fríggjadagur 17. mai 2013síða 14
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Fríggjadagur 17. mai 2013 · Nr. 56
14
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Vit kenna søguna so væl:
Einki riggar! Eingin tímir at
spæla við meg! Øll eru órein.
Hini hava skyldina! Og so
framvegis.
Hesin leikluturin tykist
liggja á SEV, nú stovnurin
ikki sleppur at gera tað, hann
vil - beint nú! Líkt er eisini til,
at Sosialurin stuðlar hesum
lyndinum, nú leiðarin ger
greitt, at lógir eiga at broytast,
so SEV kann sleppa at gera,
sum tað vil. At so álvarsamir
og viðkomandi spurningar so
koma at standa eftir ósvar
aðir, er óviðkomandi.
Trupulleikin
Aðalmálið, altso trupulleikin,
er kæran. SEV vann kapping
ina um at byggja vindmyllu
lund, men Vindrøkt kærdi.
Eingin journalistur ella miðil
viðger í álvara spurningin
um hví. Hvat nú, um tað
er viðkomandi og rætt, at
óreglusemi og ivamál tala
ímóti ætlanini hjá SEV?
Henda greinin hevur tó
ikki til endamáls at svara tí
spurninginum.
Men tað sigst vera púra
greitt, at henda kæran er bein
leiðis orsøkin til, at brúkarin
fær eina eykarokning upp á
kanska 27 mió. kr. í 2014. Og
so er tað sjálvandi sera ein
falt at síggja hvør, ið skal
vera syndari í málinum. Tað
er sjálvandi Vindrøkt.
Øll skilja helst, at um SEV
ikki fær fleiri vindmyllur, so
má streymurin framleiðast
inni á Sundi, sum Sev-stjór
in so skilliga greiðir frá. “Tað
verður brúkarin, sum kem
ur at rinda meira fyri fram
leiðsluna, tá vit skulu bíða,”
sum hann er endurgivin í
Dimmu.
Hálvir sannleikar
Stjórin á SEV sigur ikki ósatt
omanfyri, men hann sigur
heldur ikki alt. Og tað er ein
víst og óreiðiligt.
Um SEV sum táverandi
loyvisgevi hevði loyvt Vind
røkt at arbeiða við ætlanum
sínum frá fyrstan tíð, so
hevði brúkarin – og SEV –
av sonnum spart nógvan
pening. Men hóast Vindrøkt
megnaði at skapa rakstur,
meðan SEV enn lá í fasta
svøvni, skuldi hetta ikki
merkja, at virksemið skuldi
sleppa at halda fram. SEV
vildi hava alt, og eingin annar
slapp nakað.
Tað kostar, tá SEV vil
standa fyri øllum, gera allar
íløgur og reka alt el-veit
ingarvirksemi. Og tað skal
brúkarin gjalda. SEV noktaði,
og noktar enn fyri, at lata
aðrar gera íløgur og taka á
seg teir váðar, ið virksemið
ber við sær.
Ein leyslig meting sigur,
at SEV (les: brúkarin) longu
kundi spart oman fyri 100
mió. kr., um bara Vindrøkt
fekk loyvi at seta upp vind
myllur,
sum
upprunaliga
ætlað. So kann lesarin sjálv/
ur rokna munin.
Hetta er ein meira rætt
vísandi mynd av støðuni.
Tað ber til
Eftir stendir, at meðan SEV-
stjórin boðar frá, at vind
ætlanin fyri inniverandi ár
nú longu er rokin, so kann
Vindrøkt staðfesta, at teirra
ætlan verður sett í verk ta
løtu, ið neyðuga loyvið fyri
liggur.
Við øðrum orðum: Nógvar
myllur kunnu koma upp í ár.
Tað er munur á hugburði.
Tað er óskiljandi, at ein so
sterkur og týdningarmikil
leikari kann vera so einvísur
og harðrendur í síni framferð.
Samvinna er vanliga nakað,
ið kann gera gott og menna.
Hví ikki síggja fyri sær, at
brúkarin skal fáa ágóðan av,
at fleiri kunnu vera við til at
gagnnýta teir møguleikar,
sum eru til staðar?
SEV hevur kostað før
oyska brúkaranum nógvar
pengar, bæði so og so. Sjálv
andi skal vónin vera tann, at
hetta broytist. Tó er ikki nógv
í løtuni, sum talar fyri tí.
Tað, sum eigur at standa
púra greitt fyri el-brúkarar í
Føroyum, er, at tað er burtur
úr vón og viti at mótarbeiða
virkisfýsnum verkætlanum,
sum eitt nú Røkt hevur bjóð
að fram í skjótt 10 ár. Hetta
eigur politiski myndugleikin
eisini at síggja og, ikki minst,
SEV sjálvt.
