fríggjadagur 21. desember 2012síða 71

Jólini 2012 19 blaðið Fólkakirkjan Gleðilig jól & Guds signing í komandi ári Men tað hendi í teimum døgum, at tað komu boð frá Augustusi keisara um, at allur heimurin skuldi verða skrivaður í manntal. Hetta fyrsta manntalið var, meðan Kvirinius var lands- høvdingi í Sýriulandi. Og øll fóru at verða skrivað, hvør í ættarbygd sína. Men eisini Jósef fór úr Galileu, úr bygdini Nasaret, niðan til Júdeu, til Dávids bygd, sum eitur Betlehem, tí at hann var slektaður av Dávids húsi og ætt, at verða skrivaður, saman við Mariu, trúlovaðu festarmoy síni, sum var við barn. Men tað hendi, meðan tey vóru har, at tíðin kom, at hon skuldi Og hon átti son sín, hin fyrstafødda, og hon reivaði hann og legði hann í eina krubbu, tí at ikki var rúm fyri teimum í tilhaldshúsinum. Og tað vóru hirðar har í sama bygdarlaginum, sum lógu úti á markini um náttina og goymdu at seyðafylgjum sínum. Og sí, eingil Harrans stóð hjá teimum, og dýrd Harrans ljómaði rundan um teir, og teir vórðu Og eingilin segði við teir: »Óttist ikki; tí sí, eg kunngeri tykkum eini stór gleðiboð, sum skulu verða fyri alt fólkið. Tí at tykkum er í dag ein frelsari føddur, sum er Harrin Kristus í Dávids staði! Og hetta skulu tit hava til merkis: Tit skulu finna eitt barn reivað og liggjandi í eini krubbu.« Og í somu stund var hjá eingl- inum ein fjøld av himmalskum herskarum, sum lovaðu Guði »Heiður veri Guði í hægsta himli, og friður á jørð, og í menniskjum góður tokki!« Luk 2, 1–14 Fólkakirkjan ynskir øllum okkara lands- monnum burturi og heima og øllum av fremmandari rót, ið búgva ella vitja í Føroyum, eini gleðilig jól og Harrans signing í komandi ári. Guð signi øll heim- sins fólkasløg. Somuleiðis hyggja vit afturá eitt hendin- garíkt ár við takksemi. Tað er at fegnast um, at kirkjurnar eru í tryggum hondum, at gleðiboðskapurin um Jesus verður boðaður, at fólk savnast í kirkjuni. Kirkjan fevnir bæði gleði og sorg, og vit lýsa djúpa samkenslu við teimum, ið syrgja og sakna. Harrin styrki hin einstaka. Vit vóna, at fólk kenna seg væl, tá trinið verður inn um kirkjugátt. Øll eru eyðvitað vælkomin. Tað nýggja árið og komandi tíðir leggja vit í Harrans hendur. Heit hjørtu tænandi hendur fjálgt í rúminum Luk 2, 1–14 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14