leygardagur 3. apríl 2004síða 10
‹ fyrra síða allar 25 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 66 - 3. apríl 2004
19
Nýggja stjørnuskotið
á besta mansliðnum
hjá vestmenningum
er 18 ára gamli Karl
Johan Djurhuus. Í
dag kann hann fyri
fyrstu ferð nakrantíð
vinna sær eitt gull-
merki í hondbólti
GULLBRAK
Terji Nielsen
terji@sosialurin.fo
Hóskvøld er, og klokkan er
júst farin av sjey. Í ítróttar-
høllini í Vestmanna skal
besta mansliðið hjá VÍF
hava sína seinastu venjing í
hesum kappingarárinum -
ein venjingartími, har teir
síðstu smálutirnir skulu
fínpussast undan gullbrak-
inum móti Kyndil í Havn
tveir dagar seinni. Fyrsti
maður úr umklæðingar-
rúminum er nýggja stjørnu-
skotið hjá VÍF, 18 ára gamli
Karl Johan Djurhuus, ið vit
hava gjørt eina avtalu við
um eitt stutt prát.
Ein undarlig kensla
Dysturin móti Kyndli í dag
er bert tann sætti hjá Karl
Johan á besta liðnum hjá
VÍF. Tað kann tó ikki sigast
annað, enn at hann í hesum
dystum hevur megnað at
gjørt vart við seg, og mill-
um annað skeyt Karl Johan
ikki færri enn átta mál í
dysti móti kollfirðingum
herfyri.
Manningin á besta lið-
num hjá VÍF hevur seinnu
árini verið at kalla óbroytt.
Tískil er tað ikki uttan or-
søk, at trúfasta áskoðara-
fjøldin hevur eitt serliga
vakið eyga við einum
ungum og nýggjum spæl-
ara, ið kemur á liðið, og tað
merkir Karl Johan eisini.
Hann sigur, at tá ið tað er so
sjáldan, at nýggir mans
koma á liðið, so følir man
tað eisini sum eitt trýst, tí at
fólk vænta okkurt serligt, tá
ið ein ungur spælari kemur
á liðið mitt í einum kapp-
ingarári.
Karl Johan Djurhuus
dylur ikki fyri, at tað var
ein undarlig kensla at fara á
vøllin við besta liðnum fyri
fyrstu ferð. Gamaní hevur
hann vant saman við hesum
monnum nógvar ferðir,
men harfrá og so til at fara
á vøllin saman við teimum
var nakað heilt annað. At
hann var ikki sørt fjálturs-
stungin, er neyvan nakað at
siga til, og Karl Johan
væntar eisini sjálvur, at
hann fer at hava nokk so fitt
av nervum undan gullbrak-
inum móti Kyndil.
Øll snakka um
hondbólt
At Karl Johan er komin á
besta liðið hjá vestmenn-
ingum, hevur eisini merkt
gerandisdagin hjá honum.
Vestmenningar eru ógvu-
liga hondbóltsáhugaðir, og
Karl Johan sigur, at beinan
vegin eftir, at hann var
komin á besta liðið, komu
øll møgulig fólk yvir til
hann at tosa um hondbólt,
og tað var hann als ikki
vanur við. Í Vestmanna er
hondbóltsfepurin uppi í
topp, og tí er lítið at siga til,
at Karl Johan og allir lið-
felagar hansara fáa nógvar
spurningar frá fólki um,
hvussu tað fer at ganga í
gulldystinum móti Kyndil.
Sjálvur vil Karl Johan ikki
gera nakrar gitingar um
úrslitið, men hann væntar,
at talan verður um ein
javnan og spennandi dyst
við nógvum áskoðarum. At
úrslitið so fellur til fyri-
muns fyri VÍF, hevði eisini
komið væl við.
Karl Johan Djurhuus er
kanska ikki enn millum
kendastu hondbóltsnøvn í
Føroyum, men tað verður
hann allarhelst um ikki so
langa tíð. Evnini eru so av-
gjørt til staðar, og enn hava
trúfastu áskoðararnir hjá
VÌF verið nøgdir við tað, ið
teir hava sæð av áskoðara-
plássunum.
Leikandi venjarin hjá
vestmenningum, Ingi
Olsen, heldur Kyndil
verða favoritt undan
gullbrakinum í høll-
ini á Hálsi í dag.
GULLBRAK
Terji Nielsen
terji@sosialurin.fo
Hann hevur roynt tað so
mangan áður, Ingi Olsen,
hesar altavgerandi dystirnar
millum arvafíggindarnar
VÍF og Kyndil, men nú er
tað so fyrstu ferð, at hann
stendur við róðrið hjá VÍF í
einum slíkum dysti móti
Kyndil. Ingi er sum vera
man ógvuliga spentur upp á
dystin í dag.
Vánalig hagtøl í ár
Sjálvur heldur Ingi Olsen,
at tað eru kyndilsmenn, ið
eru favorittar í gullbrakin-
um á Hálsi í dag. Tær
tríggjar ferðirnar, ið liðini
hava hitst higartil í kapp-
ingini, hava tað verið havn-
armenn, ið hava verið við
yvirlutan, og tí heldur Ingi,
at tað eru teir, ið eru favo-
rittar. Sum dømi um yvir-
vágina hjá Kyndli mótvegis
VÍF í ár, nevnir Ingi, at í tí
eina dystinum var Kyndil
tveir lyklaleikarar, Jacob
Jónsson og Janus Einar
Sørensen, fyri uttan, og
álíkavæl blivu vit avsmurd-
ir, sigur hann. Tískil eru tað
havnarmenninir, ið hava
sálarligu yvirvágina undan
dystinum í dag, heldur Ingi
Olsen.
Ingi heldur tó ikki, at teir
í VÍF í dystinum skulu
leggja sítt spæl eftir, hvussu
Kyndil spælir, men fyrst og
fremst royna at fáa sítt egna
spæl at koyra. Venjarin hjá
VÍF sigur, at tað ikki er
nakar serligur leikari hjá
Kyndil, ið vestmenningar
skulu leggja seg eftir at
byrgja upp fyri, tí tað vísir
seg, at Kyndil hevur ein
breiðan hóp, har tað er
ógvuliga skiftandi, hvørjir
leikarar gera um seg í
teimum ymisku dystunum.
Fleiri hava ført fram sein-
astu dagarnar, at Kyndil
seinastu dystirnar hevur
havt ein taktikk, har tað
snýr seg um at verja rættu-
liga hart og kontant fyrstu
løtuna og harvið ræða mót-
støðuliðið, og tað er ógvu-
liga umráðandi, at vit ikki
fella í hesa grøv, sigur Ingi
Olsen.
Spurdur hvønn týdning
tað hevur, at bróður hans-
ara, Áki Olsen, nú er við
aftur hjá VÌF eftir drúgva
skaðafráveru, sigur Ingi, at
tað er sjálvsagt ein góður
trumfur at hava, tí hóast
venjingarstøði hjá Áka ikki
er meiri enn næstbest, so er
skotarmurin í lagi, og hann
kann koma væl við móti
Kyndil.
Fyrireika seg sum
vant
Hóast talan er um eitt satt
gullbrak á Hálsi, so tekur
venjarin hjá vestmenning-
um dystin júst á sama hátt
sum allar aðrar dystir. Fyri-
reikingarnar eru, sum tær
plaga at verða, men sjálv-
sagt er menn ógvuliga
spentir, og tað verður ansað
eftir undir venjing, at man
ikki ger ov nógv av, og
harvið
ognar
sær
ein
óneyðugan skaða beint
undan dystinum, sigur Ingi
Olsen.
Tey flestu høvdu óivað
avskrivað VÌF sum FM-
kandidatar fyrr í vetur, men
ein kombinatión av góðum
úrslitum hjá VÌF og bland-
aðum úrslitum frá hinum
liðunum gjørdi, at brádd-
liga vóru vestmenningar
við aftur, har sum teir hoyra
heima.
