fríggjadagur 15. februar 2013síða 15

15 Fríggjadagur 15. februar 2013 · Nr. 19 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðargrein Tórbjørn Jacobsen Fyrrverandi landsstýrismaður og løgtingsmaður fyri tjóðveldi Tórbjørn Jacobsen Jóannes Eidesgaard Hans Pauli Strøm Hergeir Nielsen Jógvan Sundstein Edmund Joensen Vinstrahellingin en bloc? J óannes Eidesgaard er ákavur farin at kaga inn í fram­ tíðina. Eitt vælsignilsi í eini polit­iskari skipan har ongin sær fram um seinasta rak­dropan, áðrenn hann fellur til jarðar og verður til atmosferiska guvu. Javnaðar­for­maðurin, fyrr­verandi løgmaðurin, sum í fýra ár sat sum gallións­figurur hjá Fólka­flokk­ inum, ið síðani sprongdi eina vinstra­sam­g­ongu eftir hálvum ári og hvørs sveina­stykki gjørdist, at hann á miðjari nátt varð lumpaður av Jørgeni til at velja Kaj Leo til koloni­bestýr­ara úti undir væðingini á ting­hús­loft­in­ um, roynir seg nú sum spá­mann og politiskan konsu­lent. Jørgen telvaði sær uttan­ríkis­ráð­harran í somu manøvru í 2008, og Eides­ gaard mátti taka til takkar við at sita eftir á einum fjarandi landskassa úti í Kvíggjartúni. Hann var nú ikki nøkur eggvæta sum kassafúti, men fíggjar­ politikk­urin hjá Bárði Nielsen og Fólka­flokkinum árini 2004-2008 tóktiskt ólekjandi, møðin tyngdi sum fráleið, og sum runnur úr turr­ari jørð rann nú hin unga polit­ iska vónin hjá føroyskum social­ demo­kratum. Aksel Vilhelms­son. Hans­ara hug­sjónar­liga kjøl­festa, snildi og vit kemur nú ikki frá fremm­and­um heldur. Sørur ert tú ikki, hevur tú sitið undir og mat­ skaffað við døgverða­borðið hjá Vilhelmi Jo­hannesen í upp­vøkstri­ num. Sjáldsami rithøvundurin Franz Kafka skrivar í einari stuttsøgu: “Lat fram­tíðina hvíla. Ynskir onkur at vekja hana í úrtíð, merkir tað, at viðkomandi durvar í síni samtíð.” Úr sínum otium við Trongis­vágs­ fjørð leggur skiparin á Thorshavn líka í, tíbetur, tí tað er rætt av hon­um at taka hendan táttin upp, sum ongin annars kemur sær at nema við einum klova. Mær dámdi væl hendan hálva oyndfirðingin. Í mun til so mangar aðrar, ið ferð­ast á bonaðu fjalunum, dugir hann at skriva og røða og skallin er ikki bara ein eggskurn. Hóast tað neyvan ella illa ber til at kollvelta eitt so óskipað høpi sum føroyska parla­men­tarismu, so roynir hann at argu­mentera fyri royndini at klúgva Føroya løgting í tveir ásar, ein til vinstru og hin til høgru handar. Nú skal blokk­pol­i­tikkur rekast í Før­oy­um. Og higani og frameftir skulu Tjóð­veldis- og Javnaðar­flokk­urin fusionerast og verða reyða alterna­tivið til óvan­ liga víðgongda høgra­poli­tikkin, sum Fólkaflokkurin dag og dagliga rekur fram á torg við trimum størri og smærri leysamotorum hurrandi í afturfalinum. Nú veit eg av góðum grundum ikki, hvussu nógvar leikir Jóannes helt seg hava telvað fram í spælið, táið hann varpaði greinina norður um firðirnar, men somikið durk­ drivin er hann, at onkur man strategiin hava verið. Og táið onki blóð er so tunt, at tað ikki er tjykkri enn vatn, mundi ætlanin vera at reka ein lítlan fyrimun inn í rættina hjá Javnaðarflokkinum. Aksel hevur avmarkað seg á høgru hersíðu, hevur greitt og alment skvisað frá sær alt samstarv við Fólkaflokkin frameftir. Leikurin er ikki vandaleysur, og fær ikki staðið einsamallur. Hetta ger hann veikari í parlamentariska mynstrinum eftir næsta val. Tí er eitt av endamálunum við greinini helst, og tað kann nú vera, at onk­ur spuna­trællur hevur sitið undir liðini á honum, at klúgva onkrar aðrar møgu­leikar av í politisku skipanini eisini. Uppí saman aftur hevur í miðl­unum ljóðað, serliga í Rás2, at formaður Tjóð­veldis­floksins er horvin sum døgg fyri sól, og ikki fæst at gera við­merkingar til ávarpið hjá tvørá­ mann­inum. Fekst hesin at taka undir við konse­kventa átakinum hjá Akseli, bein­stevnt at úti­hýsa Fólka­flokkin frá øllum framtíðar sam­starvi, so stóð fólkið aftur rætt á politiska talv­borðinum hjá Javnaðinum, og hesin kom at liggja sum ein proppur í sævar­ málanum ímillum Samband og Tjóð­veldi, meðan hin nú altráð­ andi høgra­falanksan