mikudagur 31. oktober 2012síða 7

7 Mikudagur 31. oktober 2012 · Nr. 127 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 barnavernd eru galin, eru ofta fólk, sum standa barninum og familju­ ni ógvuliga nær, ein omma, ein fastur, ein granni, ella okkurt sovorðið. - Skulu tey vera navn­ givin, er vandi fyri, at at familj­an, sum verður klagað, slær hondina av teimum og at barnið, kært verður um, so­statt eisini missur sam­ bandi við kæraran. Í hesum føri er bara talan um, at fólk gera barna­vernd­ ina varuga við, at tey halda, at okkurt ikki rugg­ar rætt. So stendur tað til barna­ verndina sjálva at kanna um viður­skiftini og vita um hald er í illgrunanum. Kemur barnaverndin til somu niðurstøðu, verður mál­ið tikið upp og tá er tað ikki tann ónavngivni frá­boð­ ar­in, sum reisir málið, men barnaverndin. Skyldan hjá starvsfólki, sum arbeiða við børnum, at boða frá, fevnir bara um viður­skifti, tey koma fram á í sínum starvi. Tá ið tey hava frí, hava tey somu fráboðanarskyldu sum øll onnur. - Vit kunnu hugsa okkum eitt dømi um ein lærari, sum hev­ur barnið hjá grannanum í skúla­num, men sum onki varn­ast við barninum í skúla­num. - Men um kvøldið fær hann illgruna um, at okkurt er á vási, so skal hann boða barna­verndini frá. Men hetta merkir so eisini, at skótaleiðarar, ítrótt­ ar­leið­ar­ar, samkomuleiðarar og onnur, sum eru um børn og ung í frítíðini, uttan at hava tað sum starv, hava ikki fráboðanarskyldu sum starvs­fólk, men bara sum van­lig­ir borgarar. Ófødda barnið Jonhard Klettheyggj leggur eisini dent á, at skyldan at fráboða barnaverndini um óreglu­lig viðurskifti, snýr seg eisi­ni um tað ófødda barnið. - Tað stendur beinleiðis í lógini, at bæði starvsfólk, og fólk annars, hava skyldu at boða barnaverndini frá, tá ið mett verður, at kvinna, ið er við barn, hevur tørv á stuðli, eitt nú vegna rús­evnis­mis­ nýtslu, sosialum ella sálar­ ligum ávum. Tá ið barnaverndin hevur fing­ið eina fráboðan, skal hon í seinasta lagi eina viku seinni, kanna málið og meta um, antin kanningar skulu set­ast í verk ella ikki. Har talan um um starvs­ fólk, sum boðar frá, skal Barna­verndin eisini siga teim­um frá, at fráboðanin er mót­tikin. - Tá ið fakfólk boða barna­ vernd­ini frá, hava tey krav upp á at fáa eina aftur­meld­ ing um, at frá­boð­anin er kom­in í rættar hendur. Tá ið lógin varð smíðað, var ætlanin, at fakfólk, sum boða barnaverndini frá ein­ um máli, skuldi eisini fáa at vita frá barnaverndini, at nakað er gjørt í málinum og at tiltøk eru sett í verk. Tað skuldi tó ikki upp­ lýs­ast akkurát, hvørji tiltøk eru sett í verk, ella hvør tann ítøki­ligi trupulleikin er. Men hesa ásetingina gjør­ di Løgtingið so av at strika, tí hildið var, at tað var nóg mik­ ið, at fráboðarin fekk eina móttøkuváttan. Leys av málinum Jonhard Klettheyggj stað­ fest­ir, at tað hevur ofta ør­kymla­ð tey, sum boðað barna­verndini frá, at tey onki hava hoyrt aftur. So eru tey komin til ta niður­støðu, at tey hava boða frá, men at onki hendi í. Tað hev­ur eisini fingið summi at hal­da, at tað nyttar onki at boða frá, tí onki verður gjørt við tað kortini. - At onki hoyrist aftur, merk­ir als ikki, at onki hend­ ir í málinum, sigur Jonhard Klett­heyggj. Barnaverndin skal nevni­ liga ikki siga fráboðaranum frá, hvat hendir í teimum ein­støku málunum. - Tann, sum boðar barna­ vernd­ini frá einum máli hev­ur gjørt sína skyldu og so er viðkomandi fráboðari leys­ur av málinum. Síðani er tað myndugleikin, sum hev­ ur skyldu at eftirkanna frá­ boðan­ina at vita um tiltøk skulu setast í verk. - Øll hava frá­boðanar­skyl­ du, men tað er barna­vernd­in, sum skal viðgera frá­boða­nina. Kunnu revsast Løgfrøðingurin staðfesti eisini, at verður frá­boða­nar­ skyld­an ikki hildin, kann tað verða revsað. Tann, sum verður varug­ur við óreglulig viður­skifti, men ikki boðar barna­vernd­ar­tæn­ as­tu frá, kann revsast við bót ella hefti upp til tríggjar mán­aðir, segði hann. Annars man tað vera sjáldan, at nakar verður revs­ aður fyri at hava misrøkt sína fráboðanarskyldu. - Men hetta er ein lyftur frem­sti­fingur, sum minnir okk­um á, at røkja vit ikki okkara skyldur á hesum øki, kunnu vit verða revsað, sig­ur Jonhard Klettheyggj. Annars staðfestir hann, at frá­boða­ nar­skyldan í sær sjálv­um loys­ir ongan trupul­leika. - Skal tað eydnast at loysa trupul­leikan, hevur tað eisini av­gerðandi týdning, at tey, sum skulu eygleiða og meta um standin, børnini eru í, hava neyðugu fortreytirnar fyri at gera tað. Og somuleiðis mugu myndugleikarnir, sum skulu handfara málini, hava neyð­ugu fortreytirnar til tað segði Jonhard Klettheyggj. Fráboðanarskyldan fevn­ir um øll, sum hava eitt arbeiði, har tey hava við børn at gera, eisini sjúkra­røkt­arfrøðingar, tann­læknar, læknar, sálar­ frøð­ingar, fysio­tera­peutar, ergoterapeutar, sosial­ráð­ gevar, dag­stovna­leið­ar­ar, dagrøktarar og prestar Betri vard Áðrenn var tað so, at, at starvsfólk skuldu bara boða frá, tá ið tey fingu kunnleika til, at børn verða misrøkt ella eru fyri ágangi. Men nú er fráboðanarskyldan sostatt herd, soleiðis, at nú skal eisini boðast frá, tá ið starvsfólk hava orsøk til at halda, ella varhugan av, at okkurt er galið. Men eisini vanlig fólk hava skyldu at boða frá