fríggjadagur 15. februar 2013síða 39

nr. 19 · 15. februar 2013 7 VIKUSKIFTI Starv? Sølumaður hjá P/F Wenzel og býráðslimur í Tórshavnar Kommunu Hvat er tað besta við starvinum? At eingin dagur er líka, og tú møtir nógvum positivum og vælnøgdum kundum. Hvat ger teg í góðum lag? At eg havi so fantastiska góða familju og vinir. A ella B-menniskja? Má ásanna at eg eri tungur at koma upp um morgunin. Hvørjar ítróttargreinar dámar tær og hví? Mær dámar væl allan ítrótt, og eg havi áhugað í nærum øllum ítróttargreinum. Eg vil tó siga, at fótbóltur fyllir mest hjá mær. Havi sjálvur spælt fótbólt við HB og AB, tíverri havi eg ein knæskaða, sum ger, at eg ikki fái spælt meir. Hvørjum tónleiki lurtar tú eftir? Mær dámar væl føroyskan tónleik. Vit hava ótrúliga nógvar dugnaligar tónleikarar í Føroyum. Annars dámar mær nærum allan tónleik. Hvat er besta lag, sum er gjørt? Ljóðmynd hjá Terja og Føstufressum, Anker Eli Petersen skrivaði tekstin. Eitt fantastiskt lag. Hvussu eru tínir matvanar? Eg eri sera matglaður, og mær dámar væl føroyskan mat. Annars hugsi eg nógv um, hvat eg eti, og at tað er sunt. Hvør er tín fyrimynd? Mamma mín, Edna Jørgensen, er stóra fyrimyndin. Hvat gert tú í frítíðini? Tá eri eg saman mest saman við míni fantastisku damu og elskaðu 1 ára gomlu dóttir okkara. Annars dámar mær væl at vera til útróðrar og at venja. Hvat dámar tær at ferðast í egnum landi? Tað dámar mær væl, tí vit hava helst vakrasta land í heiminum. Ætli mær í summar at ganga fleiri fjalltúrar og síggja okkara vakra land. Hvør er tín lívrættur? At verða boðin til døgurða hjá pápa mínum, sum altíð er garantur fyri einari góðari sós – helst eitt gott føroyskt tjógv í ovninum. Hvørjum hyggur tú at í sjónvarpinum? Hyggji ikki nógv í sjónvarp, uttan so tá fótbóltur er. Tó so, tá Suni Merkistein hevur sendingar í KVF, so hyggi eg altíð. Hann hevur framúr góðar sendingar. Hvør bók liggur á náttborðinum? Eg fekk eina bók í jólagávu, sum eitur »Kærlighedens 5 sprog«. Eg slóð upp á fyrstu síðuna, og har stóð: »Hun var aldrig sur, før vi giftede os« – So havi eg ikki lisið bókina síðani. Ikki tí, at eg havi serstakan alsk til handbólt. Men eg hugdi og lurtaði eftir steypafinalunum hendan dagin, tá sjey frásagnir vóru at velja millum, hóast bara fýra fjølmiðlar eru(hugaligt, at fjølmiðlarnir eru so væl fyri við fólki og pengum). Eg hugdi og lurtaði, tí slíkar stórhendingar eru ein­asti møgu­ leiki at síggja og hoyra gleði, sanna gleði, í fjøl­miðl­unum. Tey, sum vinna, eru glað, ovur­fegin sum vera man. Annars er gleði forboðin í fjølmiðlunum. Gleði og fólk, sum liva eitt heilt vanligt lív í friði og náðum við góðari heilsu, hava ongan áhuga, tey eru keðilig. Eingin hevur nakra gleði av at síggja ella hoyra um ella lesa um gleði. Hevði hug at søkja okkurt av hasum fíggjarleiðarastørvunum, sum vóru ella eru leys at søkja. Men tá eg las starvslýsingar­ nar sá ikki eitt orð um, at um­søkjararar skulu duga væl við pengum, ella hava skil