fríggjadagur 12. apríl 2013síða 13

13 Fríggjadagur 12. apríl 2013 · Nr. 41 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn kjak Í fyrradagin, mikudagin 10. apríl, vóru 70 ár liðin, síðani Elly og Eivind Niclasen í Klaks­vík gingu saman í hjúna­lag. Tey búgva fram­ vegis í húsunum á Gerðar­ eiði, sum stóðu klár, tá ið tey giftust, og sum tey fluttu í fyri 70 árum síðani. Elly er 90 og Eivind 94, og á eyð­ kenda og klokkukláru og eyð­kendu seyrvágsdialektini helt Eivind góða og ikki sørt romantiska røðu fyri kon­ uni, tá ið tey saman við teirra næstu hildu dagin á Sjó­mans­ heiminum í Klaksvík. Tað er teimum fægstu, sum tað lagar seg soleiðis hjá, at tey hátíðarhalda 70 ár í hjúnarbandi. Merkisvert er tað, at hetta er triðja ferðin innan lutfalsliga stutta tíð, at sovorðin dagur verður hildin í grannalagnum á Heygum og Gerðareiði. Hini hjúnini eru Andrea og Jógvan Fróði Hansen og Astrid og Jógvan Gerðalíð, sáli. Elly er ættað úr Norður­ stovu í Gerðum. Hon er fødd 4. august í 1922 og er dóttur Karl, bónda, og Karolinu, sum var úr Trøllagili. Tey fingu átta børn, og eftir á lívi eru Elly og Hedvig, sum býr stutt frá barnaheiminum i Gerðum. Eivind er ættaður úr Sør­vági. Hann er føddur 16. juli 1918. Foreldrini vóru Elisabeth og Óli Niclasen. Tey fingu níggju børn, og Eivind er einsamallur eftir á lívi. Elly og Eivind eiga trý børn: Karolina, Ólavur og Ragnar. Karolina var gift Fischeri Hansen úr Mikladali. Tey bygdu í grannalagnum hjá teimum gomlu. Fyri tey øll var tað øgiligur smeitur, tá ið Fischer brádliga andaðist fyrr í ár. Ikki minst Elly og Eivind sakna versonin, sum var teimum so hollur stuðul í so mongum lutum. Karolina og Fischer eiga tvær døtur. Ólavur bygdi eisini á Gerðareiði. Hann er giftur Margit, sum er ættað av Stong­unum. Margit og Ólav­ ur eiga seks børn. Ragnar hevur í mong ár verið trúboðari uttanlands. Hann er giftur Lis, sum er ætt­að úr Canada. Lis og Ragn­ar vóru í nógv ár í Filips­oyggjunum. Seinastu árini hava tey arbeitt í Ong­ landi, men nú fyrireika tey seg at flyta aftur til Filips­ oyggjarnar. Lis og Ragnar eiga tveir dreingir. Eivind kom til Klaksvíkar í 1939 at læra til motorpassara. Hann helt til hjá beiggjanum Ova, sum hann fá ár seinni gjørdist granni hjá. Eivind tók eisiini skiparaprógv, og miðskeiðis í fimmti árun­um tók hann longdina í Klaks­ vík. Í 1947 keypti Eivind saman við beiggjanum Hans Dávidi og Guðleivi Thorsteinsson í Klaksvík útróðrarbátin Barð­ið. Seinni keypti Eivind part­arnar hjá hinum báðum, og hann dreiv sjálvur bátin inntil seinnapartin av fimmti árunum. Í 1957 lótu Eivind og brøð­ urnir Hjalmar og Hannus línu­bátin Vesturvón byggja. Eivind var skipari fyrstu árini. Í seksti árunum var hann í fleiri ár við danska sleipi­bátinum Sigyn, sum sigldi í Grønlandi. Í 1969 lótu Eivind, Hjalm­ ar og Hannus fyrsta hekku­ trolaran Vesturvón byggja. Fleiri trolararar komu aft­ aná. Eivind hevði ábyrgd í reiða­rínum, inntil hann var farin væl upp um pen­ sións­aldur. Bæði umborð á út­róðrarbátinum, línu­skip­ inum og trolaranum var hann tiltikin røkin og nýtti sítt góða hegni og sínar góðu arbeiðsgávur. Elly hevur, sum nógv tær flestu føroysku konurnar og mammurnar tá í tíðini, altíð verið heima og ansa manni, børnum og heiminum. Har hevur skinið av hvørjum spreki, og tey bæði hava ver­ið tiltikin fyri góða urta­ garðs­røkt. Aldurin er høgur, og spor­ini eru sjálvandi tyngri nú, enn tey vóru. Tey bæði fegnast um