mánadagur 25. februar 2013síða 23

23 Mánadagur 25. februar 2013 · Nr. 23 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn Tummas var 87 ára gamalur, nú ið hann doyði 1 s. í føstu um kirkjutíð. Thomas Annæus Martin Jacobsen var føddur 05.07. 1925 í Sandvík sum elsta barn í seinni giftu hjá Jákup á Hólum (Jacobsen), key­ pmanni í Sand­vík, og eis­ini seinnu giftu hjá Marin Sofíu Michelsen úr Geilar­garði í Skúgvi. Fyrru hjúna­felag­ar­ nir vóru deyðir hjá báðum. Tey vóru tilsamans 13 systkin, harav 3 samsystkin, Tummas, Kathrina og Richardt, sum var 2. stýrimaður við “Hans Hedtoft” og sjólætst á Kapp­ an­um í januar 1959. Eftir á lívi av teim­um 13 er nú bara Kathrina, sum var gift við Kjartani hjá Johan Stóra (Jo­ hanness­en) og býr í Sandvík. Pápin, Jákup á Hólum, var deknur og álitismaður aftan á skaðagrindina í Sandvík. Hann átti tveir motorbátar, “Nabba” og seinni “Fraju”. Tvíburabeiggjarnir frá fyrru giftu, Sigmundur og Niels, sjólótust, teir slóu báðir út á Suðurlandinum nøkur ár ímilllum, Sigmundur av “Morning Star” á vári 1931 og Niels av “Godthåb” sam­ an við einum ungum manni úr Froðba á vári 1938. Sig­ mundur passaði motor, og Niels var skiparalærdur og besti­maður við. Við “Morning Star” vóru teir 4 brøður (Sig­ mundur, Niels, Jákup og Jørg­in), tá ið Sigmundur sló út. Hann var góður svimjari, og sóu teir hann svimja og fáa tak í eitt fiskakar, sum dróg hann til botns. Tá ið Niels sló út av “Godthåb”, var hálvbeiggin Jógvan á Fløtti við, og systirin Kathrina minn­ist, tá ið teir komu inn á San­dvík hvítusunnumorgun og settu Jógvan av saman við skipsklæðunum hjá Nielsi. Teir høvdu flaggið í full­ari stong, sum ikki dámdi páp­ anum. Hin fyrri maðurin hjá mammuni, Anthonius á Fløtti (Joensen) í Skúgvi, sjó­lætst undir oynni á vári 1918. Eftir sat Marin Sofía við tveim­um synum, til ið hon giftist uppaftur við Jákupi á Hól­um og flutti til Sand­víkar at búgva. Nakað seinni rak manskroppur uttan armar, bein og høvd á land í briminum í Sandvík. Ras­mus á Stykkinum kom fram á hann í fjøruni og setti stavin frá sær at hava sum frámerki, til aðrir komu til og fingu bjarga kroppinum, ið var av stórum manni. Tað segðist vera líkið av An­thoniusi. Sandvíkingar søgdu sýslumanninum frá og jarðaði kroppin í kirkju­ garð­inum. Seinni vildi sýslu­ maðurin hava kroppin griv­ nan upp aftur, men tá søgdu sand­víkingar nei. Tað mátti hann sjálvur koma norður og gera. Men hann kom ikki. Tummas var likamliga væl fyri og tiltikin til styrki. Hann var nakað á sjónum, men arbeiddi mest í kolinum í Hvalba, áðrenn ið hann fór niður til Danmarkar at læra. Áhugavert var at hoyra Tummas siga frá arbeiðinum í kolinum. Minnið hevði hann gott. Tummas var sum so nógvir aðrir av prestunum í Føroyum gamalt-málsligur studentur á Rønde Kursus 1952, tók guðfrøðiligt embætisprógv á lærda háskúlanum í Keyp­ mannahavn 1960, hjálp­ar­ prestur frá august 1962 hjá navn­frama bygdarmannin Johan Chr. Nielsen, fyrrv. fólka­tingsmanni, í Norðoya vest­ara prestagjaldi og sókn­arprestur har frá 1965 til 1973, tá ið hann flutti til Danmarkar at vera sóknarprestur í Vedsted (1973-76), á Endelave (1976- 1981) aftan á Busch og í Som­ m­er­sted(1981-1995). Tummas var hjúnavígdur í Finderup kirkju 28.12.1962 Karen Mariane Lervad Knud­ sen, og eiga tey 3 synir, Jákup, Anders og Richardt, sum allir búgva í Danmørk, Jákup og Richardt í Suðurjútlandi, og Anders í Keypmannahavn. Sum fráfarin prestur keyptu Tummas og Karin sær hús í Øster Lindet í Suð­ ur­jútlandi, har ið vit eru nógvir føroyingar, sum hava vitj­að tey og notið stóra blíð­ skap teirra eins og í presta­ gørð­un­um í Vested á Fjóni, oynni Ende­lave og søgu­ríka Sommer­sted í