hósdagur 30. mai 2013síða 17
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
17
Fríggjadagur 31. mai 2013 · Nr. 61
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Líggjas í Bø um Óla Jákup Jacobsen:
»Úrmælingur í 20. øld«
Líggjas í Bø um Óla Jákup Jacobsen:
»Úrmælingur í 20. øld«.
»Ein bumlari og ein annar bumlari«
plagdi Sámal í Grótinum at taka til.
Og her er talan um ein original, ið
skrivar um ein annan original – í
positivum týdningi – sjálvandi!
Tann hálvsmædni og hittinorðaði
og snildi vinnulívsmaðurin: Líggjas
í Bø (skald, telgjari o.a.m.) hevur
brúkt síni støvsins ár til at rekja
longu og ríku vinnulívslínu sína
niður í stamp og so at rista nakrar
minnisrúnir yvir nøkur áhugaverd
býarbørn. Hesaferð um buss- og
fergumannin,
entreprenørin
og
ótroyttiliga uppfinnaran »Óla-Jage«
(Ole Jacob Jacobsen (1890-1971)). Hin
bókin - um “Lingu og Mikka-Mall
us” - bleiv rivin niður av hillunum í
handlum og útseld eftir fáum døg
um.
Bókin er vituliga eftirtektarverd.
Stílurin er lættur og livandi humor
istiskur. Høvundurin eymkar seg
einastaðni um nakrar danismur
(hvat ið tað so er) hava sníkt seg inn
í tekstin. Tað skal hann ikki harmast
um. Alt annað vildi verið pátikið
tvætl. Og tað hava vit ríkiligt av.
Serliga millum sjálvhátíðarligar
»týðarar og rættlesarar«. Tí stílurin
er maðurin!
»Humor er eisini perpektivfor
skjóting« – hevur onkur sagt - (so
sum tekningarnar hjá Óla P. í bókini).
Og ofta við eini afturundirgerð av
sorgblídni. Eitt annað dømi er: táið
tann veldiga madamman liggur
á knæ albrynjað við kakurulluni
framman fyri songini og hóttir visa
liga mann sín at koma út undan til
at verða avbukaðan. Lítli húsbóndin
fýsir tá innan úr myrkrinum millum
»gimburlomb av støvi« og kroystur
undir songini - »Eg komi so aldrin
útundan. Eg skal vísa tær hvør ið er
Harri her í húsinum«. (Hesin sorgar
standur er sjálvandi einki at flenna
at, men tó ..!?)
Øll í bygdini tá kendu Óla Jákup.
(Eisini undirritaði – uppvaksin har
norðuri og kommunuverkfrøðingur
frá 1968-1970). Og søgurnar eru
ótaldar um henda altíð vælhýrda
garpin.
Miðlingasonur
millum
nýggju systkin. Fekk sjey børn. Og
góða kona hansara Anna Sofía, ring
av astma, bleiv bara hálvthundrað
ár (1889-1939).
Men lesi og njóti bókina sjálvi.
Eg skal her bara ríva nakrar hálv
gloymdar søgur upp úr minnis
krubbuni.
Møtti honum á Víkarvegnum
tann 4. august 1970 – haldi eg tað var.
Óla Jákup heilsaði brosandi: »Hevur
tú sæð »Norðlýsið« í morgun? Teir
eru fínir! Har stendur at í dag fyllir
Óla Jákup Jacobsen í Klaksvík 80
ár, og Louis Armstrong í USA fyllir
70 ár (!)«. ( Ja, tann kendi »Satchmo«
gamli við silvurtrompetini og hend
inga hugtakandi skurslutu/fjálgu
jazz-og bassrøddini hevði ivaleyst
vilja bæði spælt og sungið fagurt
fyri teimum báðum ísenn - um teir
kendust (!):
I see trees of green........ red roses
too
I see em bloom..... for me and for
you
And I think to myself.... what a
wonderful world.
I see skies of blue..... clouds of
white
Bright blessed days....dark sacred
nights
And I think to myself .....what a
wonderful world.
The colors of a rainbow.....so pretty
..in the sky
Are also on the faces.....of people
..going by
I see friends shaking hands.....
sayin.. how do you do
They’re really sayin......i love you.
Feðgarnir Óla Jákup og Kristoffur
vunnu entreprisuna av reinsiverk
inum við nýggja skúlan á Ziskatrøð
í 1958 fyri 25.000 kr. (hini boðini
lógu um 70 og 50.000 kr.) Eitt øgiligt
knoss. Og raskir vóru teir. Kantut
eftirlit. Ofta oysti niður. Veitin og
holið fyltust. Pumpan tók ikki. Og
teir máttu gevast fyri tann dagin.
Vit (Leivur Borðoy var sveinur,
Eyolvur og eg lærlingar) gjørdu
centralhitan inni. Og Óla Jákup kom
inn á vegnum á heimleið og segði
líka vælhýrdur: »Dreingir, vit gevast
nú fyri í dag, men vita tit hvat, ið eg
fari at gera restina av degnum?«.
Nei, tað vit vistu ikki. »Jú, eg havi
altíð nokk at gera. Og nú fari eg til
hús at spikkelera!«
So segði hesin ótroyttiligi upp
finnarin brosandi við síni eyðkendu
ljósu rødd, sum enn spøkir aftur í
slektini. Um Jósup (elsta sonin, ið
var ein framúr sangari) segði Petur
Háberg á sinni: »Jósup byrjaði í
sangkórinum sum ein drønandi
bassur, men endaði sum ein flúgv
andi tenorur (!)«
Søgurnar liva á mannamunni
og flyta seg eftir rákaleiðum. Mær
tilkemur ikki – soleiðis í allari ótil
strekkiligheit – at skáka Líggjas, vin
mannin. Og táið hann á síðu 177 ger
Óla Jákup til dystilærdan matador
– uttan lansu ella svørð – í víggi á
arena'ini í Árnafirði í hóslagi við
einum villum tarvi ella mannúlvi, ja,
so hevur hann helst rætt í hesum –.
