mánadagur 10. desember 2012síða 13

13 Mánadagur 10. desember 2012 · Nr. 144 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 vit vóru beinleiðis mótstøðumenn á vøllinum. Javnleikir, sigrar og tap Á vøllinum hjá Víkingi fingu vit ikki meir enn javnleik 1-1 móti vert­unum, sum vit høvdu vunnið stórt á í Havn. Nakrar dagar seinni gekk leiðin við flogfari norður til Ísafjarðar. Ongin okkara hevði roynt hend­ an ferðarháttin áður, so tað var ein spennandi ferð, og vit løgdu okkum ógvuliga eina við at súgva bommið, vit fingu, so vit ikki fingu oyrnapropp, tá lent varð á tí sera sjáld­sama flogvøllinum á Ísafirði. Spælt varð móti samansettum liðum úr feløgum Hørði og Vestri. Vit vunnu tann fyrra dystin 2-0. Dagin eftir spældu vit móti einum styrktum liði, og úrslitið var javn­ leikur 1-1 eftir ein spennandi dyst. Vit ferðaðust ikki sørt um ísa­ fjarðar­leiðina og vóru eitt nú til glæsiligt veitsluhald í Skíaskóla Ísafjarðar. Tá vit fóru av aftur Ísafirði, møttu vit landsliðnum á flogvøll­ in­um. Okkara ferð gekk aftur til Reykjavíkar, men steðgurin var stuttur, og sama kvøld fóru vit við ferðamannaskipinum “Herjolvi” av Reykjavík til Vest­manna­oyggj­ arnar. Hagar komu vit tíðliga á morgni og spældu longu sama kvøld fyrsta dystin móti samansettum liði úr feløgunum Tór og Týr. Fyrsta dystin vunnu vit ikki minni enn 4-0. Fleiri føroyingar vóru millum áskoð­ ararnar við vøllin undir skúlanum og góvu seg til kennar, eitt nú Alfred Gøtuskeggi úr Norðra­gøtu. Annan dystin í Vestmanna­ oyggj­um taptu vit 1-3 og tann triðja 1-2. Okkara forkláring var, at vest­ mannaoyingar toldu ikki at tapa, og tí settu teir vaksnar menn at spæla teir seinnu dystirnar móti okkum. Helst var nakað um tað. Tað høvdu vit so at øsa okkum við millum annan og triðja dyst. Triði dysturin var ein bardagi við lít, og tað var um reppið, at vit fingu javnleik. Javnleik móti íslandsmeistarunum Tá vit komu aftur til Reykjavíkar, varð skipað fyri tveimum dystum aftrat. Tann fyrri var í Keflavík sama dag sum landsliðið spældi har. Okkum gekst væl á einasta gras­vøllinum, vit spældu á. Minnist enn yvirskrivtina á baksíðuni á Morgunblaðnum: “Teir vaksnu taptu, men dreingirnir vunnu”. Sigurin var so stórur sum 5-1. Tað var hendan dagin, Páll Kúrberg svingaði skógvin hjá Venna og skoraði við einum braki. Í síðstu løtu varð skipað fyri einum dysti aftrat. Hann var móti sjálvum íslandsmeistarunum í dreinga­deildini, Vali, sum fram­vegis hevur vøllir nærhendis flog­vøll­ inum og Hotel Loftleiðum. Nú eru bæði gras og gras­ líkis­vallir har, men tá høvdu teir grúsvøll eins og vit. Vøllurin tóktist heldur bleytari enn aðrir vøllir, men hóast tað stóð okkara lið seg væl. Okkara lið varð sjálvandi mann­ að við teimum bestu og mest royndu leikarunum, og úrslitið varð javn­leikur 2-2. Hetta varð mett sum krúnan á verkið eftir eina góða og drúgva ferð við trimum sigrum, trimum javnleikum og tveimum tapum. Millum íslendingar í Íslandi Fótbólturin var ein áhugaverd upp­living. Vit