Ingi Olsen sigur, at tað
merkist sjálvsagt á motiva-
tiónini hjá monnum, at teir
nú aftur eru við heilt har
frammi, men hinvegin hava
menn verið óførir at møtt
upp til venjingar alt kapp-
ingarárið, sigur hann.
Ingi Olsen, venjari hjá VÍF:
Kyndil er
favorittur
Karl Johan Djurhuus, VÍF:
Ongantíð
vunnið
nakað
Liðskiparin:
Halgir Dahl-
Olesen, H71
Hvør vinnur gullbrakið
leygardagin – og hví?
Eg vænti, at Kyndil
vinnur 27-25. Teir hava
fingið blóð upp á tanna
eftir dystin móti Neist-
anum og ríða kanska
víðari á tí bylgjuni leyg-
ardagin.
Hevur tú nøkur góð
ráð til Kyndil?
Tað er at verja hart og
kontant móti vestmenn-
ingum. Fáa teir so eisini
steðga Sámal Joensen,
er nógv vunnið.
Og til VÍF?
Fyrst og fremst er tað
at steðga skjótálopunum
hjá Kyndli, men eisini
hjá
vestmenningum
ræður um at hava hart og
kontant verjuspæl. Fáa
vestmenningar
brotið
rútmuna hjá Kyndil, sær
tað gott út hjá teimum.
-tn
Liðskiparin:
Óla Christian
Djurhuus, KÍF
VÍF: Vinnið við einum
máli!
Hvør vinnur gullbrak-
ið leygardagin – og hví?
Eg vænti, at VÍF vinn-
ur. Teir eru betri útifrá,
og tað kann geva nakað.
Og so er Áki Olsen eis-
ini við aftur. Hann kann
gerast trumfurin hjá
teimum. Kyndil hevur
ikki somu skotstyrki,
sum VÍF, og tí mugu teir
spæla seg ígjøgnum alla
tíðina, og tað kann ger-
ast sera tungt.
Annars rokni eg við
einum jøvnum dysti, har
málverjarnir koma at
hava sera stóran týdn-
ing.
Hevur tú nøkur góð
ráð til Kyndil?
Teir mugu lokka VÍF-
verjuna út, so pláss
verður at spæla á, og í
verjuni mugu teir fáa
fatur á Áka, Sámal og
Inga.
Og til VÍF?
Teir skulu spæla sítt
spæl. Fáa ferð á og satsa
upp á skjúttarnar. Gera
teir tað, so dugi eg ikki
at siga, hvørji ráð eg
skal geva teimum.
-jm
Tað nýggja stjørnuskotið hjá VÍF, Karl Johan Djurhuus
Ingi Olsen heldur at Áki
Olsen er ein góður trumfur
at hava
19
18
Nr. 66 - 3. apríl 2004
Kyndils-venjarin
tykist leggja størsta
dentin á mentala
partin av fyrireiking-
unum, nú stórdystur-
in móti VÍF stendur á
skránni
GULLBRAKIÐ
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
- Vit gera einki óvanligt. Vit
hava vant sum vit plaga
hesa vikuna, tó at einki
varð gjørt týskvøldið, og vit
møta til vanliga tíð.
Somikið greiður er venj-
arin hjá Kyndli, Birgir
Hansen, tá vit spyrja hann,
hvørt hann og leikararnir
hava fyrireikað seg serliga
væl til dystin leygardagin,
har Kyndil aftur kann trína
ovast á hondbóltstrúnuna
eftir átta ára drúgva frá-
veru.
- Vit vilja ikki, at leikar-
arnir skulu kenna tað sum
eina óvanliga uppgávu, at
teir nú skulu spæla ein
avgerandi dyst. Sjálvandi er
dysturin serligur, men tað
fær nógv at siga, í hvønn
mun vit fáa skil upp á nerv-
arnar, og tí er umráðandi, at
uppleggið til dystin ikki
víkir alt ov nógv frá tí, sum
leikararnir eru vanir við,
sigur Birgir.
Triðja finalan
Kyndils-venjarin var sjálv-
sagt til staðar, tá VÍF týs-
kvøldið vant burturúr StÍF,
men hóast hetta, so heldur
hann, at tað var ógvuliga
avmarkað, hvussu nógv
fekst burturúr hesum dyst-
inum.