var sett út í skammanar­krókin. Aksel fylgdi ikki ætlaðu slóðini hjá sínum gamla formanni, og tilvitað hevur hann nú lagt róðrið so langt á sambandsbógvin, at hann sjónliga dyrgir eftir ein­um løgmanssessi við Sam­band­inum og smáu flokkunum sum leysa­ motorum. Ein heima­stýris­sam­ gonga er nú heilt greitt málið hjá Javn­aðinum. Nóg illa hevði Vilhelms­sonur latið søta sam­ bands­rákan fara um varrarnar, so gelur treysti politiski hanin í Skopun, og hann er ikki mjúkur at strúka, og honum í halarferðini koma so Strømmurin og onnur á Fjastorgi og øðrum sosialum miðl­ um og gera og geva ilt av sær, - og serliga fær Lognberg av grovfíluni, ja hann verður húðflongdur sum ein feikur fýrur av sínum egnu. Hvørjum missilin upprunaliga var ætlað, vita vit ikki, men nú eksploderaði so alt í egnum føvningi, og tilstandurin er mest álíkur hendingini, táið fregattin Peder Skram av óvart varpaði eina rakett við spreingiløðingum inn á hitt flata Sæland og pulveriseraði áleið stórthundrað summarhús í einum øki, har fólk annars taka sær av løttum. Tað kvøtti ongantíð úr Høgna Hoydal, tíbetur, og harvið er socialdemokratiski master-planurin skamfílaður í meira lagi. Hann flýtur kortini enn, og har sum lív er, er vón. Har stendur aktuella málið í løtuni. Seta vit nú sjóneykuna niður yvir ungu politisku skipan okkara, so hevur hon ikki fylgt kendu ramsuni: Vinstra – høgra, vinstra – høgra, Tað er rætta lagið ! Vinstra – høgra, vinstra- høgra, Tað er rætta lagið ! Nú er tað væl, So sum tað skal, Soleiðis skulu vit ganga ! Føroyar eru eitt av fáum hjálond­ um, sum eftir eru í heimssam­ felagnum. Harvið eru danir eisini ímillum heimsins seinastu im­perialistar, og rembingarnar, sum kunnu standast av valdstøku og natúrligu ójavnvágini ímillum hjálond og hjálandaveldi fara nú sum harðir skjálvtar ígjøgnum imperialistiska mergin, táið Grøn­ land er um at fóta sær fíggjar­liga úr egnum tilfeingi. Snilda danska amboðið til at halda eftir­verandi koloni´unum í egnum imperium, lokkubeitan, fíggjarligi strong­ urin, blokkurin, tódnar um alt gongst eftir vild, og brádliga er lynnað undir tveimum nýggjum lýðveldum í Norðurhøvum. Vanliga politiska avleiðingin av slík­um misjavna er frælsisstríð. Oftast hava partarnir staðið so hvassir andvegis hvørjum øðrum, at riflukúlur, og tað sum verri er, hava loyst málið. Blóð­ slóðirnar á ymsum hermótum er fatala úrslitið av hesum serliga valdspolitikki um mørk, - um tjóðarmørk. Í Føroyum endaði frælsisstríðið avbyrgt inni í einum av dønum avmarkaðum parlamenti – á Føroya løgtingi. Haðani kom tað ikki aftur í aftur. Sum frá er liðið, líkist gamla ting okkara alt meira einum prakt­ iskum húsavørði, sum røkir og heldur danska stásinum við líka í Føroyum. Avleiðingin er, at sjey – 7 – flokkar nú stríðast um hvussu hetta kann gerast sum frægast. Hvørjir ið eru á høgra ella vinstra ási er ein temperamentspurningur, tað at frælsisstríðið er endað í einum undirdemokratiseraðum parlamenti, vit ráða ikki fyri dømandi valdinum, viðfáningi av uttanlandspolitikkinum og bara pørtum av lóggevandi valdinum, hevur elvt til eina politiska ella partapolitiska dimensiónering, sum fløkir meira enn hon greiðir. Í hvussu er er avleiðingin, at ongin slóð í løtuni gevur minsta farran av, at stjórnarrættarligi spurningurin, loysingin um man vil – meginmálið av øllum - verður loystur innanveggja á Vaglinum. Í hesi politisku spølkummu ætlar Jóannes Eidesgaard, at farast skal undir at reka veruligan blokk­politikk fyri at fáa danska heimastýrið at rigga betur, enn tað ger undir høgrafalanksuni hjá Jørgen & Co. Tjóðveldisflokkurin skal líkasum gerast ein viljaleysur og geldur rambukkur í royndini hjá Javnaðarflokkinum at gerast ein uppaftur betri danskur húsa­ vørður enn hetta regime, sum nú situr við avmarkaða vald­inum. Høgni Hoydal skal eisini hevja fjarð­arnar og syfta seg upp á vaglið og útbasúnera, at hann avnoktar Fólka­flokkin higani og til dóma­dags. Gamli social­demo­ krat­iski formaðurin vil nú brádliga sleppa stál­settur at ganga í takt Framhald á næstu síðu