Sosialurinarkiv
Sosialurin 2013-05-17, síða 13
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 17. mai 2013síða 13

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

13 Fríggjadagur 17. mai 2013 · Nr. 56 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn Góði besti Jákup Andrias. Nú er umleið hálvt ár síðani tú fórt hesi fold frá. Tú vart borin í heim í Kalbak har for­ eldur okkara búðu á ung­um árum inntil umleið 43. Síð­ ani búðu tit hjá ommu okk­ ara í Hoyvík umleið trý ár. Síðani á trøðni í Hoy­dølum, í húsunum sum Julius í Syðra­dali tá átti, eini tvey ár. Í 1948 fekk pápi okk­ara starv sum lærari á Velba­stað og Kirkjubø. Tá vart tú sjey ára gamal.Vit búðu á Velba­ stað inntil í 1959 tá pápi okk­ ara fekk starv í Komm­unu­ skúlanum í Havn. Tú tók preleminerprógv. Lærdi sum ungur til bil­ mekanik­ara, men hetta bleiv ikki títt lívsstarv. Giftist í 1964 við Lydiu, dóttir Lenu, ættað úr Elduvík og Hans uppi í Geil í Hvalvík. Lydia andaðist í januar 2006 og var tað einsligt hjá tær tá hon var farin. Synirnir Torstein og Uni hava verið við tær á ferð í báti o.a. og kenna tí til ymisk viðurskifti á sjógvi og landi íð tú hevur sagt teimum frá og lagt teimum lag á við hes­um ymiska. Tú bleivst kendur millum fólk sum ein koyrilærari við sera góðum evnum at geva frá­læru í bæði teori og koyr­ing. Eisini koyrdi tú hýri­vogns­koyring í nøkur ár. Grinda­for­maður vart tú eisini í fleiri ár og hevði bát í nógv ár, Sjó­búgvan, og mang­an túrin hevur tú ver­ ið við honum í grind o.a.. Tín áhugi fyri øllum íð fyri­ fórst í náttúruni var stórur, eisini fyri fugli og hvussu hesin hevði tað í mun til tey ymsu sløgini. Fekst eisini við at hava seyð og gæs. Átti somu­leiðis eitt so avbera gott kapp­ríðingar­ross í fleiri ár, ið æt Stormur, og hesin vann mangt steypið, eina­ mest við Una á baki, tá hann var stórur smádrongur og hálv­vaksin. Somu­leiðis tín æra at Sandá­gerð er vorðið ein enn størri náttúru­perla. Tú fekk hugskotið at leggja sand inn hagar og væl hildn­ aðist, sandurin liggur við sama lag til gleði fyri tey mongu, ið leggja leiðina fram­við har og verður helst til gleði fyri fólk og fæ mong ár framyvir. Sigast má at tú hevði eitt ríkt lív á mangan hátt, men so sannliga eis­ini nógv­an mótburð við hervi­lig­ um sjúkum. Tú kendi lívsins stormar á egnan kropp. Vit íð kendu teg vistu og sóu í verki at tú skilti og góðtók lívsins álvara í eyðmýkt. Hetta var sjón­ligt nú tú vart raktur av svárari sjúku. Tað sum ser­ merkti teg var: Hjálpsemi utt­an at vænta nakað ístað­ in. Vóru ætt ella vinir í trupul­leikum vart tú skjótur at hjálpa. Gávumildur sum fáur. Tolnari sjúkling, við so mong­um plágum íð tú hevði hesa seinastu tíðina, skal ein leita leingi eftir. Tú hevði líka­sum skilt lívsins álvara ígjøgnum nógvar svárar royndir og stillisliga tillaga teg hesa støðu og ikki kravdi tú tað nógva av lívinum, hvørki sjúkur ella frískur. Tosaði við teg á Skype tá tú lá á Ríkissjúkrahúsinum við mynd av tær. Orðið kempa kom til mín har tú sat so fattur meðan vit prátaðu bæði. Tí eg visti fullvæl hvussu svárt tú hevði tað. Ein sonn kempa tá íð gekst ímóti. Góði Jákup Andrias: Eg eri takksom fyri at hava havt teg sum beiggja. Tú vart eitt menniskja við so nógvum góðum eginleikum