fríggjadagur 18. januar 2013síða 26
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Fríggjadagur 18. januar 2013 · Nr. 7
26
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Skúladepilin við Marknagil - samfelags
menningin ein politisk kastibløka
Vantandi politiskar visjónir
Fyrireikingarnar
til
bygg
ingina av Skúladeplinum við
Marknagil hava nú staðið uppá
í umleið 5 ár – enn er bygg
ingin ikki farin í gongd. Hetta
byggiprosjektið hevur fingið
nógv skot fyri bógvin og brúkt
sum politisk kastibløka – eitt
nú vegna vantandi politiskar
visjónir, vantandi felags mál
og semjur, kleivarskap og polit
iska vantandi handlimegi. Vit
kunnu siga, at tað er gott, at
vit liva av fiski og fiskaaling,
sum náttúran veitir okkum og
ikki vitanarrættum tænastum,
har íløgur í bygging, útgerð,
tøkni og menniskjaligar før
leikar eru eitt krav fyri at
megna kappingingina og yvir
liva – við partvíst undantak av
fiskaaling.
Handfaringin av ætlaða
Skúladeplinum
minnir
alt
meira um eina gíslatøku av
okkara ungdómi. Tí er tað
væl skiljandi, at tey og onnur
vaksin ivast meira og meira
um tilverugrundarlagið hjá
Føroyum og velja ikki at koma
heimaftur at arbeiða. Sjálvt
nýliga setti prosjektsjefurin
hjá Landsverk, sum er føroy
ingur, og sum kom at loysa
byggiuppgávuna, “flýggjar av
landinum” – ongi fólk við virð
ing fyri sínum faki o.a. kunnu
standa modell til slíkan ópro
fessionellan atburð og kaos.
Høvuðsorsøkin til, at Stu
dentaskúlin
í
Hoydølum
kom við í prosjektið var tí,
at tey ungu nærmast gjørdu
uppreistur og skóru út í
papp fyri m.a. teimum eldru
politikarunum, at bygningurin
í Hoydølum var óbrúkiligur til
undirvísingarendamál. Hetta
vísir m.a. vantandi dynamikkin
í politiska arbeiðinum og at
vit raðfesta politiskt uttan
visjónir, mál og strategi. Tey
rák, sum vit eiga at taka til
okkum koma vanliga ikki fyrr
enn 20-30 ár eftir og harvið alt
ov seint.
Løgtingið hevur
ábyrgdina
Skúladeplin við Marknagil er
eitt komplekst og kompliser
að byggiprosjekt – talan er ikki
um at byggja eina barakk ella
líknandi. Tí eigur fakkunn
leikin at fáa frið og náðir at laga
prosjektið soleiðis til, at eyka
játtanin verður so avmarkað
sum gjørligt og uttan, at tað
gongur út yvir funktionalitet
in í bygninginum.
Landsstýrismaðurin
í
Mentamálum roynir saman við
Landsverk at laga prosjektið
soleiðis til, at hetta mest møgu
ligt kann nærkast játtanini uppá
391 mió.kr. Hinvegin vita vit, at
bara príshækkingar í hesum
5-ára tíðarskeiðnum við m.a.
fyrireikingum og politiskum
kegli, telir umleið 35 mió.kr. av
teimum 70 mió.kr., sum talan
kanna verða um at játta eyka til
íløguna. Altso tíðarspill og drál
kostar nógvar skattapengar.
Harafturat kemur leypandi
mist nyttuvirðið av teimum
longu brúktu 45 mió.kr. til pro
sjektering.
Tá
landsstýrismaðurin
hevur fingið til vega neyðugar
upplýsingar, er tað ábyrgdin
hjá Løgtinginum at viðgera
málið og útvega neyðugu játt
anina, soleiðis at farast kann
undir
byggingina
skjótast
gjørligt.
Frávik millum ætlanir
og veruligan kostnað
Høvuðsorsøkin til, at prosjekt
ið vísir seg at gerast nakað
hægri enn upprunaliga mett,
er tí, at hvørki byggiskrá,
rúmskráir o.a. varð gjørt, áðr
enn upphæddin uppá tær 391
mió.kr. varð ásett. Politiska
skipanin vildi hava blindan
tryggleika fyri, at upphæddin
gjørdist tær 391 mió.kr. – opin
bart uttan mun til, hvussu
bygningurin, funktiónelt og
hýsandi 3 stórum skúlum,
kom at síggja út og virka. Og
uttan mun til príshækkingar.
Eisini undirvísingaramboð og
útgerð uppá umleið 60 mió.kr.
eru hildnar uttanfyri.
Við hesum arbeiðshátt
inum er stórur vandi fyri, at
alt ikki gongur sum ætlað.
Kortini er prosjektið væl fyri
reikað og gjøgnumhugsað síð
an – trupulleikin er heldur, at
tey, sum vita minst um Skúla
depilin úttala seg mest og
oftast - og lata seg ávirka. Vón
andi verða tað ikki hesi fólkini,
sum avgera hvørt prosjektið
gerst veruleiki ella ikki.
Tað er tiltikið, at allar
samferðsluverkætlanir,
skúlabyggingar,
havnabygg
ingar gjøgnum 1980´ini og
1990´ini skulu faldast enda
liga við 2 ella 5 í mun til ætl
aða kostnaðin. Sostatt eru
kostnaðarmetingarnar vorð
nar nógv neyvari í dag, men
kunnu gerast betri og neyvari
um rætt verður atborið.
Avleiðingarnar av,
at prosjektið ikki
kemur víðari
Mentamálaráðið hevur lagt
fyri Løgtingið eitt lógarupp
skot um endurskoðan av
gymnasialu
útbúgvingum,
herundir at gera eina breyta
skipan við nýggjum møgu
leikum
hjá
næmingunum
at velja og seta saman sína
útbúgving.
Henda
skipan
kann ikki útnyttast og setast
í verk so leingi skúlarnir ikki
verða lagdir saman fysiskt
og organisatoriskt – skulu
verða á einum stað. Tað bíðar
ein
organisatiónsmenning,
har 3 skúlar skulu leggjast
saman í ein stovn og húsast í
sama bygningini – t.e. felags
stjóra, felags umsiting, felags,
kantina,
felags
bókasavn,
felags ítróttarfasiltetir o.a.
Allir hesir stóru fyrimunir,
rationaliseringar,
synergi
effektir og mennandi um
hvørvi stendur og bíðar - og
kostar í vantandi møguleik
um og menning hjá næming
unum. Harafturat koma sum
áður nevnt eyka kostnaðir frá
hægri prísstøði og longdari
byggitíð.
Tað vendist ikki aftur
Tað er politiskt ábyrgdarleyst
at steðga prosjektinum –
brúktar eru 45 mió.kr. til
prosjektering og prosjektið
er komið til “the point of no
return”. At steðga prosjekt
inum svarar til, at Løgtingið
kyniskt “brennir av” tær 45
mió.kr., sum eru skattaborg
arans pengar – til tess skulu
góðar grundgevingar. Verður
hetta prosjektið steðgað og
nýtt sett á stovn, verða 45 mió.
kr. færri at byggja fyri ella
bara 346 mió.kr.
“Tað, sum eg framum alt
sóknist eftir er stórbæri. Tað,
sum er stórt, er altíð vakurt”:
Napoleon Bonaparte.
Spurningurin er, um før
oyingar gera nakað stórt,
nakað fantastiskt ella nakað
nýskapandi – politiskt ella
vinnuliga? Her er eitt gott
høvið at vísa okkum sjálvum
og umverðini, at vit megna at
gera nakað stórt og nýskap
andi, sum vit øll kunnu verða
stolt av og ikki minst, sum
kann verða við til at menna
okkara
samfelag,
ungdóm,
høvuðsstað og vinnu.
Fari at heita á allar løg
tingspolitikarar, eisini um
boðandi Streymoyarøkið, um
at traðka í karakter og gera
tað, sum tit eru starvssettir til
at gera í einum slíkum máli og
prosjekti sum hesum.
Tórshavn tann 15. januar 2013
Annfinn
Brekkstein
Býráðslimur
í Tórshavnar
Kommunu,
Sambandsflokkurin
Alt ALS-stýrið má frá og avtalan ógildast
Hósdagin í farnu viku var
fyrrverandi ALS-stjórin í út
varpinum og greiddi frá, at
hann hevði sagt seg úr starvi,
tí hann eftir tólv árum í ALS
helt, at tíðin var búgvin at
royna nýggjar avbjóðingar.
Um kvøldið var nú frákoyrdi
ALS-stýrisformaðurin í Degi
og viku, har hann fyri Føroya
fólki fortaldi, at ALS-stjórin
hevði valt at siga seg úr
starvi.