lívið og allar Guds gávur, sum teimum eru lutaðar, og um framtíðina og vónina, sum tey hava funnið í heilagu skriftunum. Hjartaliga til lukku á 70 ára brúdleypsdegnum og takk fyri gott grannalag ynskja vit øll. Jóannes Sunnudagin 14. apríl, summ­ ar­máladag, verður Jens Andreas­sen 60 ár. Runda føð­ ingardagin er hann staddur uttanlands. Jens er havnarmaður. For­ eldrini eru Kirstin og Leivur Andreassen. Børn teirra eru Maria, sum er sjúkrasystir, og Jens, sum er lækni. Tey búgva bæði í Havn. Jens er giftur Ebbu, dóttir Fíu og John Høj í Klaksvík. Hon er sjúkrasystir. Ebba og Jens eiga fýra børn: Kirst­in, John, Rakul og Sára. John og Rakul búgva í Keyp­manna­ havn, og Kirstin og Sára búgva í Havn. Jens leyk studentsprógv í Hoydølum í 1975. Eftir í eitt skifti at hava fingist við fyrifallandi arbeiði og eitt nú verið vikarur í Eyst­ur­ skúlanum, fór hann undir læknalestur í Aarhus, og í 1985 varð hann liðugur við lesturin. Nógvu tey fyrstu starvs­ árini var ferðingin nógv og uppgávurnar ymiskar. Jens ar­beiddi í Klaksvík og á Sandi og í Piteå í Svøríki og í Ros­kilde. Síðani 1993 hevur hann verið í starvi á medisinsku deild á Lands- sjúkra­húsinum, har hann er deildar­lækni á B6. Stóra uppgávan og av­ bjóð­ingin hjá Jens í lækna­ starv­inum er diabetis. Hann røkir ambulatoriu á Lands­ sjúkrahúsinum. Menn­ingin er stór innan diabetis­økið, og Jens er sera eld­hug­að­ur og strembar støðugt eftir at dagføra sína vitan og har­ við at varðveita møgu­leik­ an at veita bestu tæn­astu til sjúk­ling­ar­nar. Hann er nær­lagdur og hollur undir­ vís­ari, og dugir framúr væl at kunna sjúkra­húsini, komm­unu­læknarnar, onnur starvs­fólk innan heilsu­økið og dia­betis­felagið um fram­ brotini, sum bera við sær, at tað er lættari at liva við hesi sjúkuni, sum hann plagar at taka til samstundis, sum hann undirstrikar týdningin av røttum kosti og av at røra seg. Seinastu árini hevur Jens arbeitt hálva tíð á Lands­ sjúkra­hús­in­um. Hin helm­ ingin av arbeiðstíðini er hann við í s tóru granskingar­verk­ ætl­anini um diabetis í Før­ oyum. Umframt frá læknaarbeið­ num er Jens kendur sum sang­ari. Hann hevur fram­úr tenorrødd, sum hann síðani á heilt ungum árum hevu ríkað sangkórið í Ebe­nez­er við. Í nógv ár hevur hann eisini verið partur av Dupult­kvar­ tett­ini í Ebenezer, sum ríkar so manga samkomu – um tað so er í gleði ella í sorg – og sum Jens og felagar hansara í dupultkvartettini nú ein dagin fingu heiðursgávu fyri. Jens er tónleikaáhugaður. Hann dugir væl við gittaran­ um, og honum dámar væl at seta seg við tangentarnar og droyma seg burtur í musikk­ inum og spælinum, sum lunnar vórðu lagdir undir, tá ið hann á ungdómsárunum lærdi at spæla hjá Turið Waag­stein Rasmussen. Tað var í Ullvøruhúsinum og í øllum lívinum og meldri­ num, sum var inn og út hjá Kirstini og Leivi, at Jens vaks upp. Pápin var jarnsmiður og hevði verkstað heima við hús. Leivur var tiltikin góð­ ur smiður, og Jens hevur arvað góða handalagið hjá pápanum. Honum dámar væl at fáast við jarnsmíð. Jens smíðar lampur, stakar og borð, tá ið hann koblar úr frá strævna læknaarbeiðnum, sum hann eisini nýtir stóran part av frítíðini til at lesa og kanna um, tá ið hann heldur seg hava frí og hugnar sær. Heimið hjá fryntligu Ebbu og Jens í Javnagøtu 1 er opið og gestablídnið er stórt. Takk fyri gott vinalag í mong ár og hjartaliga til lukku á runda degnum. JH Elly og Eivind 70 ár í hjúna­ bandi Jens Andreassen seksti