Tað hevði longu í dag
spart SEV (les: brúkaranum)
fyri fleiri ferðir 27 mió. kr,
sum el-stjórin annars sigur
seg missa næsta ár, tí: “Røkt
hevur kært.”
Vestmanna, t. 14. mai 2013
Løgin leikur at fylgja við í seinastu tíðina.
Landsstýrismaðurin í vinnumálum helt, at nú
var tíðin komin til at javnseta tey sum koyra og
tey sum sigla, tá talan er um rúsdrekkakoyring
og rúsdrekkasigling. Eg hugsaði við mær sjálvari.
Jú, sjálvandi. Tað skuldi verið so líka til. Tá nógv
tey flestu, sum koyra hava vant seg við at biðja
onnur koyra bilin, tá tey hava gjørt av at fingið sær
alkohol at drekka ella lata bilin standa eftir, um so
er at alkohol er farið niðurum. Tað sýnist sum um,
at nógv halda, at tað er ein sjálvfylgja at bera seg so
at ella í øllum førum sera klók avgerð at taka.
Men av einhvørjari orsøk er hugburðurin ein annar,
tá tað kemur til sjógvin. Hevði ikki trúð at soleiðis
var. Tað kom óvart á meg, og eg havi hug at ilskast.
Talan er um vaksin fólk, sum halda, at tað er í lagi,
at sita við róðrið við fult av fólki umborð og tað
fyrsta sum eygað sær er eina øl. Vælsignaðu fólk.
Tað eigur at kunna bera til, at fáa onkran annan at
føra bátin, um so er at mann hevur hug at fáa sær
eina øl. Eitt er at “vanlig” fólk hava hesa hugsan,
men at landsins løgting hevur hesa hugsan kom
óvart á meg. Eg var ikki sørt skelkað, tá eg hoyrdi,
at bara báturin er minni enn eitt vist, ja so kann
tann, ið førir bát drekka. Hvat er hetta fyri roks?
Latið vera við at fara aftur um eitt róður, tá tit hava
drukkið, og tá kann tað gera tað sama, um talan er
um bát ella bil og støddin hevur einki við smørið at
gera.
Ein hvør persónur, sum drekkur eina øl og hevur
tørv á koyrikortinum til eitthvørt akfar fyri at hava
møguleika fyri at breyðføða sínari familju kann
missa arbeiðið, um viðkomandi drekkur eina øl og
síðan fer at koyra bil. Men sami persónur skal bara
seta seg í ein bát, og so er í lagið at sita og drekka
ølina. Jú jú, mann plagar at siga, at moralur er
góður, men dupult moralur er dupult so góður.
Próvførslan um at tú ikki er til líka stóran ampa á
sjónum, og at har er meira pláss, ella tú gert minni
skað í einum báti er tað reina tvætl. Hví kunnu
landsins tingfólk ikki ganga á odda og vísa vegin
og siga, at situr tú aftan fyri eitthvørt róður, so
hoyrir ølin ikki við í myndina. Hvussu mann vera
við teimum sum føra hagfør (ATV´arar) – munnu
tey hava møguleika fyri at drekka eina øl uttan at
missa koyrikortið til at føra bil? Tey koyra fyri tað
mesta í haganum, og har er nógv meira pláss enn
á vegnum og tey eru so ikki til ampa fyri tey, sum
annars koyra bil á vegunum.
Eg trúði og hevði vónað, at hugburðurin var so
mikið broyttur millum fólk, at um tú førir bil,
bát, hagfar, maskinu o.s.fr., ja so var ølin ikki við
í myndini. Men so var ikki og sum sagt koma tað
óvart á meg, og eg hevði hug at ilskast. Tað er
vorðin ein óvani, tá fólk halda, at tey ikki kunnu
hugna sær ella fara túr við báti uttan at sita og
leska eina øl. Farið út í havan og grillið og drekkið
øl. Farið ein túr í hagan og drekkið eina øl, men
vælsignaðu fólk. Tit vita innast inni, at um tú situr
aftan fyri eitt róður og skal føra eitt far, ja so hoyrir
ølin ikki uppí. Drekkið men latið onnur føra farið.
Eyðgerð
Mørkøre Kruse
lesandi
EYGA
MÁLIÐ
Drekkið men latið
onnur føra bátin
kjak
kjak
Jóhan í Niðristovu
Stjóri í Vindrøkt
Nógvar myllur upp í ár
Stjórin á SEV, Hákun Djurhuus, váttar í føroysku
miðlunum, at vindmyllur verða ikki settar upp í ár. Men
støðan kundi í veruleikanum verið so nógv øðrvísi.