- Sjálvandi sá man okk-
urt, men hasin dysturin
kundi ikki brúkast til so
nógv.
Vestmenningarnir
fingu alt ov lætt spæl, so eg
fái so ikki lagt nakran
taktikk eftir tí.
Og annars heldur Birgir,
at tað taktiska uppleggið
verður altavgerandi leygar-
dagin.
- Sum eg segði, so hava
nervarnir nógv at siga.
Megna vit at fáa skil upp á
okkum sjálvar, so ivist eg
ikki í, at vit hava møgu-
leikan.
Men ein fullsett høll við
ýlandi áskoðarum. Kann
tað ikki fáa leikararnar at
øtast. Har eru jú nógvir
leikarar, sum ikki hava
spælt slíkar dystir fyrr?
- Tað kann tað kanska,
men vit hava longu spælt
avgerandi dystir. Teir flestu
vóru við í steypafinaluni í
fjør, og undan dystinum
móti KÍF søgdu vit, at vit
nú høvdu tríggjar finalur
eftir. So mentalt eru leikar-
arnir klárir til hetta. Tað
ivist eg ikki í.
Eitt korter til trý leygar-
dagin hittast leikararnir hjá
Kyndli, og tá verður so
seinasta prátið undan dyst-
inum. Er hetta seinsta gerð-
in hjá venjaranum, ella er
nakað annað at gera, tá
dysturin er byrjaður.
- Sjálvandi kann bonkur-
in altíð ávirka nakað. Tað
týdningarmesta her er, at
vit eru fyrireikaðir uppá,
hvørjar broytingar kanska
koma. Eg havi jú ikki óav-
markaða tíð at greiða frá, tá
dysturin fyrst er byrjaður,
so tað er umráðandi, at
leikararnir
skilja,
hvat
meint verður við. Vit hava
so eisini vant ymsar vari-
antar í vikuni, og so er bara
at vóna, at hesir fara at
rigga eftir ætlan, sigur
Birgir Hansen at enda.
So leingi hugurin er
til staðar, og eg meti
meg kunna fylgja við,
so spæli eg, sigur Jón-
leif Sólsker. Leygar-
dagin hevur hann at
gerast føroyameistari
í hondbólti fyri 10.
ferð
GULLBRAKIÐ
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Longu undan endaspælin-
um í fjør hevði Jónleif Sól-
sker meira ella minni tikið
avgerð um, at nú var slutt
við hondbólti í fremstu før-
oysku røðini.
Heilt endaligt var tað tó
ikki, tí til steypafinaluna
móti StÍF vóru aftur boð
eftir honum, men eftir tann
dystin, kom staðfestingin.
Nú skuldi talan bara um
hyggehondbólt á øðrum
liði.
Ein maður hevur tó eina
støðu, til ein nýggj verður
tikin, og síðani í heyst
hevur Jónleif Sólsker so
verið partur av Kyndils-lið-
num. Og leiklutur hansara á
liðnum er vorðin alt meira
týðandi. Somikið týðandi,
at hann í dag kann gerast
lyklaleikarin í dystinum,
sum – um væl vil til – endar
við einum tíggjunda meist-
araheiti í 1. deildarhond-
bólti fyri hansara viðkom-
andi.
Stuttleikin dregur
Eftir venjingina hjá Kyndli
hóskvøldið fingu vit orðið
á Jónleif, og vit spurdu
hann, hvørt møguleikin fyri
10. gullinum var tað, sm
dróg mest, tá hann í heyst
aftur kom upp í 1. deildar-
hópin.
- Nei. Tað hugsaði eg
slettis ikki um. Eg fór við,
tí eg helt meg framvegis
kunna fylgja við, og ikki
minst, tí tað er stuttligt.
Hatta við 10. gullinum hava
onnur tosað um, men tað
skerst tó ikki burtur, at tað
eisini er komið í tankarnar,
so hvørt sum árið er liðið.
Og nú er møguleikin so til
staðar.
