mánadagur 3. desember 2012síða 20

Mánadagur 3. desember 2012 · Nr. 141 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Brotsmenn hava og hava havt avgerandi ávirkan á menniskjavándu kósina í høgraradikala Bandittaflokkinum Gitnir av brúnum anda, bornir í heim av mammon­ til­biðjarum, útvaldir av kapi­talinum til at halda fjøld­ini niðri og at útnytta hana og til at stuðla øðr­ um høgravendum kapi­tal­ istiskum bandittastýrum kring knøttin. Hetta er nær­ um fullgjørt. Í so máta hava kúgararnir og kraddararnir á landi og sjógvi onki at klaga yvir. Høgrareligiøs, ið hava klipt eina tá og høgt ein hæl í gleðiboðskapinum, so­ leiðis at óndu gerningar sig­ ast at skulu hava júst sama virði sum teir góðu, lupu í stórum tali á brúnu vagn­ arnar, meðan tey sungu: Vit á gullvognum sita, sum til mammon okkum flyta - av vegnum øll somul, bæði ung og gomul. Takið tykkum í agt, tí vit vilja hava alla makt, og alt at skula hava sagt. Og frá fyrsta degi fast­ hildu tey í orð, talu og í gerð: Vertin á, hvat annar fær, eg skal nøra mær - og mínum. Onki við at hjálpa tær og tínum. Men fleiri av valdu vogn­ stýrarunum í Banditta­flokk­ inum hava víst seg at verið brotsmenn, og tað mann m.a. hava sínar orsøkir í teirra hugsjónum, ið leggja upp til kúgan og svik. Fyri øll onnur enn tey sjálvi - halda tey - at alt ringt er gott, og at alt gott er ringt, og at tey minstu, sum eru svong, tyst, sjúk ella í fangahúsi, (sum skrivað stendur) ongantíð hava verið, eru, ella fara at verða ein trupulleiki, sum tey eiga ella vilja ella ætla at taka sær av. Kynisman kennir ongi mørk. Magt og mamon, og so skít verið við rest. Tann fyrsti vognstýrarin varð dømdur inn at sita fyri fíggjarsvik, men varð - hóast brotsgerðirnar og dómin - eisini valdur í Fólkatingið av bandittaflokkafylkingini. Danir øtaðust, risti við høvd­ inum og søgdu, at í Fólka­ tingið slapp hann so ikki, tí hann hoyrdi heima í Vestre Fængsel. Og so varð. Síðani hava vit hoyrt og lisið um aðrar leiðarar í Bandittaflokkinum, ið hava framt brotsverk, men - sum mær vitandi - ikki eru dømdir. Hví so mann vera, átti dóms­valdið møguliga at greitt alment frá, tí sjálvt um brotsgerðirnar ikki eru meld­ aðar, so eigur rættar­skipanin at grípa inn, tá brotsverk verða kend í miðlunum og í almenninginum. Soleiðis verður gjørt alla aðrastaðni. Eisini í Danmørk. Hetta fyri­ byrgir sjálvjustitsi og er við til at fyribyrgja brotsverkum. Sum nú er, sær tað út sum um, at føroyingar ikki eru eins fyri lógini. At týðandi persónar verða viðgjørdir á ein hátt, meðan vanlig fólk verða viðgjørd á ein annan og strangari hátt. Er tað so, so má praksis broytast. Ein av leiðarunum framdi skjalafalsan, sum kundi kosta studentaskúlalærara bæði starv og æru, so sum ætlanin eisini var. Hetta varð framt av politiskum ávum. Ein skamblettur og ein svikagerð, sum var avdúkað við grafiskari kanning á Flatlondum. Síðani varð lok lagt á málið. Hví so varð er framvegis ein gáta. Men bandittaflokka­ fylk­ingin bar eisini henda brots­mannin inn í løgting og Fólka­ting í gullstóli, har hann m.a. etableraði sam­ starv við nýnazistar, stuðl­ aði apartheid­stýrinum í