týsdagur 22. januar 2013síða 13

13 Mikudagur 23. januar 2013 · Nr. 9 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðindi støð­ugt minkað og í fjør var talið komið niður á 38 fólk, sum fingu skaða í ferðslu­ óhappum. Hvørt ár eru tað eisini onkr­ir einstakir bilførarar, sum elva til ferðsluóhapp, og sum rýma av staðnum, men sum verða tiknir aftur aftaná. Hinvegin doyðu trý fólk í ferðsluni í fjør. Tað talið hevur verið støðugt lækk­ andi, tó at tey broytast frá ári til ár og vit skulu ikki longur aftur enn til 2007, tá ið sjey fólk doyðu í ferðsluni. aki@sosialurin.fo koyra ov skjótt Tikin fyri at tosa í fartelefon 2012 2011 2010 2009 2008 516 360 497 249 160 Hendan talvan vísir, hvussu nógvir bilførarar eru tiknir seinastu árini fyri at tosa í fartelefon ímeðan teir koyra bil. Løgreglan og stjórin í Ráðnum fyri Ferðslutrygd halda, at bøturnar eru ov lágar Ár Bót Klipp Treytað frádøming Treytaleys frádøming Tils. 2012 249 499 211 15 974 2011 268 222 113 7 610 2010 217 107 60 5 389 2009 274 246 105 12 637 2008 159 183 64 6 412 Hendan talvan vísir, hvussu nógvir bilførarir eru tiknir fyri at koyra ov skjótt hesi seinastu árini. Árið í fjør setir met, men løgreglan sigur, at hetta er tí, at tey hava gjørt nógv meiri burtur úr at kanna bilar, enn tey hava gjørt árini frammanundan Vilja hava hægri bót Bótin fyri at tosa í fartelefon ímeðan ein korir bil, eigur at verða nógv hægi, heldur løg­ reglan. Tað kemur alt ov ofta fyri, at bilførarar verða tiknir fyri at tosa í fartelefon ímeðan teir koyra. Í fjør tók løgreglan heilar 516 bilførarar kring alt landið fyri at tosa í fartelefon ímeð­ an teir koyrdu bil. Tað er nógv fleiri enn fyri nøkrum árum síðani, tí í 2008 vórðu 160 bilførarar tiknir fyri at tosa í fartelefon. Karl Leonson, politistur, tor­ir ikki at siga um ørsøkin til vøksturin er, at bilførarar eru blivnir herviligari at tosa í far­telegfon nú, enn teir vóru fyri nøkrum árum síðani. Heldur er hann av teirri áskoðan, at orsøkin til, at fleiri eru tikin fyri hetta lógar­brotið, er, at løgreglan hev­ur gjørt nógv meiri fyri at kanna bilførarar hesi sein­ astu árini. – Hesi síðstu árini hava vit raðfest tað ógvuliga framm­ aliga at kanna, um bilar koyra ov skjótt og um bilførarin tosar í telefon ímeðan teir koyra. Bótin ov lág Men politisturin heldur kort­ ini samstundis, at tað ger næstan ikki mun til, hvussu ofta bilførarar verða tikn­ir fyri at tosa í fartelefon ímeð­ an teir koyra bil, tí tað sær ikki út til, at teir leggja nakað í tað og taka betri partar fyri seg. Men Karl Leonsson ivast ikki í, at ein orsøk til at bil­før­ arar ikki leggja nakað í tað, er, at revsingin er alt ov lág. Revsingin, bilførarar fáa fyri at tosa í fartelefon ímeð­ an teir koyra, er ein bót upp á 500 krónur. – Tað ger ikki mun, tí vit síggja somu bilførarar aftur og aftur tosa í telefon. – Tað er ein bót, sum er alt ov lág til at bilførarar leggja nakað í tað. Politisturin vísir á, at í Danmark fær bilførari 1500 krónur í bót fyri at tosa í far­ telefon ímeðan hann koyrir. Hann heldur avgjørt, at bøturnar í Føroyum eigur at hækka til nakað, sum líkist bótunum í Danmark. Hann heldur, at talið á teimum, sum verða tikin fyri hetta ferðslubrotið, eigur av­gjørt at vísa politiska myndug­leikanum, at bøt­ur­ nar eiga at hækka. Ein gongd leið Brynhild Høgnadóttir, stjóri í Ráðnum fyri Ferðslutrygd, er samd í, at ein gongd leið kann vera at hækka bøturnar. Hon leggur dent á, at í Ráðnum fyri Ferðslutrygd, hava tey ikki viðgjørd spurn­ ingin so gjølliga, at tey eru komin til eina niðurstøðu. Men sjálv heldur hon, at tað kann vera ein gongd leið at hækka bøturnar. – At sita og skriva og lesa sms, ella tosa í fartelefon, ímeðan ein koyrir bil, er ein