Men, sum meg minnist søguna
frá Erik Hansen (hjá Simonu og úr
Glasstovuni) var hon nakað soleiðis.
Erik, Óla Jákup og ein triði vóru
í kommunuørindum í Árnafirði.
Fólkatingsval var sama dag (helst í
mai 1957) og Óla Jákup – sum altíð
var við í øllum – vildi náa valstaðið
áðrenn tað stongdi, og hann helt
tí avstað móti brekkuni so skjótt
til bar. Erik – hálvur árnfirðingur,
skemtari og vertskapsmaður – og
hin felagin lótu seg yvirtala til at
eta ein nátturðabita áðrenn hildið
varð aftur á skarðið.
Ein tíma ella so seinni komu teir
niðanfrá, og tá sóu teir Óla Jákup
í hornatøkum við ein vælvaksnan
veðr. Óla Jákup hevði – lættur sum
hann var – syft seg upp um eina
girðing fyri at stytta um leiðina –
men tá varð hann straks álopin av
einum garterandi óargadýri, sum
stútaði av grimd so ikki slapst av
fetinum. Og nú hekk hann so har
uppi á hornunum á veðrinum –og
báðir vóru líka útlúgvaðir. Teir trígg
ir fingu tó í felag bast hinum heidna
– men tað bleiv vituliga einki val hjá
Óla Jákupi ta ferðina.
Sum sæst í bókini og av omanfyri
standandi so var Óla Jákup ikki
hvør sum helst. Og fjálgu minn
ingarorðini, sum Finnbogi Ísaksson
skrivaði um hann, endaðu nakað
soleiðis: »Vit sum vuksu upp í bygd
ini tá, komu at kenna Óla Jákup
sum ein gamlan mann, men sum
aldurin ongantíð beit á !«
23.05.2013.
Arnstein Niclasen
ummæli
rakstrarútreiðslunum, av
lopinum og lánibyrðini hjá
Klaksvíkar Kommunu frá
2008 til 2012:
Sum tølini omanfyri vísa, er
lánibyrðan hjá Klaksvíkar
Kommunu minkað við 30,3
mió. kr. undanfarnu bý
ráðssetu. Samstundis sum
nógvar íløgur eru gjørdar.
Tað
hevur
nú
verið
frammi, at taka upp av
dráttarfrí lán. Hesum tekur
Fólkaflokkurin ikki undir
við, tí tá er vandi fyri, at
raksturin hækkar og minni
verður eftir til íløgur. Vit
síggja tað sum eina sera
vandamikla gongd, at eitt
býráð tekur avdráttarfrí lán
til eitt nýtt býráð at gjalda,
samstundis sum víst er á,
at tað ikki slepst undan at
raksturin veksur.
Nógvar íløgur
seinastu setu
Tað er umráðandi at geva
bæði tí privata og tí al
menna góðar karmar at
virka í. Her hevur býráðið so
avgjørt ikki staðið aftarlaga
seinastu fýra árini.
Eg vil nevna nøkur mál
úr rúgvuni, sum eru framd.
Skúlin við Ósánna var
ein stór verkætlan, sum
allir partar í dag eru glaðir
fyri. Vit fóru undir at
byggja nýtt røktarheim,
sum verður tikið í nýtslu í
ár. Undir Kráarbrekku eru
stórar íløgur gjørdar, sum
eru komnar okkara eldru
borgarum væl við, og sum
tey veruliga gera nýtslu
av, bæði í Ven og Virka og í
Smæruni, har góðir møgu
leikar eru fyri nógvum virk
semi.
Spillivatnsætlanin, sum
hevur bíðað í alt ov nógv ár,
varð veruliga sett á skinn
arar, og hetta flytir komm
ununa umhvørvisliga langt
fram á leið. Fyrireikandi
arbeiðið varð gjørt, at út
byggja bryggjuna við eitt av
okkara stóru arbeiðspláss
um, Klaksvíkar Sleipistøð,
og peningur settur av. Vit
høvdu eina so avbera væl
eydnaða hugskotskapping
um miðbýin, sum enntá
gav Klaksvíkar Kommunu
heiðurin frá landsins mynd
ugleikum sum besta átak í
2012.
Hóast vit í Fólkaflokk
inum
sita
í
minniluta,
verður okkara arbeiði hesa
setuna at fremja tey átøk,
vit hava sett út í kortið, men
sum ikki vórðu fullførd.
Tað er ógvuliga umráð
andi, at vit øll standa
saman, so býráðið saman
við okkara borgarum og
vinnulívi, kunnu uppliva
framhaldandi nýhugsan og
framgongd, sum vit hava
sæð.
kjak
Lyklatøl (mió. kr.)
2008
2009
2010
2011 2012
Skattainntøka
127,0 125,6
137,4
152,0
159,5
Rakstrarútreiðslur
99,8 86,5 94,7 98,9
100,6
Avlop til íløgur o.a.
27,2 39,1
42,7
53,1
58,9
Rakstur í % av innt.
78,6% 68,9% 68,9% 65,1%
63,1%
Lánibyrðan
176,0
168,4
162,7
153,9
145,7
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo