mánadagur 7. januar 2013síða 22

Mánadagur 7. januar 2013 · Nr. 2 22 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Skeiv adressa, Sakaris Sakaris Zachariasen, ið still­ ar upp móti undirritaða til formansvalið í Føroya Fiski­ manna­felag, leggur eftir mær í lesarabrævi her á por­ tal­inum, har hann ikki sparir upp á rununa, hann blak­ar eft­ir mær. Eg fái skyld­ina fyri alt ilt, ið hent er fiski­mann­ inum seinastu árini. Greinin er briksl úr einum enda í ann­an, og megin­parturin er annaðhvørt ósatt grundleyst møsn ella gamalt vín, ið ikki ein gongd er latið í nýggjar fløskur. Tí kenni eg meg noyddan at svara aftur. Lat meg tó fyrst taka í egnan barm og geva Saka­ risi púra rætt í, at tað lík­ist svartasta ongum, at for­mans­ frá­greið­ingin ikki bein­an­veg­ in varð løgd út á heima­síð­ una eftir lands­fund­in 28. desember. Gá­loysni frá mín­ ari síðu var or­søk til hetta mis­tak, sum eg her­við biði um umbering fyri. Frá­greið­ingin er løgd út á heima­síðuna nú. Men annars havi eg ilt við at kenna meg aftur í restini av øllum ákærunum, sjálvt um eg sjálvandi eri greiður yvir, at mangt kundi og kann gerast betri av mær. Eitt tað fyrsta uppáhaldið hjá Sakarisi er, at Føroya Fiskimannafelag er um at fara sundur í seymingini und­ ir verandi leiðslu. Hetta skal ein stjórnarlimur hava sagt. Til hetta er at siga, at ein og bara ein stjórnarlimur av sjey hevur sagt, at hann ætl­ar at stuðla einum øðr­ um kandidati enn mær til for­mansvalið. Og tað er ikki Sakarisi, hann ætlar at stuðla, men Grími Hammer. Alt gott um tað, tað er als ikki óvanligt við kapping um for­mans­sessin og bara sunt fyri kjakið og demokratiið, at fleiri bjóða seg fram. Men eg havi onga ábend­ ing fingið um, at hinir seks stjórnarlimirnir ikki bakka meg upp. Tvørturímóti hava vit havt eitt framúr gott sam­ starv, síðani sitandi nevnd tók við. Eisini hevur Sakaris ilt av, at eri og havi verið hvass­ orðaður móti teimum, ið gera fiskimanninum órætt. Kanska ikki so løgið, at Saka­ ris finst at hesum, tí higar­til hevur hann mest breggj­að sær av, at so nógvir skiparar og reiðarar hava fegnast um hansara upp­stilling. Men at Sakaris ikki dug­ir at virðismeta stóra týdn­ingin av dóminum, sum lands­rætt­ urin segði í sakar­mál­inum móti Faroe Fish II, vísir sanni­ liga eisini vantandi evnir at skyna á, hvat hevur týdning hjá einum fakfelag, og hvat hevur minni týdn­ing. Sakaris speirekur her við, at vit máttu í rættin fyri at spyrja donsku rættar­skip­ anina um okkara rætt sum fakfelag. Her kann eg bara forklára Sakarisi, ið ætlar sær at vera formaður, at um vit ikki fóru allan vegin í landsrættin við hesum málinum, so hevði Føroya Fiskimannafelag tig­andi tikið undir við, at tað er gaman í, at reiðarar gera avtalur við einstakar manningar uttan um felagið. Avtalur, sum eru verri fyri manningarnar, enn tað, sum sáttmálin tryggjar. Eg helt, at hetta var alt annað enn gaman í. Tí brúktu vit allar kreftir upp á hetta málið og vunnu. Sakaris finst generelt at, at Føroya Fiskimannafelag førir so nógv mál. Eg spyrji meg sjálvan, hvat hann held­ur, at høvuðsuppgávan hjá einum fakfelag er. Tá vit halda, at sáttmálin er brotin, men reiðarin heldur nakað annað, so má rætturin tala. Ella heldur Sakaris, at frægari er bara at lúta fyri reiðarunum, hvørja ferð, sáttmálin verður traðakaður undir fótum? Tað haldi eg ikki. Higartil hevur vanliga rættaskipanin verið einasti møguleikin í trætumálum, men Føroya Fiskimannafelag er nú vorðið limur í fasta gerðarrættinum, so nú fer at bera til at fáa flestu málini avgjørd har. Sakaris sigur, at hetta við at koyra mál í rættin skal steðga – ongantíð ov skjótt. So vita vit tað. Hetta mugu vera gleðiboð at lesa hjá reiðarunum, ið munnu vænta sær gamlar dagar aftur, um Sakaris vinnur for­mansvalið. Tað løgna í øllum hesum er, at samstundis sum Sakaris finst at øllum sakarmálunum og at tí, at eg kann vera hvass­ orðaður, so sigur hann, at Fiskimannafelagið er vikn­að undir mínari leiðslu, og sig­ ur, at eg ikki megni at knalla nevan í borðið. Eg tók ikki alt, sum er gjørt, við í formansfrágreiðingina, og eg tók heldur ikki alt við, sum ætlanir eru um at gera. Tað var kanska skeivt, og tað er í lagi, at Sakaris finst at hes­um. Men tað er rættiliga bíligt av honum at brúka hetta til at pástanda, at eg ongar ætl­ anir og visjónir havi. Ein orsøk til, at eg ikki tók so nógvar framtíðarætlanir við í formansfrágreiðingina, var, at eg ikki vildi hava skotið í skógvarnar, at eg bara brúkti formansfrágreiðingina til at føra valstríð. Men um Sakaris hevur fylgt eitt lítið sindur við, so havi eg bæði í talu og skrift gjørt greitt, at vit ætla í hern­að við fleiri stórmál í næst­um. Nøkur teirra eru høv­uðs­mál í komandi sátt­ mála­samráðingum. Alt hetta eigur Sakaris at vita, um hann bara fylgir nøkunlunda við í almenna kjakinum. Nú setir hann seg sjálvan sum garant fyri at loysa mál, ið eg fyri langari tíð síðani havi boðað frá hava mína hægstu raðfesting. Tað er tekin um, at Sakaris sum for­ manskandidatur onki nýtt hevur at bjóða. At oljan verður eitt høv­ uðs­mál í sáttmála­sam­rá­ðing­ unum, boðaði eg frá fyri fleiri mánaðum síð­ani. Tað var ein feilur, at Fiskimannafelagið góðtók, at ein partur av olju­ útreiðslunum skuldi takast av óbýttum. Henda feil vilja vit rætta aftur, og eg havi góðar vónir um, at tað fer at bera til, tí reiðararnir hava sjálvir gjørt avtaluna ómøguliga at hondhevja. Og eg havi eisini langt síðani boðað frá, at vit vilja hava gjaldið fyri línu burtur aftur. Kostnaðarstøðið og trupul­leikin við dupultum húsar­haldi havi eg eisini nevnt í fleiri førum áður. Mill­ um annað vil eg sleppa fiski­ monn­unum undan at rinda fyri internet og para­bol­sjón­ varp, tí hesir hentleikar eru eins sjálvsagdir og renn­andi vatn í dag, og eisini fiski­ menn hava krav upp á at kunna fylgja við í tí, sum hendir í samfelagnum og heiminum uttan um teir utt­an at skula gjalda í dýrar dóm­ar fyri tað. Eisini fara vit at stríðast fyri at fáa reiðarin at rinda fyri dýru arbeiðsklæðini/ oljuklæðini. Eg haldi ikki, eg tími at gera so nógvar viðmerkingar til inntøkutrygdina og tey almennu gjøldini, sum Saka­ ris gevur mær skyldina fyri, at fiskimenn nú skulu rinda fyri. Vit hava ikki havt nakran møguleika einsamallir at forða fyri hesum, men har vit hava kunnað ávirka, hava vit eisini gjørt tað. Og trupulleikin við út­ lendskari arbeiðsmegi er bein­leiðis nevndur í for­ mans­frágreiðingini. Annars kundi Sakaris við bara at fylgja nøkunlunda við havt kunnað seg um, at eg síggi júst trupulleikan við út­ lendsk­ari arbeiðsmegi sum eitt hitt størsta álvarsmálið, ið Føroya Fiskimannafelag hevur at berjast við í løtuni. Men eg veit ikki, hvussu Sakaris ætlar at gera nakað við henda trupulleikan, nú hann hevur sæð seg illan á alla sakførarastættina og ikki ætlar sær í rættin við nøk­rum reiðara. Sakaris ber eisini fram, sum um tað var eitt stórt ný­ brot frá hansara síðu, at hann ætlar at betra trygg­ing­arnar, sum vit hava við danska trygg­ingarfelagið ALKA. Tað er ótrúligt, at hann her roynir at mála ta mynd, at her liggur nakað á láni, sum hann kann gera nógv betri. Sakaris sat jálvur á landsfundinum og lýddi á, tá stórkundastjórin hjá ALKA á landsfundinum greiddi frá, at limirnir í Før­ oya Fiskimannafelag frá 1. Januar 2013 hava ta bestu tryggingaravtaluna, sum nak­að fakfelag hevur í ALKA, og tá kann eg upp­ lýsa, at meginparturin av fe­løg­unum á privata danska ar­beiðsmarknaðinum hava teirra tryggingar hjá ALKA. Nú á nýggjárinum fór okk­ ara nýggja vanlukku­trygging í gildi hjá ALKA afturat hin­ um tryggingaravtalunum, utt­an at limirnir skulu gjalda eitt oyra meira í trygg­ing­ar­ gjaldi. Samanumtikið, so finni eg onga nýggja ætlan ella hugsan í greinini hjá Sakarisi, sum Føroya Fiskimannafelag ikki frammanundan longu hevur hugsað ella longu er farið í holtur við at fremja í verki. So um vaktarskifti er so neyðugt á Bryggjubakka, sum Sakaris vil vera við, so má hann grundgeva væl betri fyri, hví hann í so fall er besta boðið upp á ein nýggj­ an formann. Eg vil bara endurtaka tað, eg havi sagt áður, at verði eg afturvaldur, so fari eg at stríðast sum úlvur á skóg fyri at betra korini hjá øllum limum í Føroya Fiskimannafelag og verja tey rættindi, vit longu hava. Mín partur skal so ikki liggja eftir, og verður tað framhaldandi neyðugt at fara í rættin við reiðarum, so verður heldur ikki fýrt fyri tí í framtíðini. Gott nýggjár. Jan Højgaard formaður í Føroya Fiskimannafelag Kjak