fríggjadagur 5. apríl 2013síða 12

Fríggjadagur 5. apríl 2013 · Nr. 38 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn »Á, at hetjurnar skuldu falla!« 2. Samuelsbók 1,19. Hetta skriftbrotið kom til mín, tá ið mín góði beiggi so brádliga varð tikin frá okkum. Hetta er ringt at skilja, hví Harrin tók hann burtur nú, nú ið hann arbeiddi so nógv í víngarði Harrans, bæði í skrift og talu, og hevði óivað nógv eftir enn, sum hann ætlaði at fáa frá hondini. Richard elskaði Jesus og livdi lívið fyri hann, sum leið og doyði á Golgata krossi fyri okkum øll. Richard var friðarmaður, var altíð við tí góða orðinum, segði ongantíð nakað ringt um ein annan. Tað er svárt hjá okkum øllum at hava mist Richard, men svárast hjá tær, góða Ása, sum stóð so væl saman við honum og stuðlaði hon­um so væl hesi knapt 15 árini, tit fingu saman. Harrin styrki teg og lati teg koma væl gjøgnum hendan brotasjógvin við, enn sum áður. Vit vita, at vit skulu síggjast aftur har, sum ikki er broyting ella skiftandi skuggi, Jákupsbræv 1,17. Vit fáa hann ikki aftur her, men fara til hansara, 2. Sámuels­bók 12,23. Eg vil enda við einum sangi, sum Richard umsetti til føroyskt úr donskum, tá ið hann bert var ein smá­drongur, og sum stendur í Guds Fólks Songbók. Leið meg heim til frelsuklettin! Ei eg líta kann á meg; Á tí kletti kann eg hvíla, Skýli fyri meg og teg. Niðurlag: Á tí kletti kann hon byggja, Sál mín frelst og frí og glað; Undir honum kann eg liggja, Har er stormfrítt hvíldarstað. Undir hesum gamla kletti Er eitt gott og tryggjað stað; Uttanfyri ýlir ódnin, Undir klettinum er læ. Hesin klettur er mín frelsa, Náðistreymurin har rann; Har eg drakk av lívsins keldu, Har eg frið við Harran fann. Jesus, tú mín frelsuklettur, Eg vil syngja til títt prís, Til eg einaferð í Himli Syngja skal á betri vís! Lewis Hartsough (Amer.) 1828 - 1919 (Richard Danielsen týddi) Ærað veri minnið um mín góða og elskaða beiggja, Richard. Victoria Victorsdóttir Jacobsen Til minnis um Richard Danielsen, Fuglafirði Minningarorð um mammu mína Hedvig Joensen f. 08.09.1958 d. 16.09.2012 Mín góða, elskaða mamma, ikki hevði eg væntað, at eg skuldi missa teg í tínum bestu árum, og júst sum eg siti her og skrivi, flúgva tús­ undtals tankar og minnir í høvdinum um lívið, vit hava havt saman. Serliga hevði tú stóran týdning í ungdómsárunum, tú vart altíð tann, ið upp­ muntraði. Næstan hvønn leygardag vart tú við, tá ið ítróttur var, eins og tú gjørdi saman við Allan, tá ið hann var yngri. Tú vart altíð við okkum. Sum vit blivu eldri og broytt­ust, vart tú altíð tann sama uggandi og stuðlandi mamma, og klár at geva eina hjálpandi hond, tá vit høvdu brúk fyri tí. Tá tú fyri trim­ um árum síðan fekst at vita, at tú skuldi verða omma, var tú so spent og glað og tá ið ommusonurin bleiv føddur, bleiv hann títt eitt og alt, og gleðin var stór. Men bara ein mánað seinni fekst tú eini keðilig boð um, at tú hevði fingið krabbamein. Men hóast hesa tungu lagnu, royndi tú at berjast ímóti og hevði tvey sera góð ár, inntil títt ljós slóknaði. Her sita vit eftir og sakurin er ómeta­liga stórur, men vit kunnu ugga okkum við, at minnini um