Suður­afrika, jublaði alment yvir morðið á svenska for­ setis­málaráðharran Oluf Palme beint eftir drápið, og jublaði somuleiðis yvir drápið á fólkavalda forsetan í forsetaborgini í Chile Salva­ dor Allende. Hetta er tað, fólk minnast hann fyri bæði úti og heima: í Danmørk, í Svøríki , í Chile og Suðurafrika. Og tað er skakandi og stór skomm fyri okkum sum fólk. Almennu álopini á øll frá nevnda skjalafalsara - uttan bandittafylkingarnar her á landi og í øðrum londum - vóru ofta serstakliga ljót, og henda skrivingin kann lesast m.a. í teim gomlu Dag­ bløðunum, sum skjótt verða lættari at fáa hendur á. Høgrahond hansara - tá - stjórnar nú Vágaportalinum, sum í grundsjónarmiðum hví­lir á somu hugsjón, sum í samarbeiðstíðini teirra mill­ um. Og ein av huldu­monnum á nevnda portali tykist at vera áðurnevndi væl­kendi ultra­høgravendi banditta­ leið­arin. Síðani kann nevnast ein lagursvindlari, ið bleiv for­ maður í Banditta­flokkinum og síðani løgmaður. Eitt tómt lagur varð falsað til eitt lag­ ur­virði upp á uml. 1 mill. kr. Studningurin var útgoldin honum hareftir. Onkur hevur sagt, at hann hevur ordnað millumverandi við røttu viðkomandi eftir at falsanin varð vorðin kend. Hetta er fyri sovítt í lagi, men so eiga aðrir falsarar at verða viðgjørdir á sama hátt. Tað kundi kanska verið ein acceptabul loysn. Tí, sum áður nevnt, so eiga vit øll at vera líka fyri lógini. Alt annað er órættvíst, mannminkandi og fullkomuliga óacceptabult, tað kunnu tað vist ikki vera fleiri meiningar um. Og núverandi leiðarin, ið er settur sum fíggjarmála­ ráð­harri, er alment kendur sum ein, ið ikki kennir mun á mínum og tínum. Sagt verður eisini, at hann harumframt hevur koyrt felag á heysin og harvið givið sama landskassa, sum hann nú situr á, eitt milliónatap. Mangir av hansara ban­ ditta­vinum hava ann­ars eisini syrgt fyri, at lands­ kass­in hevur mist 10-tals og aftur 10-tals av mill.kr. í ikki goldnum mvg og skatti. Men tílikt sær út til at verða góðtikið, tí: De små tyve hænger man, men de store lader man løbe. Mong hava hildið útsøgnina vera ein vits, men tað er tann reini og skæri sannleiki. Ótrúligt, men satt. Ei undur í, at mong sita svong, at brekað framhald­ andi - hóast undirskrivaða ST-sáttmála - verða forsømd, at sjúkrahús verða tvungin til at skulu spara og spara og spara, tað sama við fólka­ skúlanum. Bert fyri at nevna nøkur fá dømi. Vit skulu spara, verður sagt, men hvat eru orsøk­ir­ nar til tess? Tær verða tagdar burtur sum mansmorð. Hvat við, um allir bandittarnir guldu, tað teir eiga at gjalda í mvg. og skatti? Og hvat við um tær 10-tals mill. kr., ið verða latnar teim vælbjargaðu via flatskattaskipanina heldur vórðu nýttar til at hækka vælferðarstøðið við, í staðin fyri sum nú, har alt verður fyllað sundur. Tá hevði av sonnum - í mest sum øllum okkara fólki - verið góður tokki. Og tað er próvfast, at her snýr tað seg tilsamans um 100-tals mill.kr. sum lands­ kassin kundi nýtt til væl­ gerandi endamál, um ban­ dittarnir bóru sínar byrðar í staðin fyri at leggja tær á onnur, sum nú verður gjørt. Og "Troldmandens lær­ ling", sum sær út til at verða stýrdur av Óla, stýrir