fríggjadagur 14. desember 2012síða 51

nr. 146 · 14. desember 2012 11 VIKUSKIFTI Starv? Programmfólk í Kringvarpi Føroya. Hvat er tað besta við starvinum? Fjølbroytni, góðir og inspirerandi starvsfelagar og møguleikin at koma í samband við nógv spennandi fólk. Hvat eyðkennir ta góðu samrøðuna í útvarpi? At hon er kristisk, hevur góðan bygnað og virðir fyritreytirnar, sum hon byggir á. A ella B-menniskja? Heilt avgjørt B-menniskja, men starvið krevur, at eg vinni á mínum innara B-menniskja hvønn morgun. Skal tó sigast, at morgunin er ein hin besta tíðin á degnum. Einasta keðliga er, at hann er so tíðliga... Hvørjar ítróttargreinar dámar tær og hví? Mær dámar næstan allan ítrótt, men fótbólturin er nummar eitt. Eitt sera einfalt, men tó ótrúliga kompliserað spæl, sum, tá tað er best, nertir við frumkenslurnar hjá viðhaldsfólkunum. Hvørjum tónleiki lurtar tú eftir? Lurti eftir øllum tónleikasløgum. Mær dámar alt frá bleytum croonarum til garvilt death metal. Góður tónleikur er í øllum genrum. Hvat er besta lag, sum er gjørt? Ógjørligur spurningur tí tað broytist støðugt, men skal eitt nevnast, sum eg javnan lurti eftir í hesum døgum, so er tað Cause We’ve Ended As Lovers hjá Stevie Wonder í útgávu hjá gittarúrmælinginum Jeff Beck. Lagsmíð, útrykk, kenslur og tónleikaligt dugnasemi ganga upp í eina hægri eind. Hvussu eru tínir matvanar? Havragýn á morgni, heitan mat ella salat á miðdegi og oftast breyð um kvøldi. Hvør er tín fyrimynd? Nógv fólk hava eginleikar, sum eg virðismeti, men havi ikki nakra einstaka fyrimynd sum so. Ein altjóða kendur persónur, sum eg haldi er komin við nógvum gullkornum, ið eru verd at taka við, er Anthony Robbins. Hvat gert tú í frítíðini? Eri saman við børnunum, vinum og venji ítrótt. Dámar rættiliga væl at renna, tí tað gevur eitt slag av mentalari vælveru, sum er ring at finna aðrastaðni. Hesa ársins tíð eri eg tó oftast á venjingarmiðstøð. Hvat dámar tær at ferðast í egnum landi? Tað er fantastiskt. Summarhús við Gjógv, í Saksun og Skálavík eru millum bestu minnini, og tey standa einki aftanfyri uttanlandsferðir. Okkurt ári havi útoyggjar verið vitjaðar saman við vinfólki. Tað hava verið stórar upplivingar. Annars eru túrar í fjøllunum altíð góðir. Hvør er tín lívrættur? Lambstjógv. Hvørjum hyggur tú at í sjónvarpinum? Føroyskum sendingum. Spískamarið er yndissendingin júst nú. Væl úr hondum greidd, flottar myndir og ein sera sjarmerandi og dugnaligur vertur. Hvør bók liggur á náttborðinum? The Hobbit eftir J.R.R. Tolkien, sum verður lisin á øðrum sinni. Ætlaði at lesa hana lidna, áðrenn hugt verður at nýggja filminum. Norwegian Wood eftir japanska høvundin Haruki Murakami liggur eisini á náttborðinum, men hana eri eg liðugur við. Tað var ein góð og sterk lesiupplivng, sum livir víðari, eftir at síðsta síðan er lisin. Tað er so ræðuliga ringt fyri Før­oyar og ikki minst fyri føroy­ ingar í Føroyum, at føroyingar í Danmark og í øðrum londum, um tey eru til, ikki koma aftur. Jørðin er, sum vit øll vita, fløt sum ein gudilig joke og endar í Danmark. At føroyingar í Danmark ikki koma heim aftur, hóast heim teirra er í Danmark, er so ringt fyri okkum, sum eru eftir í Føroy­ um. Vit gerast skjótt eitt hótt djóraslag í vanda fyri týning og undir­gangi, men tó ikki