týsdagur 16. apríl 2013síða 28
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 17. apríl 2013 · Nr. 43
28
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Tekstur: Bertil Hellsten
Ein mynd kann vera sett saman av fleiri
lutum, ikki bara á pixelstøði. Eisini innihaldið
kann býtast upp á ymsan hátt. Eitt menniskja
kann vera tað áhugaverda í eini mynd, meðan
bakgrundin er keðilig ella í ringasta føri
skeiv. Skeiv bakgrund kann skapa eina heilt
aðra uppliving enn hana, sum myndatakarin
hevði hugsað sær, og eisini nakað annað, enn
sonevndi veruleikin er.
Um onkur setir tveir fingrar handan høvdið
á tí, sum myndin verður tikin av, so eru
fingrarnir kanska ikki serliga áhugaverdir.
Eisini tekniskt kann myndin detta sundur:
Bakgrundin kann vera ov ljós ella ov myrk.
Tað kann komast av, at blitzið ikki røkkur
nóg langt, ella at myndatøknin ikki kann
endurgeva eins nógvar kontrastir, sum
eyguni kunnu. Og tað er galdandi fyri bæði
gamaldags analoga tøkni og nútímans
talgilda.
Tað finnast óteljandi orsøkir til at viðgera
ymsar partar av myndini fyri seg. Og tað
finnast minst líka nógvir hættir at viðgera
myndirnar uppá.
Ein klassikari er, at tú fríttleggur eitt
menniskja. Bakgrundin kann vera skeiv
ella ljót, og tað er kanska ikki møguligt at
velja nakað annað. Enn meira vanligt er, at
myndatakarin ikki hevur sæð tað, sum er
handan motivið. Ikki fyrr enn myndin skal
nýtast, síggjast skeivleikarnir.
Og hóast bakgrundin er rólig og fín kann
mann velja at framhevja motivið enn meira
við bara at taka bakgrundina burtur. Tað er
sjálvandi ein møguleiki. Avbjóðingin er at siga
viðgerðarforritinum, hvat skal takast burtur,
og hvat skal goymast.
Tað finnast nógvir hættir at velja myndapartar
uppá. Tann, sum er lættast at skilja, er tann,
sum verður nevndur lasso ella lassopolygon
í Photoshop-heiminum. Í øðrum heimum
verður hetta rópt markeringsamboð ella
lasso-select. Tær funkurnar, sum verða nýttar
í hesi greinarøðini, finnast í nógvum forritum,
men sum útgangsstøði nýta vit Photoshop
Elements og tað, sum funkurnar eita har.
Í veruleikanum rigga amboðini soleiðis, at
mann setir eitt mark í myndina. Tað kann
verða neyvt og gott, men krevur nógv arbeiði,
um myndin er samansett. Tí er tað djarvt
at snýta – og úrslitið verður ivasamt. Eitt
betri kompromis millum leti og úrslit kann
fáast við meira sjálvvirkandi amboðum –
eitt nú gandastavinum og skjót-markerings
amboðnum. Gandastavurin riggar væl, um
ljósvirðini í tí, sum skal markerast, eru eins og
í aðrar mátar skilja seg burtur frá restini. Tú
kanst innstilla, hvussu stóra variatión tú vilt
loyva í tí markeraða. Jú størri tolsemi, jú størri
er vandin fyri at markeringin glíðir yvir aðrar
partar av myndini, sum ikki skulu markerast.
Og nakað soleiðis riggar skjót-markerings
amboðið, men tað er ikki heilt so einfalt,
og tað kennir ikki bara ljósvirði men eisini
strukturin í tí markeraða. Groft sagt, so merkir
tú ynskta partin av myndina, og so finnur
amboðið sjálvt tann kantin, sum tykist vera
tann rætti og skapar eina markering. Ofta
riggar hetta væl og lætt, men tað er ikki altíð.
Um tú ynskir neyvleika kanst tú rætta hetta
nakað við manuellum amboðum.
Hvat riggar best, veldst um fleiri faktorar, og
tað kann lærast við at royna seg. Vit byrja við
einføldum og væl riggandi arbeiðshættum.
Við fleiri royndum kunnu allir brúkarar finna
betri loysnir – og loysnirnar eru næstan altíð
ymiskar, alt eftir eins egnu royndum og tí,
sum tær nú eina ferð dámar.
Klipp barnið út
Lítla barnið kann gerast sjónligari við eini
reinari bakgrund. Í myndadøminum kann
skjótmarkingsamboðið velja barnið og teppið
við góðum úrsliti. Mála við amboðum runt
barnið eftir teppinum. Tá verður tað valt sera
Myndaviðgerð:
Ein heil mynd kann gerast betri, um tú broytir ein lítlan part av henni!
Ella um tú broytir ymsar partar upp á ymiskar mátar. Um himmalin er
ov ljósaur og lambið og myrkt, kann tað verða trupult at velja: Penari
himmal ella sjónligari lamb? Fyri at gera eina mynd so góða sum gjørligt,
kann verða tørvur á at broyta ymsu partarnar á ymiskan hátt
tøkni
Lortur og pannukøkur
Við amboðnum lassopolygon, myrka valmyndin, kanst tú
tekna mørkini fyri, hvat skal viðgerast í myndini
Við skjótmarkeringsamboðnum gongur skjótt at markera barnið á bláa teppið. Við at invertera verður bakgrundin vald
Tá valda bakgrundin verður slettað, er barni
fríttlagt móti hvítari bakgrund
Bakgrundsliturin kann stýrast á
almyndini niðast til vinstru
Her hava vit valt ljósabláa bakgrund. Tú kanst eisini skifta
millum for- og bakgrundslitir við at trýsta á pílarnar til
høgru ella við at endurskapa grundstillingarnar
Við ljósabláara bakgrund verður myndin øðrvísi
at síggja til, enn tá bakgrundin var hvít.
Hon tykist nú meira náttúrlig
Nú er myndin væl klipt, og bæði barn og
myndatakari kunnu vera væl nøgd
Um trýst verður á bakgrundslitin kemur ein litavalskassi
upp
Gandastavurin velur eitt
øki út frá ljósvirðinum,
sum trýst verður á. Tú
kanst stilla um, hvussu
stórt ljósvirðið á tí valda
skal vera í mun til virðið á
tí, sum trýst verður á
Tá myndin verður gjørd
størri, síggja vit, at
fríttleggingin hevur gjørt
ein heldur tilgjørdan kant
Markið millum barnið og
bakgrundina sær heldur
tilgjørt út. Feather í tí
valda gevur ein sjónligan
skugga móti bláa litinum
Við eini hóskandi mongd
av feather ber til at gera
kantarnar kring tað klipta
bleytari. Nú sær út til, at
barnið er avmyndað móti
hvítari bakgrund
Við at víðka valdu
markeringina hvørvur
skuggin
Við skjótmarkerings
amboðnum ber til at
tekna ein hampuliga
góðan kontur, og funkan
kennir aftur støðini, har
kontururin er