at síggja til Kaj Leo, so spurn­ ing­urin er í heila tikið um, hvør ið er faktiski skiparin á samfelagsskútuni, og hvar vit enda við slíkum yvir­ monnum, ið einans vilja sigla for til høgru. Vónandi gera fólkini, ið eru við á ferðini, myttarí, so vit kunnu seta aðra kós, ið tænir øllum, og ikki bert teimum, ið longu hava sítt uppi á tí turra. Tí søgan vísir okkum, at demagogiskir brotsmenn, ið sleppa fram at politisku stýringini, ofta hava vill­leitt vanliga fólkið og stýrt sam­ felagið á eina lívs­hættis­liga ella sera tunga og depri­mer­ andi kós fyri tey mongu, meðan onnur - tey framman­ undan vælbjargaðu við rætta liti - hava skúmað róman. Hetta kann eisini síggjast í dag. Tí hesir nevndu hava hvørki mørk ella fyrilit , sum ein vanligur borgari hevur, tað hava teir áður til fulnar prógvað. Teir bróta konse­ kvent mørk, tá teir halda, at tað gagnar teirra enda­ málum, og fylgirnar verða tí hareftir. Hartil kemur, at teir ofta hava ilt við at skilja mill­ um, hvat ið er satt, og hvat ið er ósatt. Satt er tað, ið gagnar teirra málum, alt annað er ósatt. At ein full­ trúi í fíggjarmálaráðnum nú um dagarnar alment verð­ur settur til at siga, at flat­skatturin er góður, vísir stan­d­ardin. Óndar tungur vilja vera við, at næsta høgrastuntið verður gjøgnumført, tá Landsbankin verður fluttur inn í kjallaran hjá Jørgini vest­ uri í Vágunum.. Men mann tað fara at verða so galið? Tað má helst vera ein joke. Tí ein av fyritreytin sigst eisini at vera, at Bjørn afturfyri fær Fróðskaparsetrið til Trølla­ nesar og KVF til Syðradals, og tað fer uttan iva at taka sína tíð. Hetta eru bert brot úr politisku søgu teirra høgra­ religiøsu og høgrapolitisku , sum stuðla og manna hava bandittaflokkin síðani 1940. Langt ífrá alt, men kanska nokk til at fleiri - serliga tey, ið eru ov ung til at kunna hava upplivað hesa óhugnaligu søgu - betri kunnu skilja, hvar førdi politiski traman­ skapurin hevur sítt politiska útgangsstøði, og hvar hann vil føra okkum, um hann ikki verður steðgaður. Øll, sum eru ósamd í førda bandittapolitikkinum, eiga at taka stríðið upp, og á allar møguligar mátar ávirka politisku gongdina soleiðis, at politiska kósin verður broytt og aftur kann gerast menniskjavinarlig , og soleiðis at føroyska fólkið sum heild verður viðfarið gott, javnt og rættvíst. Hetta kann lata seg gera, um vit, ið vilja hava ta nýggju kósina, taka lógva­ tak saman, og hvør í sínum lagi leggja okkara lodd í solidaritetsvágskálina, með­ an vit samfelt syngja úr kenda sálminum, ið flest øll kenna og hava sungið í skúl­ um og í samkomum kring landið: Gakk tú fram við góðum treyst - 3. ørindi.: Fyri tí, tú veitst, er rætt, doyggj, um so man verða; tá skal lívið falla lætt, deyðin einki gera. Dagfinnur Danbjørg kjak Óndar tungur vilja vera við, at næsta høgra­stuntið verður gjøgnumført, tá Lands­bankin verður fluttur inn í kjallaran hjá Jørgini vest­uri í Vágunum.. Men mann tað fara at verða so galið? Tað má helst vera ein joke. Tí ein av fyritreytin sigst eisini at vera, at Bjørn afturfyri fær Fróð­skapar­setrið til Trølla­nesar og KVF til Syðra­dals, og tað fer uttan iva at taka sína tíð