fyri peng­um yvirhøvur. At fleiri peng­ar skulu inn enn út til dømis. At pengar ikki eru ætlaðir til at blaka burtur. Tað var annars júst tí, at eg ætlaði at søkja. Men tað er einki krav og enn minni nøkur dygd at duga við pengum í einum fíggjar­leiðara­ starvi. Eg skrivaði onga umsókn. Eisini tí, at umsøkjarar skulu vera cand eitt ella annað fínt fremmant orð, sum krevur orða­bók. Bara prógv frá hægri læristovni enn lívsins skúla telja við. Eg verði ongantíð fíggjar­ leið­ari cand nihil uttan hjá mær sjálvum. Og pengar eru jú ikki alt. Eg kundi sjálvandi søkt um eitt handilshøli, sum var tómt í einari handilsmiðstøð. Lýsingin var í kallkyni. Har fái eg verið við. Men hevði neyvan riggað sum krambakallur. Dugi ikki at selja. Gjørdi eina áhugaverda upp­ daging í vikuni, sum fór. Hon var, hvussu heilin alla tíðina arbeiðir við tí, sum tú fæst við, uttan at tú veitst av tí. Tað ger heilin bara. Seinast skrivaði eg um fjøl­ miðlar og ókeypis reklamur. Skriv­aði, at blaðsíður og senditíð eru víð­opin. Næstan tvey samdøgur eftir evstamark kom eg, nývaknaður og bráddliga, at hugsa um hetta orðið, víðopin. Tað er skeivt, dekan fari! Síður og tíð eru bæði kvenkyn, so rætta orðið er sjálv­ andi víðopnar. Hetta orðið var so gloppið, hóast minst ein rætt­ lestur. Men heilin goymdi tað. Hvørja ferð, trýst verður safe á teld­uni goymir heilin eisini, og rættar. Tíverri ov seint í hesum før­inum, men ótrúligt kortini. Sá á Føroyaportalinum, at finalan í Africa Cup of Nations var millum Svartasta Afrika og Grønhøvdaoyggjar. Har sá eg eisini, at uppskot um fiskivinnunýskipan kemur í løgtingið á ólavsøku í 2017. Ikki tí, at hon verður liðug tá, verri enn so. Men tá noyðist hon at koma í tingið, tí verandi skipan fer úr gildi 1.januar í 2018. Tá verður verandi skipan so longd tíggju ár. Skal ikki lata meira grovt salt í sárið. Men púra óvæntað verður Saltsiloin nógv dýrari enn ætlað. Landsstýrið noyðist at víðka játtanarkarmin, so ein nýggj konta »bygging, dýrari enn vónað« sleppur innum. Higartil bara í ár svarar hon nøkunlunda til hallið í fíggjar­ lóg­ini. So tað gongur upp í hægri eind alt annað líka og í og fyri seg og sórit nakað har. Tað er ein nýggj støða eisini. Kirkjubømúrurin kostaði eis­ini nógv meira enn ætlað, tá tilboðini vórðu latin upp. Tá var einki, sum kallaðist eykajáttan. Tí steðg­aði byggingin, tá pengarnir, sum kostnaðarmetingin segði, vóru uppi. Gamaní var gamli Mærsk gamal. Men so gamal var hann tó ikki, at hann kundi lata nakrar milliónir til utopibyggingina í Kirkjubø. Nú er hann farin. Vón­ andi hevur hann minst til Ólav í testa­ment­inum. Umafturafturum høgni djurhuus Móðurmálsviðursløn 2012 Tróndur Sigurðsson lagt til rættis: Rannvá Gaard Fossaberg Mamman er stóra fyrimyndin Ein knæskæði ger, at sølumaðurin og býráðslimurin, Tróndur Sigurðsson, ikki longur er at síggja á fót­ bóltsvøllinum. Ístaðin verður frítíðin nýtt saman við familjuni, í venjingarmiðstøð ella til útróður Meira leysakast