fríggjadagur 16. november 2012síða 5

5 Fríggjadagur 16. november 2012 · Nr. 134 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Koyrdi rúsdrekkakoyring 19 ára gamal upp­skorin í nakkanum, bein­ unum, ørmunum og á bak­ inum. Hann bløddi álvarsliga og hevði nógvar pentir alla staðni. Tá Heini 20 dagar seinni raknaði við úr koma á Ríkis­ sjúkrahúsinum, rann spaku­ liga fram fyri hann: – Eg hevði koyrt bil dýr­ andi fullur, blóðroyndin stað­festi eina promillu á 1,8. Eg hevði ikki bundið trygdar­ beltið. Eg hevði koyrt á summar­dekkum á svarta­ kálki. Eg hevði koyrt alt ov skjótt, tí eg var slongur langt úr bil­inum. – Fyrstu tveir mánaðirnar svaraði eg bara ja og nei, tá starvsfólk vendu sær til mín. Eg var beiskur og óður inn á meg sjálvan at liggja har sum ein kloddi og slapp ikki av við øðina, minnist Heini. Ikki mín Gud Tó at Heini var einsamallur í bilinum, rakti vanlukkan onn­ur enn hann. Hann átti mammu, pápa, systkin og vin­fólk, sum øll vóru góð við hann. – Eg kendi, at eg hevði gjørt nakað skeivt, sum øll familjan sveið fyri. Vit tosaðu dag­liga í telefon, og tey vitj­ aðu alt tað, tey kundu. Tað sama gjørdu vinmenninir. Onk­ur av mínum nærmastu hildu, at hetta var Guds vilji við mær. Hetta var tungt at bera í teirri neyð, eg var í. Tá helt eg fyri – eins og nú – at um Gud vil blaka meg í ein koyri­stól, er hann ikki mín Gud. – Eg veit, at teirra hug­ burð­ur var eitt slag av um­ sorgan, men hetta er ein heims­speki, sum eg ikki taki und­ir við, og sum ikki kann brúk­ast til nakað sum helst. Tað løgna var, at dagin eftir eg koyrdi meg til avlamis, átti systir mín ein son, so fam­ iljan sveimaði millum lív og deyða teir dagarnar. Gálgaskemt í Hornbæk Eftir at hava ligið í strekki í tríggjar mánaðir á Ríkis­ sjúkra­húsinum fyri at grøða brotið í rygginum, varð Heini fluttur til uppvenjingarstað í Hornbæk. At byrja við var ógreitt, um hann fór at gerast førur fyri at ganga aftur. – Í Hornbæk vóru onnur offur frá ferðsluvanlukkum, miseydnaðum sjálvmorðum, fólk ið høvdu kavað í ov grunt vatn, heilabløðingar og so framvegis. Mong vóru sjálv­ morðshótt. Millum starvs­ fólk ráddi ein marg­hátt­ligur tóni. Júst innkomin heilsaði ein fysioterapeutur mær við at spyrja, hvat var hent mær. Síðani segði hann læandi, at mann tað sama kann gera tað ordiliga, tá mann koyrir skít. Eg tók tað illa upp, sum eg lá har 19 ára gamal í hesum fremm­anda. Kortini var hetta onkursvegna við til at herða meg, minnist Heini. – Ein morgun komu tveir læknar, tveir sálarfrøðingar og ein sjúkrasystir inn at tosa við meg – ein reiðilig til­búgv­ ing. Tey bóru mær tey boð, at eg ikki skuldi vænta at ganga aftur. Tey høvdu sæð undur­ verk fyrr, men eg skuldi ikki vænta mær eitt. – Hetta vildi eg avgjørt ikki góðtaka sum eina enda­ liga niðurstøðu og segði »NEI, eg fari at ganga aftur!« Tey endur­tóku, at tað fert tú helst ikki. Tey royndu at fáa meg at venja meg við tað. Tað var ræðuligt, og eg vildi ikki lurta eftir hesum. Eg var púra á berum og royndi at skumpa hetta til viks – hevði so inniliga brúk fyri at hoyra okkurt jaligt. Alt var ræð­andi og óveruligt. Eg var so ung­ ur, lívið var ikki meiri enn byrjað, og kortini var eg so einsa­mallur og noyddist at fóta mær av nýggum. Ólavsøka á hjólum Beint fyri ólavsøku varð Heini útskrivaður úr Horn­ bæk. Hann hevði lítlan hug at fara heim til Føroya. – Tað var sum stóð eg mill­ um tvey ymisk lív og visti ikki, hvat eg fór at megna í nýggju støðuni. Eg ótt­aðist fyri at byrja lívið utt­an fyri ...framhald á síðu 6 3. september 2012 Minnist til, kvinnur: Ein maður við einum sixpack (vøddar á búkinum), er samstundis eitt mannfólk, sum ongantíð kemur at elska tykkum líka nógv, sum hann elskar seg sjálvan. 7. september 2012 Tá mann roynir at skifta kanal og fjarstýringin ringir, hevur mann drukkið for nógv vín. 5. september 2012 Kvinnan sum uppfann setningin, »Øll mannfólk eru eins« var kinesisk. Og tað gevur meining, tí har eru allir eins. 27. januar 2012 At sita í trygdarbelti tá mann koyrur bil, kann sammetast við at vera í bjargingarvesti, tá vanlukka hendur á sjónum. Tað er bara eitt klikk og tað ER kul, ikki gloyma tað! Sitatir av Facebook-vegginum hjá Heina: