fríggjadagur 24. mai 2013síða 18

Fríggjadagur 24. mai 2013 · Nr. 58 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Føroyar skulu vaksa. Vit ynskja fólkavøkstur. Vit vilja hava fleiri fólk. Hetta hevur verið eitt afturvendandi herróp ta seinastu tíðina. Men fyrsta fortreytin fyri fólkavøksri er helst, at vit telja øll við. Lurta vit eftir okkara fólkavaldu – og tað geri eg við­ hvørt – so hoyrist ofta, at tey siga, at ”hatta var eitt andstøðuuppskot”, ella ”samgongan ger tað og tað”. Við øðrum orðum: Vit viðgera ikki uppskotið, tí tað er ikki rætti sendari! Slík grundgeving skurrar í oyrunum. Tí í roynd og veru er hetta als ikki talan um nakra argumentatión, men heldur tekin um eitt óbúgvið fólkaræði, sum ikki hevur lært tær demokratisku spælireglurnar enn. Gaman í er okkara fólkaræði ungt, og enn er ikki komið á mál. Men kanska kundu tey á Ting­hús­ vegnum – uttan samanbering annars – lært okkurt av teimum á Vaglinum, har tey valdu samstarv fram um greiðan skilnað millum meiriluta og minniluta. Tað er ikki av tilvild, at vit hava fingið ein munn og tvinni oyru. Viðhvørt er ikki so býtt heldur at lurta enn tosa. Ella sum tað verður sagt í Hamlet hjá Shake­speare: Give every man thy ear, but few thy voice! Ella tá verður farið eftir manninum/kvinnuni, heldur enn eftir bóltinum. Á fakmáli verður hetta rópt eitt ”ad hominem-argument”. Tey kunnu rigga í ávísum støðum, og kunnu venda huglagnum. Eitt tað kendasta er eitt nú at siga við ein, sum ikki hevur verið til skips: ”Tú hevur ikki pissað í saltvatn!” Ein skemtilig viðmerking, sum riggar, og tað skulu vit heldur ikki undirmeta- og sjálvandi skulu vit lurta eftir fakfólki. Men tá slíkt speisemi og ironi verður flutt á hægri stað, t.d. á tingsins røðarapall, og onkur sigur: ”Hatta er bara eitt andstøðuuppskot”, ja, so er vandi á ferð. Tí í slíkari grundgeving er eisini ein tómleiki, og ein feril av ironi er eisini at hóma í hesum. Tí ironi er eisini at taka okkurt burtur, uttan at seta nakað inn ístaðin. Og tað er altíð eitt sindur fátæksligt at missa okkurt gott av kávalæti og av taktiskum fyriliti. Tað er jú altíð betri at telja øll við – tí sjálvandi er tolsemi, sakligar grundgevingar og eitt búgvið kjak fyrstu fortreytir, um vit vilja hava fólk at støðast, og um eitt veruligt orðaskifti kann byrja. Well, summarið er í nánd – og tá plagar at borga fyri gróðri og vøkstri – til ”fólkagagns og gróður vist” sum tikið verður til í sálminum. Gott summar! Theodor Eli Dam Olsen prestur EYGA MÁLIÐ At lurta er at vaksa SEV og vindorkan Jóhan í Niðristovu hevur sein­astu dagarnar verið nógv frammi í miðlunum við sínari mynd av støðuni á vindorkuøkinum til fyri­ mun­ar fyri hansara privata smá­partafelag Vindrøkt (fyrr Sp/f Røkt). Hetta við orðavendingum, har hann ákærir felagsskapin SEV fyri ikki at siga allan sann­leikan, og fyri ikki at vilja Føroya fólki tað besta. Álvaratos, eg haldi, at tað er eitt mark fyri, hvat kann fyrigyklast Føroya fólki, og vil eg her loyva mær at siga mína áskoðan í málinum. Hvat, ið er hent fyri 10 ár­um síðani, kann eingin brúka til nakað í dag. Vit eru komin fram til 2013, og skulu virka út frá teimum lógum og mannagongdum, sum nú eru galdandi. Allur avgerðarrættur í samband við útbjóðing av vindmyllum liggur hjá al­ menna myndugleikanum, og ikki hjá SEV. Soleiðis hevur verið líka síðani 2007. Tað er Sp/f Vindrøkt, sum aftur hesaferð hevur kært avgerðina hjá myndug­ leik­anum, um at geva vind­ framleiðsluloyvi til SEV, til Vinnukærunevndina. Eg haldi, at Vinnukærunevndin skal hava frið til at viðgera kæru­málið. SEV er ein felagsskapur við sera vælkvaliseraðum starvs­fólkum, sum eru full­ tíðar starvsett og hava holla vitan innan elorkuøkið. Vind­mylluprojektið úti í Nes­haga og ætlanin í Húsa­ haga prógva, at SEV hevur holl­astu vitanina í landin­um. Mínar royndir sum nevndar­ formaður í SEV eru, at pro­ jektir í hesum prísflokki eru ikki “vinstrahonds arbeiði “, men mugu takast í fullum álv­ara. Seinastu 10 árini hava prógvað, at tøknin stendur ikki í stað heldur ikki innan vindorku. Starvs­fólka­hóp­ ur­in hjá SEV hevur seinastu árini fylt sera væl við, og kann Føroya fólk, um SEV slepp­ur at halda fram, heysta vinn­ing av tí við projektinum í Húsa­haga. SEV hevði betra tilboð­ ið uppá at seta upp 13 vind­ myllur við einum muni uppá 5,9 oyru/kWt. Hesin munur, sum verður til einar 36 mió. kr. yvir 15 ár, er ein beinleiðis vinningur hjá Føroya fólki. Um Sp/f Vindrøkt skal hava framíhjárætt at vinna út­ boðið, so merkir tað, at pri­ vata smápartafelagið fær hend­an vinning. SEV hevur fyrireikað vindmylluprojektið í Húsa­ haga væl og virðiliga og er til reiðar at arbeiða so skjótt sum møguligt at fáa myll­urnar í vinnu. Okkara veitarar eru klárir. Jóhan í Niðristovu tak tað nú sum ein maður, kapping er góð fyri okkum øll. Sørvágur, tann 22. mai 2013. Jákup Suni Lauritsen nevndarformaður í SEV kjak kjak Í dag eru Dimmalætting og Sosialurin einastu avísir, ið eftir eru á marknaðinum. Treyðugt so at ikki okkurt annað hissini blað av og á sæst, men tað er so alt. Seinastu 5-6 árini hava verið strævin hjá okkum sum starvs­fólkum at koma ígjøg­num. Vit hava sagt nógvum góð­um starvsfeløgum farvæl, eru farin niður í løn og hava ar­beitt undir størri og størri trýsti. Hetta hava vit og okkara starvsfelagar gingið við til fyri at bjarga okkara ar­beiðs­ pláss­um gjøgnum kreppu­ árini. Tí vit hava trúð upp á fram­tíð­ina. Men sum um fíggjar­ kreppa ikki er nóg mikið at stríð­ast við, so upptrappa politik­ar­arnir nú kappingina á lýs­inga­marknaðinum. Vit siga sjálv­sagt politikararnir, tí tað eru teir, sum stýra Kring­ varpinum, sum í hesum døg­ um tykist herða kappingina við pri­vatu miðlarnar. At vit gera vart við okkum er sjálvsagt tí, at eftir okkara hugsan er tað so burturvið, at almenna Kringvarpið skal vera okkara harðasti kapp­ ingarneyti. Teir hava hóast alt 60 milliónir krónur um árið at gera gott við. Við so skeiklaðari kapping er tað, vit hava at síggja fram til, at okkara arbeiðspláss verða skumpað longur út á egg­ina. Og tað er bara so órími­ligt, at almennur stovn­ ur skal vera við til at taka grund­arlagið undan einum heilum vinnuøki. Verður ongin broyting, so hevur – frá okkara sjónar­ horni – øll tillagingin av Dimma­lætting og Sosialinum verið til onga nyttu. Og ikki minst tá vit hugs­ að um allar tær tungu løtur­ nar á okkara arbeiðsplássum, sum vit øll – farin og verandi – hava havt. Blaðútgáva: Ómøguligar kappingartreytir Hanna M. Michelsen starvsfólk á Dimmalætting Simona Weihe starvsfólk á Sosialinum