Er tað ikki eisini okkurt
við, at tað kann vera tungt
at sleppa einari tilverju í
hondbóltsoddinum, tá tú so
leingi hevur verið partur av
hesum?
- Sjálvandi er tað tað. Eg
havi verið partur av fyrstu-
deildarhondbólti í 20 ár, og
yvirhøvur hevur hondbóltur
verið ein somikið stórur
partur av lívinum hjá mær,
at eg kanska ikki visti av,
hvussu tungt tað fór at
verða at sleppa hesum.
Men verður talan um sig-
ur leygardagin, og harvið
10. gullinum. Fert tú so
endaliga at siga farvæl.
- Nei, tað geri eg ikki.
Tað havi eg sagt einaferð,
og tú sært úrslitið. Nú spæli
eg bara, so leingi sum eg
tími og kann. Um eg gevist
eftir dystin leygardagin,
ella takið okkurt tørnið
afturat. Tað ferð so bara
tíðin at vísa, sigur altso
Jónleif Sólsker at enda.
Liðskiparin:
Jón Rasmussen,
StÍF
Hvør vinnur gullbrakið
leygardagin – og hví?
Vestmenningar vinna
við tveimum málum. Eg
vænti ikki, at talan verður
um nakran málríkan dyst,
kanska endar hann 23-21
til VÍF. Tað hevur gingið
væl í seinastuni hjá vest-
menningum, og teir hava
eina betur formkurvu enn
Kyndil í løtuni. Hinvegin
fær Kyndil sína verju at
koyra, so er nógv vunnið
hjá teimum.
Hevur tú nøkur góð ráð
til Kyndil?
Tað er fyrst og fremst
at steðga Sámal Joensen,
tí hann er ein sera týðandi
leikari hjá VÍF, sum kann
avgerða dystir.
Og til VÍF?
Tað vísir seg, at tá ið
tað veruliga stendur á hjá
Kyndil, eru tað oftast
Jacob Jónsson og Jónleif
Sólsker, ið bera liðið, og
tí er neyðugt hjá vest-
menningum at hava eitt
serliga vakið eyga við
hesum báðum monnun-
um leygardagin. Haraft-
urat er tað umráðandi hjá
VÍF, at teir ikki lata Janus
Einar fáa ov gott pláss á
strikuni hjá Kyndil.
-tn
Høvdið skal vera klárt
Spælir til stuttleikar
Liðskiparin:
Heini Hanusar-
son, Neistin
Hvør vinnur gullbrakið
leygardagin – og hví?
Tað er svarta høpis-
leyst at tippa slíkar dyst-
ir. Men skal eg velja, so
vil eg siga, at Kyndil er
favorittur í mínum eyg-
um. Teir hava havt við-
rák í seinastuni, og sjálvt
um VÍF vann greitt á
einum skerdum StÍF
liði, so fær tað meg ikki
at broyta meining.
Móti okkum spældi
Kyndil í øllum førum
nógv betri, enn VÍF
gjørdi tað. Teir hava
nógv meira variatión og
yvirraskilsi
í
sínum
spæli, og tað hevði VÍF
so ikki í teimum dystun-
um.
Og so má eg siga, at
tann
parturin,
sum
megnar at vinna á síni
egnu angist, nokk fer
avstað við sigrinum. Tað
sigst jú, at tað at vinna á
sær sjálvum er størri enn
at vinna á einum heilum
býi. Mentala styrkin
hevur ófatiliga stóra
týdning í einum slíkum
dysti.
Hevur tú nøkur góð
ráð til Kyndil?
At allir menn spæla
sítt spæl, og ikki hugsa
um, at tað er ein finala.
Fert tú at hugsa um
týdningin av dystinum,
og at hvør bóltur kann
fáa avleiðingar, so gerst
spælið ofta fastlæst.
Og til VÍF?
Ja. At vinnið við
einum máli!
-jm
Birgir Hansen heldur tað ikki loysa seg, um fyrireikingarnar
nú skulu víkja frá tí, sum leikararnir eru vanir við
So leingi tað er stuttligt, so ætlar Jónleif sær at halda á fram
við hondbóltinum
C
M
Y
K
18