sóu tjóðarvøllin í Laugardali við áskoðaraplássum, grasi og rennibreyt. Vit sóu eisini vøllir og umstøður, sum vóru átøkar okkara, men íslendingarnir gjørdu meiri við at slætta vøllirnar fyri dyst. Teir brúktu ein lastbil við eini sleðu aftur úr til hetta. Vit vóru nógv millum íslendingar bæði á bygd og í bý. Fingu hylling á íslendskum máli, lærdu, hvussu íslendskir ungdómar livdu og stuttleikaðu sær, sóu við berum eygum, hvussu íslendingar høvdu skipað seg og fingu eitt ávíst innlit í, hvat rørdi seg í grannalandinum fyri vestan. Vit hildu teir vera ógvuliga ameri­ kanskar. Búðu í bungalowlíkum húsum, høvdu breiðar vegir og stórar bilar. Tosaðu líka fegin enskt sum skandinaviskt. Pepsi Cola var at fáa á hvørjum horni, og dansi­ støðini í Reykjavík vóru meiri framkomin enn okkara, bæði Tórs Café og Glaumbær. Á bygd vóru tey meiri eyðmjúk eins og okkara. Sangurin Midnight in Moscow rungaði á íslendskum allastaðni: “Tað var maikvøld í Moskvu tá” . Tann smørsøti Haukur Morthens varð nógv spældur eins og í Før­oy­ um, og hann upptraðkaði í heilum á palli og í útvarpi. Íslendingar høvdu reklamur í útvarpinum, og avís­ dreingirnir í miðbýnum hoyrdust langan veg: Moggan, Moggan, Vísir, Vísir o.s.fr. Ein dagin vóru forsíðurnar rudd­aðar, tá Marilyn Monroe hevði forgjørt sær í USA. Í Vest­ manna­oyum búðu vit á einum fiska­virki. Har var eitt radiolurt, sum vit hoyrdu føroyska útvarpið í. Tá frættist, at Flogfelag Føroya var undir stovnan at fáa í lag reglu­liga rutuflúgving saman við íslendingum. Tað ljóðaði sum eitt ævin­týr. Standi upp á bankan Í miðbýnum vitjaðu vit javnan Hressingaskálan í Austurstræti at fáa kaffi og pannukøkur. Seinni gekk leiðin til einaasta pylsuvogn, sum hevði nakað upp á seg. Bæ­ jarins beztu niðri við havnina. Hressingaskálin er broyttur síðani, men Bæjarins beztu er í sama stað og selur enn sum áður ís­lendskar pylsur. Einasta broyting er, at z’ið í navninum er vorðið til s. Hagar gongur leiðin framvegis, tá vitjað verður í Reykjavík. Hetta er ein 50 ára gamal vani frá fótbóltsferðini 1962, ið endaði við heimferð við gomlu “Dronning Alexandrine” hjá DFDS. Har um­ borð lá væl fyri at spæla ½ 12 um restirnar av lummapengunum. Onkur góður vinningur var, tá onkur okkara stóð upp á bankan í óðum verkum. Jú, jú. Vit tosa um brøgdini enn. --- Í góðum hýri í býnum í Reykjavík: Jógvan Arge, Hartmann Joensen, Knút Thorsvig, Heðin Jakobsen, Jóannes Wardum, Regin Árting, Baldvin Baldvinsson, Carl Persson og Sverri Jacobsen Havnardreingir fóru við flogfari til Ísafjarðar. Har vóru teir fleiri útferðir og í veitslu á Skíðaskúla Ísafjarðar uppi í fjøllunum Allur íslandshópurin 1962, 16 dreingir og ein ferðaleiðari: Aftan: Kári Helmsdal, Knút Thorsvig, Jóan Pætur Midjord, Jóannes Samuelsen, Sverri Jacobsen, Baldvin Baldvinsson, Regin Árting, Jóannes Wardum, Heðin Jakobsen og Jóhannes Álvheygg, ferðaleiðari. Framman: Hugin Samuelsen, Hartmann Joensen, Páll Kúrberg, Jógvan Arge, Kári Skála, John Eysturoy og Carl Persson