fríggjadagur 17. mai 2013síða 10

Fríggjadagur 17. mai 2013 · Nr. 56 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Randi Jacobsen Anskar Hansen í Klaksvík hev­ur mangar ferðir verið í Rumenia við neyðhjálp sam- an við Absalon Matras. Í januar í ár keypti hann sín egna buss saman við Jó­ honnu i Ytsthúsi, sum hann nú er giftur við. Hon hevur eisini luttikið í hjálpar­ar­beið- inum og verið við í Rumenia og brennir líka nógv fyri at hjálpa sum maðurin. Tey keyptu bussin millum annað av tí orsøk, at tey høvdu hug at fara víðari við neyðhjálp enn til Rumenia. Neyðin er líka stór um ikki størri bæði í Ukreina og í Moldova. 30. mars vórðu tey bæði vígd, og 11. apríl fóru tey við Neyðhjálparbussinum úr Klaksvík við Norrønu. Ferð teirra gekk ikki til nak­að stórsligið stað við bú­staði á fimmstjørnaðum hotelli. Málið var fátæka landið Moldova, har fýra og ein hálv millión fólk búgva. Nógv klára seg bara upp á tann mátan, at onkur í familj­ uni arbeiðir uttanlands og sendir pening heim. Familj­ urnar eru barnaríkar, og pen­ sjón­in, sum er 180 krón­ur um mánaðin, røkkur ikki langt. Ein litur av mjólk kostar fýra krónur. Tað kravdist nógv fyri­ reik­ing at fara ein slíkan túr, og alskyns loyvi skuldu til. Pappírs­veldið var øgiligt, siga Anskar og Jóhanna. Tey høvdu 49 A4-síður við stempl­um á. Tey fingu samband við eitt danskt trúboðarapar í Mol­dova. Johannes, sum hev­ur røtur í Gásadali, og Char­lotte Petersen. – Uttan teirra hjálp hevði einki borið til. Tey útvaldu øki og fátækar familjur til okk­ara, tí tað vildu myndug­ leikarnir vita. Tey veruliga rudd­aðu slóð fyri okkum. Ferðin gekk væl Anskar Hansen sigur, at hann stúrdi nógv fyri at fara, tí hann var noyddur at koyra bussin sjálvur. Túrurin aftur og fram var 6136 kilometrar. Men tað gekk væl, tí Jó­ hanna í Ytsthúsi virkaði sum stýri­maður, og hon syrgdi eisini fyri, at hann ikki breyt hvíli­reglurnar. Tá ið tey fóru at fyrireika seg til ferðina til Moldova, ávaraðu fleiri fólk tey. Tað var óðamannaverk at fara til tað korrupta landið Moldova. – Eg eri soleiðis, at tá ið eg fái mótstøðu, seti eg í meg at gjøg­numføra tað, sigur Ansk­ ar Hansen. Tey koyrdu gjøgnum Rumenia til Moldova, og tað tók nakrar tímar, til tey sluppu inn í Moldova. Eisini í hesum hjálpti danska parið teimum. – Og tá ið vóru komin um markið, møttu vit tí øv­ugta av tí, sum vit vórðu ávar­að ímóti. Vit møttu bara blíð­ skapi, takksemi og hjálpsemi. Tað vóru ómetaliga fitt og vin­som fólk, og vit rindaðu ikki eitt oyra undir borðið nakra­staðni, siga Anskar Han­sen og Jóhanna í Ytst­ húsi. Í Moldova gistu tey hjá danska trúboðaraparinum, sum býr í einum sigoynara­ vogni saman við sínum tveim­um vaksnu synum. Ansk­ar og Jóhanna upplivdu, hvussu væl umtókt danska parið er. Øll kendu tey. Í Neyðhjálparbussinum høvdu Anskar og Jó­hanna fimm tons av neyð­synjar­ vørum. Tað vóru klæðir, skógv­ar, køksting, sengur, barna­vognar og annað. Alt av høgari góðsku. Skógvar og seingja­klæðir var alt óbrúkt. Prátaðu við fólk Tey steðgaðu í fýra dagar í Moldova og vóru eisini við til at býta ein part av neyð­ synjarvørunum út. Tey fingu prátað við hesi fólk, tí danska Charlotte Petersen dugdi málið. Áðrenn tey fóru úr Før­ oyu­m, vóru tey ein dag á út­varpsrásini Lindini og greiddu frá ferðini til Mol­ dova. Tey bóðu um stuðul og fingu 20.000 krónur inn. Peningin brúktu tey til at keypa mat fyri í Moldava. Maturin kom sera væl við, tí tey møttu nógvum svong­ um fólkum, sum ikki høvdu eitt oyra at keypa mat fyri. Neyðin í Moldova er ómeta­liga stór, og tað er meira sjáldan, at neyðhjálp kem­ur til landið. Við neyðhjálp á Nógv nýgift hjún fara á brúdleypsferð til okkurt eksotiskt stað. Anskar Hansen og Jóhanna í Ytsthúsi í Klaksvík valdu heldur at fara við Neyðhjálparbussinum til fátæka landið Moldova við fimm tonsum av neyðsynjarvørum. Ein ótrúlig uppliving, siga tey bæði Anskar Hansen og Jóhanna í Ytsthúsi saman við sigoynarahúski í Moldova