og hetta gav mær nógv av lívsførningi sum systir. Tú unti mær og øðrum við altíð tað besta. Hugsi ikki øvundsjuka var eitt orð, íð tú kendi til. Góði Jákup Andrias: Takk fyri alt tú gavst mær og okkum íð stóðu tær nær av læru um at vera takksamur fyri lívið hóast nógvan mót­ gang og sjúku. Tú vart eitt ótrú­liga ríkt og elskuligt menn­iskja. Vit minnast teg við takk­semi og virðing. Vil enda við hesum sálmaørindi, íð eg eis­ini skrivaði í minn­ ingar­orðunum til pápa okk­ ara. Sov nú barn, tú vaknar brátt har,íð lívsins blómur anga, var enn tung tær síðsta nátt, millum rósur skalt tú ganga. Jesus pápin leiðir teg, gakk tú trygt um deyðans veg. Marita Til minnis um Jákup Andrias Mohr Føddur 4.11.40, deyður 13.11.12. Jóhan Christiansen 70 ár Í gjár, 16. mai, fylti Jóhan Christiansen 70 ár. Hóast Jó­han er havnarmaður sum nakar, so er hann ein sannur havsins sonur. Hann fór til skips blaðungur. Fyrst var tað við Brestir, einum tí fyrsta stállínuskipunum, við tí kenda Júst í Túni sum skip­ari. Seinni fór hann við Hoyvíkingi við tí eins kenda Johan í Hoyvík á hemara­ veiðu vestan hav, sum tá var ein nýggj veiða hjá føroy­ing­ um. Seinni fór hann við Fugl­ firðingi á teirri tá nýggju ídn- aðarfiskveiðuni. Her loysti hann svágin Árna av sum skipari. Jóhan hevur tískil verið við til at royna fleiri av teimum nýggju veiðunum tá í tíðini og veit tí meira um fiskiskap enn teir flestu. Tey seinastu nærum 30 árini hevur hann verið havnar­umsjónarmaður í Havn, men hevur kortini inn í millum verið á sjónum. Pápin, Eli, var alla sína tíð knýttur at sjónum, og pápi hansara, Johan, gekk burt­ur við Marthu í 1929. Hin abbin, Malvinus í Vátutoft í Klaksvík, pápi mammuna, Honnu, var ein kendur skip­ari. Umframt hetta fekk Jó­ han til konu Hjørdis, dóttir til Marthu og Sigurd Simonsen, kendur skipari í Fuglafirði. Um Jóhan kann sigast, at hann er ein álitismaður í odd og egg. Hetta sæst á teimum álitisstørvum hann hevur havt í fakfelagsrørsluni. Eis­ ini var hann í fleiri ár for­mað­ ur í felagnum Ídnaðar­skip Men hetta sæst eisini av tí áliti, sum hann skapar sær í sínum arbeiði. Tí verð­ ur hann eisini javnan biðin um at loðsa skip, sum koma til Havnar. Í hesum starvi er hann komin sera víða. Hann er farin við teimum stóru stuttleika­ferða­manna­skip­ unum heilt til Grønlands. Her kemur eisini til góðar, at Jóhan er so vinsælur, og tí kennir hann ógvuliga nógv fólk, eisini umborð á skip­unum, hann loðsar. Eitt dømi um mann, hann hevur kent í mong ár er etiopiari, sum býr í Murmansk, og sum siglir við russiskum skipum á hesum leiðum. Eitt ítriv hjá Jóhan er mynda­tøka, og hetta er eisini við til at skapa vinir. Ikki minsta virði hava tær myndir, hann hevur tikið í sínum skipslívi. Jóhan hevur í 45 ár verið giftur við Hjørdis, sum hevur verið sjúkrasystir alt sítt lív. Tey bygdu út á Frælsinum. Teirra hús er ein fyrimynd, so væl alt er røkt. Men tað, sum kanska telur enn meira, er, at har er altíð “opið hús”, og øll kenna seg væl at koma inn á gólvið, so blíð sum tey bæði eru. Tey bæði eiga børnini Eli, Elsu Mariu og Johan Martin. Og so er tað dóttursonurin, Kristian, sum eisini ríkar teirra lív. Ynskt verður tykkum hjartaliga tillukku og góðan túr í Íslandi. ó. Jóhan “in action” á kaiuni