Suður­jútlandi. Tumm­as var søgu­fróður mað­ur og málkønur, hann dugdi væl at taka til og sera væl at orða seg á góðum før­ oysk­um Sandvíks- og Skúv­ oyar­máli. Í prestagarðinum á Ziska­trøð í Klakksvík hevði Tumm­as tey seinastu árini móður sína, Marina Sofíu, búgv­andi hjá sær, og tiltikin er talan, sum Tummas helt yvir móður síni, tá ið hon var deyð, so góð ið hon var. Sum tey á Hólum og hálv­ beiggjarnir í Skúgvi, Antinis og Jógvan á Fløtti, var Tumm­as mentaður maður, visti nógv og dugdi væl at siga frá, spakuliga kom tað frá honum og ikki uttan bit, tá ið tað skuldi vera. Rætt­ vísur vildi hann vera, og eyð­kenni fyri Tummas var, at hann vildi ongan særa og var ikki bangin fyri at biðja um orsaka seg. Hann visti frá Honum, hann trúði á, at fyrigevingin ber vón og lív í sær, og gav hann upp síðsta andadrátt sín, nú ið tað er farið at vára, og summarið nærkast, sum ímynd av tí ævin­leika, ið bíðar okkum hand­an deyða og grøv. Sum 18 ára gamalur gjørd­ ist Tummas limur í donsku sjómansmisjónini, og hag­ar ynskti hann, at fólk sendu eina gávu, um tey vildu minn­ast hann jarðar­ferðar­ dagin. Danska sjó­mans­ misjón­in hevur konto nr: 4400 – 4525210047. np Tummas Jacobsen, prestur, farin, 87 ára gamalur Í okkara stilla sinni ert tú sakn­aður. Tínar hendur avrikaðu nógv. Tú hevði ikki altíð so nógv orð, tó vart tú fult til staðar og nærverandi, tá fólk var rundan um teg, og tú náddi inn til menniskju. Tú hevði nógv um hendi, men títt góða hjarta sá tann veika og einsamalla. Hvør kvinna kundi ikki ynskt sær ein mann sum teg? Tú vart trúfastur og góð­ur við tína konu. Tú rósti henni og dró vakur­ leik­an fram í henni hvønn dag. Hon var títt lív og tín perla í lívinum – ongin ivi um tað! Gjøgnum tykkara langa hjúnaband vóru tit sam­ an­grógvin, og sjálvsagt er saknurin serliga stórur hjá tær Oddvør (vit fegnast um at hava teg her enn góða Oddvør. Tú ert eitt lívs­ stykki, tað er vist!) Hans, tú vart nakað heilt serligt fyri okkara son. Hann lá tær tætt at hjarta, tað upp­livdu vit. Onki dámdi tær, um tú ikki slapp at síggja hann hvønn dag. Og lá hann í vogn­inum, tá tú komst av Dal í døg­verða­ tíma, kundi tað meiri enn so henda seg, at Hans Melaku av onkrari ”løgnari” orsøk knappliga vaknaði. Hóast 1 ár síðani tú fórt, verður tú javnan tikin á tungu av Hans Melaku. Hann tosar um teg, Jesus og Himmalin. Hann hevur nógvar spurn­ ingar og ímyndar sær nógv ymiskt, sum eitt 3-4 ára gamalt mangan ger. Vit gleðast um, at sonur okkara fekk 2 ár saman við tær – tey eru honum gull verd. Eg takki tykkum báðum, Oddvør og Hans, fyri ta góðu og kærleiksfullu væl­ komst, eg fekk, tá eg og Rógvi byrjaðu at finna sam­ an fyri 13 árum síðani. Eg merkti, at eg bleiv móttikin við opnum ørmum, og er tað torført at seta orð á, hvussu stóran týdning tað hevur havt fyri meg. Hans, tú hevði uppbygt tær nógvar og góðar dygdir gjøgnum lívið. Tað andaliga og tey kristnu virðini lógu tær sera frammaliga. Var familjan savnað saman til døgurða ellað annað, ja, so varð altíð trivið í Guds Orð og bøn. Hvønn morgun byrjaðu tú og Oddvør dagin við bøn, har tit nevndu hvønn familjulim við navni og dekkaðu tey í bønini. Nógvir kaffikoppar eru tømdir saman við tykkum, og tað, ið sermerkti teg Hans, var, at tú vart so posi­ tivur. Í øllum sást tú møgu­ leikar heldur enn forðingar. Tú tosaði bert væl um fólk. Ikki dámdi tær, at illa varð tosað um onnur, og megn­ aði tú altíð at venda ringum práti til gott. Eg takki Gudi fyri, at tú og Oddvør kundu vera míni verforeldur. Takk fyri alt, tú/tit hava verið fyri okkum, tað hevur lívsstóran týdning. Máttu nógvar av tínum góðu dygdum livað víðari í okkum, ið eftir sita. Sonja desember 2012 Góði Hans