mánadagur 26. november 2012síða 21

21 Mánadagur 26. november 2012 · Nr. 138 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn Leygardagin 24. november fylti ein í Føroyum kendur norskur oljumaður 70 ár. Tað er Alex Buvik, sum mong munnu kenna frá tí føroyska oljuumhvørvinum. Alex kom eins og fleiri aðrir útlendskir oljuserfrøð­ ingar til Føroya miðskeiðis í 90-unum fyri at geva eina hjálpandi hond í sambandi við oljutilgongdina. Hann var í Føroyum í nærum 10 ár. Tá fyrstu stóru og krevj­ andi fyrireikingarnar vórðu gjørdar til eina føroyska olju­vinnu og her ikki minst leitiboring á landgrunninum, vórðu boð eftir Alex. Við síni stóru vitan og drúgvu roynd­ um frá altjóða oljuverðini skuldi Alex leggja nýggja og unga ættarliðnum av før­ oysk­um oljufólki lag á. Alex hevði tá arbeitt hjá norskum oljumyndugleikum og hjá einum amerikonkum oljufelag í Norra í 17 ár og hevði haðani fingið drúgv­ar royndir og vitan frá sínum arbeiði á norska land­grunn­ inum, serstakliga innan øk­ini heilsa, umhvørvi og trygd. Júst somu øki, sum hann kom at arbeiða við í Før­oyum. Hann varð settur í sátt­ málabundið starv hjá Olju­ fyri­sitingini í 1996. Har var hansara uppgáva at vera við í tí partinum av til­rætta­legg­ ingini av olju­leit­ing­ini, sum hevði við heilsu, umhvørvi og trygd at gera. Ein kann siga, at hans­ara týðandi lutur í olju­tilgongdini var at gera eitt føroyskt HMS (helse, miljø og sikkerhed) lógar- og regulverk fyri kom­andi virksemið á land­ grunninum. Her hevði hann eisini ábyrgdina av undan­ góð­kenning av teimum olju­ feløgunum, sum skuldu virka á landgrunninum. Eis­ini hevði hann ábyrgdina av at góð­kenna byrjan av boring. Alex var eisini við til at seta á stovn eitt eftirlit í sambandi við at góðkenna boripallar. Tað fevndi um allar við­kom­ andi myndugleikar. Fyrstu leiti­loyvini vórðu latin í 2000. Alex helt fram í sínum arbeiði á Oljufyrisitingini fram til 2004, tá leiðin gekk heim­aftur til Noregs.  Tey, sum komu at kenna Alex hesi árini, hava bara gott at bera honum. Tað varð eisini skjótt, at hann gjørd­ist trúgvur Føroyavinur. Hon­um dámdi fólkið og náttúr­una og framvegis vitjar hann í Føroyum. Tað er sum at koma ”heim” plagar frynt­ ligi og lívsjáttandi norð­ mað­urin at taka til, tá hann vitjar klettarnar úti í Norður­at­lantshavi. Í dag nýtur hann pen­sionistatilveruna í Stavanger uttan stress, samstundis sum hann eins og allir føroyingar fylgir við og spentur bíðar eftir úrslitinum av Brugdan 2 boringini. Vit eru mong í Føroyum, sum hava henda norska ”gubb­an” í tonkunum á føð­ingar­degnum. Hevur tú hitt hann bara tí einu ferðina, so gloymir tú ongantíð henda sera dámliga og smílandi skegg­vaksna norðmannin við tí so sermerktu røddini. Ynskir onkur at heilsa uppá Alex, so ber tað eisini til. Alex Buvik Øvre Tastasjøen 3 4029 Stavanger Norge Mobil  +47 93097818     Vinir Nú eg seti meg at skriva, havi eg ilt við at skilja, at longu eitt ár er liðið síðani vit fingu tey syrgiligu boðini, at mamma ikki var ímillum okkum meira. Hon varð tikin frá okkum so knappliga, at mann hevði ringt við at skilja tað og enn minni góðtaka tað. Seinasta árið hevur ver­ ið sera tungt og merkt av djúp­ari sorg. Mamma var eitt deiligt menniskja, sum fylti nógv, allastaðni har hon var. Hon var altíð smílandi, glað og uppmerksom. Tað týdn­ ingarmesta fyri mammu var, at familjan hevði tað gott. Hon var altíð klár at hjálpa og var sera áhuga í ger­andis­deg­ num hjá okkum øllum. Fleiri ferðir um vikuna plagdu vit at tosa saman í tele­fon­ini, um stórt og smátt. Vit hava altíð havt eitt tætt samband, mamma og eg, og vit skiltu hvønn annan á ein heilt serligan hátt. Av tí sama er saknurin eisini ovurstórur, nú mín heita, fjálga og trygga mamma ikki er her meira. Tað góða og trygga grundarlagið er broytt full­komiliga og tað er torført at finna fótafestið aftur í van­liga gerandisdegnum. Hvussu kann eg nakrantíð liva eitt vanligt lív aftur? Tað er hetta, sum hevur verið og er tann stóra avbjóðingin fyri okkum øll. Eg gleðist tó yvir alt tað góða, sum vit høvdu saman og eri sera takksom fyri árini, vit fingu. Mamma var ein ómetaliga góð mamma og hon lærdi meg nógv. Hon lærdi meg hvat hevur týdning her í lívinum og hvørji virðir eru verd at byggja lívið á. Hesi virðir og so tann treytaleysa kærleikan, sum eg altíð fekk frá henni, kann eg so nú geva víðari til mína dóttur. Eg fari altíð at goyma mammu í hjart­anum og minn­ast hana sum eina sterka, kær­leiks­fulla og hjarta­góða kvinnu. Hon er mín fyri­mynd. Eg trúgvi fult og heilt uppá, at mamma nú er heima hjá Gudi og tí syrgi eg ikki, sum eg onga vón havi - eg sakni, men veit, at vit einaferð skulu hittast aftur. Og sum ein av yndis­sang­ unum hjá mammu sigur so vakurt: ”Jeg ved, at al min sidste tid skal leves Jeg ved, at tiden tæller hjertets slag At alt det vi har grædt igennem livet, det svinder på en forårsdag.” Yngsta dóttir tín Eivy Minningarorð um elskaðu mammu mína, Paulu Johannesen * 3. mars 1947 † 23. november 2011 Alex Buvik 70 ár Frelsunar- herurin