bein­leiðis deyðsfella, tí tað ber ikki til at gera bæði í senn. Annars eru tað summi sum halda, at tað eigur at geva klipp í koyrikortið at tosa í fartelefon ímeðan ein koyrir bil. Men tað er ikki semja um tað, tí tað reisir nógvar aðrar spurningar. Er tað vandamiklari at hava telefon í hondini enn at sita við einum ísi, ella onkr­ um øðrum etandi í hondini? – At tosa í fartelefon ímeð­ an ein koyrir bil, er at vísa gáloysni í ferðsluni á jøvnum føti við so nógv annað og tað kann rættiliga skjótt enda galið, heldur Brynhild Høgna­dóttir. Sæst aftur beinanvegin Áki Bertholdsen – At nógv fleiri bilførarir verða tiknir fyri at koyra ov skjótt nú, merkir ikki tað sama sum at føroyingar eru blivnir villari í ferðsluni. Tað staðfestir Karl Leonson, ferðslu­ politistur. Hann heldur tvørtur ímóti, at hetta skal eina og aleina takast sum eitt bein­ leiðis úrslit av, at løgreglan hevur gjørt nógv meiri við at kanna ferðsluna, enn hon hevur gjørt árini framman­undan. – At gera ferðkanningar, og at kanna um bilførarar tosa í fartelefon ímeðan teir koyra, hava verið tvey øki, vit hava lagt stóran dent á seinastu tíðina og tað sæst beinanvegin aftur í hagtølunum. Tí kemur tað í grundini ikki so óvart á hann, at talið á teimum, sum verða tikin fyri hesi lógarbrot, er munandi hækkað. Og hann leggur afturat, at ætlanin er at halda fram í sama spori í ár og longu nú hava yvir 20 bilførarar fingið klipp í koyrikortið av ymsum orsøkum. Bíða í nøkur ár Samstundis sum at løgreglan er farin at gera meiri burtur úr at kanna ferðsluna, hevur eisini Ráðið fyri Ferðslutrygd skipað fyri fleiri átøkum fyri at fáa bil­ før­arar at vísa størri ansni í ferðsluni. Átøk hava verið fyri at fáa bilførarar at minnast til trygdarbelti og fyri fáa okkum at ansa betri eftir, tá ið vit koyra. Tað er ilt at siga, hvørja ávirkan, hesi átøkini hava havt, men Karl Leonson heldur, at tað er neyðugt at bíða nøkur ár, áðrenn vit kunnu koma til nakra niður­støðu. – Viðurskiftini í Føroyum eru so smá, at beinanvegin løgreglan leggur størri orku í at kanna ferðsluna, sæst tað aftur, og tað sæst eisini beinanvegin aftur, tá ið Løgreglan raðfestir aðrar uppgávur. Tí heldur politisturin, at skulu vit fáa eina samanhangandi mynd, er neyðugt at raðfesta hesi viðurskifti í nøkur ár á rað. Men kortini sæst, at hóast løgreglan hevur lagt størri orku í at kanna ferðsl­ una, er talið á teimum, sum ikki brúka trygdarbelti, lækkað og somuleiðis er talið á teimum, sum verða tikin fyri rús­ drekka­koyring, sum heild, lækkandi. Bótin hóskandi Sum Karl Leonson sigur aðrastaðni her á síðunum, heldur hann, at bótin fyri at tosa í fartelefon, er alt ov lá. Hinvegin heldur hann, at revsingin fyri at koyra ov skjótt er passalig. Í Føroyum er skjótari at missa koyri­ kortið, enn í Danmark, men afturfyri eru bøturnar í Danmark hægri enn í Før­oyum. Tann, sum verður tikin fyri at koyra 111 kilometrar um tíman í óbygdum øki, missur koyrikortið og fær 2000 krónur í bót omaná. Tann, sum koyrir 101 kilometrar um tíman í bygdum øki í Føroyum og missur koyrikortið treytaleyst, fær 4500 krónur í bót afturat. Koyrir tú 60 í bygdum øki, sum er 10 km/t skjótari enn loyvt, er bótin 1000 krónur, men koyrir tú 95 úti í óbygdum, sum er 15 km/t skjótari enn loyvt, er bótin 500 krónur. – Hetta er fyri at staðfesta, at tað verður ikki góðtikið at koyra skjótt í bygd­um øki og tískil skal tað revsast serliga harðari, sigur Karl Leonson. Løgreglan Í fjør gjørdi løgreglan nógv burtur úr at kanna ferðsluna og tað sæst aftur í tølunum yvir, hvussu nógv verða tikin fyri ymisk ferðslubrot. Men á summum økjum er gongdin tann rætta Talið á teimum, sum verða tikin, hevur beinleiðis samband við, hvussu nógv løgreglan ger við at kanna ferðsluna