yvir­ gangi. Pandabjørnin nørist eisini best í øðrum londum enn sínum egna. Fyrst siga tey klóku, at tað er ókristiliga dýrt at búgva í heil­ kristna landinum Føroyar, alt er nógv bíligari í Danmark. Og so er tað allur sannleikin, í fjølmiðlum og í bindi­klubbum og undir hjallinum. So siga tey klóku, at vit noyð­ ast at fáa føroyingar í Dan­mark aftur til Føroya, tí annars drukna vit í dýpinum av dýrari mjólk. Komið heim, komið heim, tí her er so dýrt og fólk hava einki arbeiði og einki at eta, og børnini sleppa ikki at ganga (verða tey ikki øll koyrd?) til ítriv. Komið heim, komið heim, tí her eru almannaveitingarnar nógv færri og minni enn í Danmark. Komið heim, komið heim, tí her er altíð ringt veður. Komið heim, komið heim og gjaldið okkara pensjónir. Komið heim, komið heim og latið ta helvtina av lønini, tit hava eftir, øllum teimum, sum ganga á dyrnar hjá fólki og bidda pengar, ella gera tað í fjøl­miðl­ unum, sum altíð eru til taks til slíkt. Komið heim, komið heim og veljið fólk í løgtingið, sum tora at traðka á onnur enn tey veik­astu. Tora at kanna, um øll tey, sum fáa frá ALS og Almanna­verk­ inum, veruliga hava rætt til at fáa. Ella skulu vit bara siga sum er: Føroyar orka ikki at bera fleiri enn okkum, sum eru eftir. 1500 fólk hava ikki ráð at halda jól ella at halda lívið yvirhøvur. 1500 hava einki arbeiði. Longu har eru vit 3000 ov nógv. Fáa vit fólkatalið niður í 45.000 ella eitt sindur lægri enn tað og halda tí har, sleppa vit undan fleiri útbyggingum. Sjálv­ andi skal hvør einasta bygd, sum hevur veg, eisini hava berghol ella tunnil. Og tær bygdir, sum bara hava berghol, skulu sjálv­andi hava veg eisini. Men okkum nýtist ikki at byggja fleiri barna­garðar, skúlar, sjúkrahús, sparki­vøllir, samkomuhús, bara kirkju­garðar, tí burðaravlopið tódnar. Og latið fólk arbeiða so leingi tey orka og tíma, so spara vit eina rúgvu av pensjón. So komið heim, komið heim, komið bara heim. Men skundið tykkum av stað aftur. Helst sum skjótast. Ferðaavgjaldið lækkar. Eitt av øllum tí, sum er nógv dýrari í Føroyum, er rýmingarleiðin, ferðaseðilin av landinum. Hann heldur nøkrum aftur. Tey hava ikki ráð at fara. Vit mugu hava eina inn­ savning til ein einvegis­ferðaseðla­ grunn til teirra, sum bera tokka til Danmarkar. Danmark sigur ongantíð nei takk til ein danskan ríkisborgara úr Føroyum, ella flóttafólk úr øðrum londum. Kavin var hvítari fyrr, og tað grør betur hinu megin bøgarðin. Kanska onkur, sum kemur úr Danmark, loysir gátuna fyri okkum heimføðingar. Hví skulu lærdir føroyingar koma aftur til Føroya? Hví skulu dugnalig fólk koma aftur? Til eitt land, har sum dugnaloysi er ein dygd, ein kvalifikasjón. Støðan er ikki verri enn ring, so leingi vit ikki hava manntal við at telja á aðrari hondini. Og hví skulu lærd fólk flyta úr 21.øld aftur í onkra av miðøldunum? Annars er nýggj vøra heim­ komin til jóla. Umafturafturum høgni djurhuus Móðurmálsviðursløn 2012 Rúni Jákupsson lagt til rættis: Rannvá Gaard Fossaberg B-menniskja má tíðliga upp Hóast Rúni Jákupsson er at hoyra væl upplagdur í Góðan Morgun Føroyar árla á morgni, dylir hann ikki, at tað er strævið at fara tíðliga upp. Honum dámar stórt sæð allan tónleik, elskar fótbólt, og so venur útvarpsverturin fitness Nýggj vøra heimkomin