mánadagur 14. januar 2013síða 23

23 Mánadagur 14. januar 2013 · Nr. 5 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kjak Nakað meira um tjóðsangin Ólavur Hátún Eftir mínar viðmerkingar í Sosialinum í seinastu viku í sambandi við frálíku kring­ varpssendingina “Streingir ið tóna” fyri jól, hava fólk spurt, hvat tað eru fyri broytingar í lagnum til tjóðsangin, sum talan skuldi vera um. Tess­ vegna hetta ískoyti: Tíðliga í 60-árunum var eg á gátt hjá Óla Jákupi í Horni (O.J. Hansen), sam­ tíðar­manni Petur Albergs og sangtónaskald eins og hann. Komu vit tá á tal m.a. um tjóðsangin og um, hvussu hann bleiv sungin. Hoyri enn fyri mær spakføru havnarrøddina: “Tað var nú eg, sum skrivaði lagið nið­ ur fyri Pedir ... meinti tað kanska ikki júst soleiðis sum Hans Jakku (t.e. H. J. Høj­ gaard) syngur tað ...”. At Petur Alberg sjálvur var nótakønur kann ongin ivi vera um, men hetta vóru orðini hjá Óla Jákupi, og ivaleyst hava teir báðir verið saman um so mangt. Tað, sum ørkimlaði var helst tað, at Hans J. Højgaard í sín­ari framførslu helt seg til upp­skriftina við teim knøppu punkteringunum, sum fólk ikki vóru von við, og so­leiðis sum sangurin heldur on­gan­tíð hevur verið sungin í mann­fjøld. Eins nógvar punkteringar eru eisini í lagahandritinum í áhugaverdu bókini hjá Óla Jacobsen um Petur Alberg . Tær eru bara ikki allar á somu støðum sum hjá J. Waagstein og H.J. Højgaard, og eg dugi ikki at halda við mínum góða felaga Sunleifi, at frávik teirra frá hesum møguliga frumhandriti, skal vera til tað verra. Sum eg haldi, at Sunleif orðaði seg, so ber tað eitt ávíst patos við sær, at lagið straks í byrjan loypur upp á høgan tóna, men fyri mær geva eisini tær spentu punkteringarnar í fýra teim fyrstu taktunum lagnum eina ávísa tign, sum við endurtiknum punk­ter­ ing­um veksur seg uppaftur móti endanum, í staðin fyri at lagið tá bara labbar út í javnari rytmu. Trupulleiki tykir mær tó ikki at vera hetta við punk­ teringum ella ikki, men meira tað tilvildarliga skiftið ímillum, sum eisini ger tað torført hjá fólki at semjast um. Við útsøgnini hjá Óla Jákupi í Horni í huga, at ivi kundi vera um upprunaligu notatiónina (visti tá ikki um nakað upprunarit frá P. Albergsa hond), havi eg til ólavsøkukórsangin á Ting­ hús­vøllinum loyvt mær tað frávik í kórsatsinum hjá Hans J. Højgaard at lata rytmuna í 7. og 8. takt vera sum hóvligt aftursvar til 5. og 6. takt og við áttandaparts upptakt til 10. takt og við rytmiskari end­urtøku av byrjanini geva kenslu av hátíðarligari reprisu. Eftirfylgjandi er lagið sett á nótabendlar við teim trim­um sniðunum, har A er lagið í nótabókunum hjá J. Waagstein og H.J. Højgaard (helst fingið úr heiminum hjá Alberg), B er úr bókini um Petur Alberg og C er lagið, sum vit hava sungið tað á ólavsøku, og sum tað er á fløguni hjá Havnarkórinum. Fermatin í parantes í 10. takt sipar til, at teksturin her býður til dvøl í 1. og 3., men ikki í 2. ørindi. Somuleiðis mælir cesururin (kommaið) í 11. takt til andarhald innan “mítt land”. Eftir hesar kanska held­ur sniðfundigu hug­leið­ing­ar man tað vera hósk­andi at seta lagið upp soleiðis, sum tað verður sungið av al­ menn­ing­inum: & & & ## ## ## c c c A B C jœ 1. Tú jœ jœ œ .œ œ œ .œ œ al fag ra land mítt, mín œ .œ œ œ .œ œ œ .œ œ œ .œ œ œ .œ œ œ ‰ jœ dý ras ta ogn! Á œ .œ œ œ ‰ jœ œ .œ œ œ ‰ jœ œ .œ œ œ .œ œ vet ri so rand hvítt, á œ .œ œ œ .œ œ œ .œ œ œ .œ œ - - - - - - & & & ## ## ## A B C 4 œ .œ œ œ ‰ jœ sum ri við logn, tú œ .œ œ œ ‰ jœ œ .œ œ œ ‰ jœ œ œ œ œ œ œ te kur meg at tær so œ œ œ œ .œ œ œ œ œ œ œ œ œ .œ œ œ ‰ Jœ tætt í tín favn. Tit œ .œ œ œ ‰ Jœ œ .œ œ œ ‰ Jœ - - & & & ## ## ## A B C 7 œ .œ œ œ .œ œ oyg gjar so mæ tar, Gud œ .œ œ œ .œ œ œ œ œ œ œ œ œ .œ œ œ ‰ jœ sig ni tað navn, sum œ .œ œ œ ‰ jœ œ .œ œ œ ‰ jœ œ œ œ œ .œ œ menn tyk kum gó vu, tá œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ - - - - - & & & ## ## ## A B C 10 œ .œ œ œ .œ œ teir tyk kum só u. Ja, œ œ œ œ .œ œ œ .œ œ œ œ U ( ) œ œ .œ œ œ .œ œ Gud sig ni Før oyar, mítt œ œ œ œ .œ œ œ .œ œ œ .jœ rœ , ˙ Œ ‰ land! ˙ Œ ‰ ˙ Œ ‰ - - - - Tú alfagra land mítt (A-C) & ## 86 D jœ 1. Tú .œ œ Jœ al fag ra .œ œ jœ land mítt, mín .œ œ jœ dý ras ta .œ Œ jœ ogn! Á - - - - & ## 5 .œ œ jœ vet ri so .œ œ jœ rand hvítt, á .œ œ jœ sum ri við .œ Œ jœ logn, tú .œ œ jœ te kur meg - - - - & ## 10 .œ œ jœ at tær so .œ œ jœ tætt í tín .œ Œ Jœ favn. Tit .œ œ jœ oyg gjar so .œ œ jœ mæ tar, Gud - - & ## 15 .œ œ jœ sig ni tað .œ Œ jœ navn, sum .œ œ jœ [ menn tyk kum .œ œ Jœ gó vu, tá .œ œ Jœ teir tyk kum - - - - & ## 20 .œ œ jœ só u. Ja, .œ œ jœ Gud sig ni .œ œ jœ Før oyar, mítt .œ Œ land! - - - Tú alfagra land mítt (D)