valdur í Býráðið. Vanliga gongdin fyri høvuðsstaðir og mið­ staðir úti í heimi er, at al­ment virksemi, banka –og tryggingarvirksemi og annað privat tæn- astu­virksemi hevur lyndi at miðsavna seg, meðan primervinnan og sekundervinnan flytur útum høvuðstaðarøkið. Sama gongdin hevur ver­ið her hjá okkum, men heppið er, at Kolla­ fjørður er innan fyri kommunumark. Í Kolla­ firði blómar uppsjóvar­ vinnan, men í sjálvari Havnini eru fá skip eftir, og har skip ikki eru, kem­ur fiskur vanliga heldur ikki. Tíbetur er støðan nú tann, at land­ingarmiðstøð í dag tekur ímóti í fitt av fiski í gamla Bacalao, men fisk­urin verður ikki virk­ aður í býnum. Eg haldi, at tað hevði verið gagnligt, um tað hevði eydnast at fingið okkurt niche virksemi í gongd í Havnini og í Kaldbak, tí lokala sam­ felagið verður dekan ov sárbært uttan part av fiskivinnuni, sum hevur so stóran týdning fyri talið av arbeiðsplássum. Hví stilli eg upp til Býráðsvalið? Finnbogi Arge