mánadagur 18. februar 2013síða 17

17 Mánadagur 18. februar 2013 · Nr. 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ítróttarblaðið 25-19, og steypafinaludagurin sá út til at skula byrja við einum steypa­hvøkki. Mjølnir finnur stevið Í øðrum setti byrjar álopsspælið hjá Mjølni at hanga saman. Mót­ tøkur­nar og hevingarnar eru góðar og so er lætt spæl í álopinum hjá Sofíu Purkhús og Birgit Guttensen at medda bóltarnar í gólvið hjá SÍ. Mjølnir svarar aftur og vinnur 25- 18. Í triðja setti gekk eisini javnt á, men sigursvandu kvinnurnar hjá Mjølni høvdu tekkið og vunnu 25- 22. Fjórða sett skuldi vísa seg at ger­ ast tað avgerandi. Mjølnir helt fast í sínum góða spælið, men SÍ spældi fult upp til mótstøðuliðið úr Klaks­ vík í opnum spælið, men verri stóð til við servinum. Upp til einar seks ella sjey ferðir enda servirnar í net­ inum ella fara ov langt. SÍ hevði møguleikan at tvinga Mjølnir í eitt fimta og avgerandi sett, men meðan Mjølnir spældi sítt spæl og gjørdi fáar feilir, so kost­ aðu mistøkini hjá SÍ dýrt. So dýrt, at tá tær skulu sláa bóltin yvir­um netið og gjørdu tvifaltslag, so var tað nokk til at Mjølnir fór við gull­ inum. Sigurin var uppiborin og Mjølnir livdi upp til leiklutin sum favorittur, sjálvt um tað tók eina løtu at finna seg til rættis í glasiligu kørmunum, men sørvágs kvinnur munnu helst iðra seg um nógvu mistøkini í fjórða settinum. trondur@sosialurin.fo steypafinalan kvinnur Karin Mikkelsen, SÍ – Tað er ongantíð stuttligt at fáa eitt silvurmerki, men hevur jú tapt tá ein fær silvur. Vit vita, at vit kunna, og tað vístu vit í fyrsta settinum, eins og vit vístu tað í tí fyrsta dystinum í landskappingini. Vit steðga upp, og tora reint sagt ikki at vinna. Ì seinasta settinum gerast okkara seks servumistøk okkum ógvuliga dýr. Tað kendist, sum vóru vit ógvuliga seinar á vøllinum. Vit fluttu okkum ikki nóg skjótt, og tað er ikki nóg gott, tá ein spælir ímóti Mjølnir. Eina Kalsø, Mjølnir – Vit gjørdu ov nógv mistøk í tí fyrsta settinum. Tá tað er ein finala er tað ofta »nú«, at tað skal henda, og vit skuldu vindast í gongd. Vit vóru greiðar yvir, at tað, sum hendi í fyrsta settinum kundi henda, men tíbetur megnaðu vit at venda dystinum. Marjun Kalsø, Mjølnir – Vit fingu eina sjokkbyrjan. SÍ spældi veruliga væl tað fyrsta settið. Eg haldi, at tá ein er so yvirspentur, so blívur tað ofta uppá hendan mátan. Eg segði við tær aftaná fyrsta sett, at vit vóru noyddar til at byrja dystin av nýggjum. Vit royna, sum fast mál at vinna fýra stig hvørja ferð mótstøðuliðið vinnur eitt stig. Eg haldi vit fáa verjupartin at rigga, og somuleiðis servir­ nar, men vit megna ikki at hava eitt nóg stórt servitrýst, tí helvtin av servunum enda uttanfyri vøllin. Eg haldi, at SÌ hevði brúkt nógva orku í tí fyrsta settinum, at tær dalaðu, sum dysturin leið, meðan vit fóru uppeftir. Og tað er tað, sum krevst fyri at vinna dystin. Myndir: Álvur Haraldsen