teg, mín elskaða mamma, eiga vit í frið og troystarorð, sum prestur segði í kirkjuni: Deyðin hevur tikið Hedvig vekk frá okkum, men hann hevur ikki vunnið á henni, tí hon livir víðari í børnum og ommubarni. Eg sakni teg sera nógv, mamma, men eri eisini glað fyri ta tíðina, tú og Lukas høvdu saman, og fyri tey ár, eg hevði teg her hjá mær. Eg elski teg, mamma, og við sanginum, sum tær dámdi so sera væl, vil eg hervið siga takk fyri alt. So rótleyst er sinni títt, altíð á ferð tað tykist, sum gloymir tú virðini her. Hví droymir tú heldur um fjarskotin lond, enn síggja tað vakra, sum er í nánd. Tær tykir at lívið er keðiligt, grátt, hvønn er tað tú saknar - hví falla í fátt? Tá aldri tú unnar tær hvíld ella frið, fæst einki at grógva við tína lið. Far innar í stovuna um hon er trong, og lurta - hon syngur ein stillan song. Hon rúmar tó nakað, sum tú leggur í, har vantar bert tað, at tú varnast tí. Tann eydnan, tú hómar um blánandi fjøll, hvør sigur, hon finst ei í heima høll. Tú átti ei friðleysur leitað so fjart, men lært teg at elska tað, sum tú sært. Hvíl í friði, elskaða mamma. Jónfríð Sunnudagin 7. apríl fyllir Flóvin Tyril í Norðragøtu 70 ár. Flóvin er sonur Jákup og Anni­lenu Zachariassen í Mort­an­stovu. Hann er giftur við Sunn­ evu (f. Joensen úr Vági) og eiga tey 5 børn: Birnu, Búa, Marna, Jón og Maluna. Til­ samans eiga tey 12 barnabørn. Seinni í hesum árinum hava Sunneva og Flóvin verið gift í 50 ár. Flóvin er útbúgvin rør­ smiður. Hann lærdi hjá pápa sínum, og arbeiddi hann eina tíð á Skála Skipasmiðju, síðani sjálvstøðugur, og er hann kendur sum ein framúr góður handverkari. Eisini hevur hann handilsútbúgving og ar­beiddi í fleiri ár sum heil­ sølu­maður. Men við sínum framúr góðu málsligu evnum, kom lívsleið hansara at liggja inn­an tað bókmentaliga. Hann vann sæt útbúgv­ing í før­oyskum á fróð­skapar­ setrinum og hevur týtt fleiri bøkur til føroyskt. Flóv­in hevur eisini góðar skalda­ gávur og hevur yrkt og týtt nógvar sálmar og sangir. Nógvir teirra eru sannar perlur á høgum málsligum stigi. Musikalskur sum hann er, hevur hann eisini sett lag til onkran kendan og nógv sungnan sang. Flóvin er teldusnillingur við lít og hevur skannað og gjørt bæði bíbliutýðingina hjá Victor Danielsen og “Songbók Guds Fólks” teldu­ tøkar. Saman við Arvid Han­sen hevur hann gjørt for­ritið “Skriftin” við fleiri bíbliu­týðingum og øðrum bók­mentum, umframt at hava savnað væl yvir 2000 sálm­ar og sangir við til­ hoyr­andi nótum til hvønn einstakan sang. Hetta avrik hevur nærsagt verið lívsverk hansara. Eisini hevur Flóvin verið við í tilevningini av nýggju útgávuni av “Songbók Guds Fólks”, sum vónandi skjótt kemur út. Eitt tað størsta avrikið hjá Flóvin er útgávan av tíðarritinum “Leirkerinum” og teimum hundraðtals bókum, bløðum og bóklingum, sum hann, saman við bróður sínum, Zachariasi, hevur givið út seinastu 30 árini. Tey eru mong, sum nú, Flóvin fyllir sjeyti, fagna hon­um og takka honum fyri eyðmjúku og lítillætnu framferð hansara. Hann ger ikki nógvan háva burtur úr sær sjálvum. Hjartaliga tillukku og Harrin signi teg og øll tíni. Skyldmaður Flóvin Tyril 70 www.sosialurin.fo