Tá ið tað dagin eftir kem
ur fram, at ein vitleys fráfar
ingaravtala er gjørd, vita øll,
at her ruggar ikki rætt. Stýr
ið og stjórin hava dult sann
leikan fyri Føroya fólki, men
við fráfaringaravtaluni varð
lygnin avdúkað.
Hóast fakfeløgini á al
menna arbeiðsmarknaðinum
vóru á fundi við sítt umboð
í stýrinum fríggjadagin, vita
vit ikki, hvør ósemjan er. Tað
verður dult sum mansmorð.
Einasta, ið verður sagt á
fundinum, er, at eingin onn
ur loysn enn júst henda frá
faringaravtalan kundi gerast.
Líknandi pástand førir annar
limur í stýrinum fram í Degi
og viku fríggjakvøldið.
Sum skilst hava ikki færri
enn tríggir løgfrøðingar sitið í
tveir mánaðir fyri at fáa hesa
avtaluna gjørda: Fyrrverandi
stýrisformaðurin, ið er løg-
frøðingur, og tveir aðrir; ein
umboðandi fráfarna stjóran
og ein umboðandi ALS-stýrið.
Hóast stjórin var settur
við uppsagnartreytum sam
bært
starvsmannalógini
(sum hevði givið honum seks
mánaða uppsagnarløn), fekk
stýrið at vita, at uppsøgn
sambært hesari lógini ikki
kundi lata seg gera. Guð viti,
hvat ósemjan snýr seg um, tá
ið vanlig uppsøgn ikki kann
gevast!
Onkur einstakur hevur fílst
á, at fakfeløgini ikki hava latið
sítt umboð nóg væl í til at røkja
hesa uppgávuna. Til hetta er
bert at siga, at eingi fakfeløg
yvirhøvur vórðu kunnað um,
at ósemja var millum stýrið og
stjóran. Ei heldur vistu vit, at
uppsøgn ella fráfaringaravtala
var á veg. Havi eg skilt tað rætt,
hevur stýrið ikki so frægt
sum verið saman og veruliga
viðgjørt støðuna um uppsøgn
ella fráfaringaravtalu, áðrenn
limirnir skrivaðu undir. Lim
irnir vórðu drignir upp á tráð
av fyrrverandi formanninum,
skilst.
Stýrisumboð greiðir frá, at
tað er kotyma, at øll í stýrinum
skulu vera samd, áðrenn nak
að kann undirskrivast. Um
so er, so er hetta ein sjúk
kotyma! Í einum fólkaræði er
tað sannføringin hjá hvørjum
einstøkum, ið ræður. Apropos
einstaklingin: Stýrið manglaði
ein stýrislim, tí ein teirra
var farin úr stýrinum. Men
varalimurin varð ongantíð
innkallaður! At eingin stýris
fundur hevur verið, har allir
stýrislimirnir hava havt møgu
leika at viðgera fráfaringar
avtaluna, áðrenn teir skrivaðu
undir hana, ber ikki til at góð
taka.
Fakfeløgini, ið hava valt
stýrislimirnar, mugu av røtt
um kunna seta spurnartekn
við teirra førleika, tá ið teir í
hesum málinum ikki sýnast
at hava røkt sína uppgávu
nóg væl. Hetta snýr seg ikki
um at lata umboðini nóg væl í.
Einki álit er á einum stýri, har
eingin limur hevur kravt ein
fullmannaðan stýrisfund at
viðgera avtaluna, áðrenn hon
verður undirskrivað. Hetta
eiga limirnir uttan himpr at
taka til eftirtektar.
Fráfaringaravtalur
av
hesum slagi eiga als ikki at
kunna lata seg gera. Hvørki
á almennum, hálvalmennum
ella líknandi arbeiðsplássum.
Tá ið stýri ella nevnd eru sett
at umsita pening, ið almenn
ingurin rindar í kassan, skal
slíkt ikki bera til. Bara tí, at
fólk eru givin at brúka vanligt
vit og skil, hava løgfrøðingar
fingið møguleikan at gera
slíkar ørar avtalur. Stjórar fáa
eina høga løn fyri ta ábyrgd
og teir vansar, ið fylgja við
starvinum. Tað er nokk! Og
tí skal ein stoppari setast fyri
órímiligum
fráfaringarav
talum í stundini.
Í hesum umrødda máli
eigur umsitingin beinanvegin
at kanna, um framferðarhátt
urin er so skeivur, at avtalan
kann ógildast.
Majbritt
Mohr
forkvinna í
Heilsurøktarafelagnum
kjak