týsdagur 4. juni 2013síða 31

31 Mikudagur 5. juni 2013 · Nr. 63 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn Mín góði vinur Karl Simonsen arkitektur farin Tað fyrsta eg visti um Karl, var í Nonnuskúlanum. Hann var eins og eg, kendur millum hinar dreingirnar fyri at duga væl at tekna, so longu her var kimin lagdur til hansara lívsleið. Karl vaks upp í Lonunum í Eysturbýnum, meðan eg vaks upp í Rættará í Vest­ur­ býnum, og tá man er smá­ drongur, ferðast man ikki langt heimanífrá, man er í tí kenda umhvørvinum, og tískil møttust Karl og eg ikki fyrrenn vit fóru í skúla. Ikki tí, vit sum vuksu upp aftan á kríggið, møttust altíð onkunstaðni til tey tiltiknu kríggini, sum vóru millum bý­arpartarnar – hetta vóru sannar órrustir, har allir dreing­irnir, ella en stórur part­ur av teimum høvdu eing­ilsk­ar stálhjálmar frá kríg­num – vit í Rættará høvdu allir stál­hjálm. Summi kvarter vóru ser­ liga farlig at ganga ígjøg­ num, og tað vóru serliga hesi kvarterini, sum eisini høvdu teir villastu her­menn­ir­ nar, og vóru hesir serliga djarv­ir og harð­ligir – hesir vóru reyna­dreingir, skansa­ dreingir, rabarb­urnar og eg haldi at lona­dreing­irnir, altso Karl og teir vóru eisini millum teir villu, og ikki var lukku­ligt; tá ið dreingir frá hesum kvarterum, eins og gras­hoppur sveimaðu inn í eins egna kvarter. Tað vildi vísa seg, at hann, eins og eg, fór í timburlæru hjá Petur í Gong, og har høvdu vit mangar góðar løturnar saman, og ógloymandi vóru dansikvøldini í Sjónleikar­ hús­inum, tá ið Faroe Boys spældu. Vit arbeiddu báðir sum timburlærlingar við at byggja studentarskúlan í Hoydalum – hetta var í 1963. Karl var lættur av lyndi, og altíð var hann í góðum lag, og tað er mín metan, at hann hevði góða fólkatekkju og serliga helt eg, at hann gjørdi lukku hjá kvinnunum – tað øvundaði eg honum eitt sindur, tí um hetta mundið var eg av smædnastu ungu monnum, og hevði ilt við at fáa fatur á gentunum, tordi líkasum ikki, soleiðis sum Karl, at kontakta tær. Karl fór síðani niður at lesa til bygningskonstruktør, og tá skiltust okkara vegir eitt skifti. Tá eg sjálvur fór til Dan­ mark­ar at lesa til byggi­ frøð­ing, møttist eg og Karl á tí føroyska vertshúsinum “Skarv”, og har sat hann saman við einari sera vakrari kvinnu, og helt eg: sjálvandi hatta var jú Karl. Tann vakra kvinnan var Ingvør Nolsøe, og tá Karl presenteraði okk­ um hvør fyri øðrum, legði hann doyin á at “Albert var giftur og átti børn”. Soleiðis kom eg at kenna Ingvør, og hava vit havt gott vinarlag síðan, øll vit trý ella rættari vit fýra, tí Katrin kom upp í hetta vinarlag, og vil eg bera tær bestu heilsanir frá henni, tí hon er stødd í Keyp­ mannahavn hjá Beintu, sum nú ger seg lidna við HF, hon ætlar sær at lesa arkeologi. Karl spurdi meg, hvat mínir planir vóru, og segði eg, at eg ætlaði mær á arki­tekta­ skúlan, hetta dámdi Karl at hoyra, og hann hevði hugsað sær tað sama, og soleiðis bar tað til at vit komu at ganga hjá sama proffessara – Hall­ dór Gunnlaugsson á bygge­ kunst – hetta var summarið 1971. Her høvdu vit, saman við Mads T. Møller, Jón H. Jó­ hannesson og Tróndi Fuglø, nógvar góðar løtur hesi trý árini, vit lósu saman og loystu nógvar uppgávur sam­ an í bólkaarbeiði og eisini hvør fyri seg. Tíðin á arkitektaskúlanum var minnisrík, og ikki minst, tá vit gjørdu okkum lidnar og høvdu eitt rimmar gildi fyrst í Tivoli og síðani til stórt borð­hald í “Søpavellionen” við sjógv­arnar, og maturin var gjørdur av sjálvari smyrju­breyðs­drotningini í Dan­mark, Idu Davidsen – ein ógloym­andi løta, ein gastro­ nomisk uppliving av teim størstu – tíðin er nú juni mán­aður 1975. Síðani fór eg aftur til Før­oyar, og skjótt fylgdu Karl, Ingvør og tann nýggji Martin við, og tað bar so til, at vit komu at búgva í sama húsi hjá mammu við J. C. Svabosgøtu – hetta var fyri okkara viðkomandi í de­ cember 1975, og Karl og tey komu heim fyrst í 1976. Karl fór at arbeiða hjá Lands­verk og eg hjá Palla Gre­ goriussen. Okkara vinskapur og grannalag stórtreivst, og vit vóru mangan inni hjá hvørjum øðrum til gaman og álvara. Tað kann verða vert at nevna, at tað arbeiði Karl legði stórar kreftir í at fremja, var tann nýggja byggi­sam­tyktin fyri alt landið, og sum bleiv handað lands­stýr­inum í 1983, og sum hvarv í gloymsk­unnar havi, onkunstaðni mill­um skyns og hold úti í Tinga­ nesi, og er ongantíð sædd aftur. Tó sigst eitt eintak at verða eftir...... Um hetta mundið stóð Lands­verk fyri at fáa til vega býarskipanir fyri allar býir og bygdir í Føroyum, og var tað Karl, sum stóð fyri hesum arbeiði, og hevur hann her lagt dygdararbeiði eftir seg. Seinastu nógvu árini gjørd­ist Karl álvarsliga sjúkur av krabbameini í hálsinum, og vóru Katrin og eg og vitjaðu hann í Århus. Hóast sjúkan merkti hann nógv, var hann bæði fryntligur og blíður við okkum, tá vit vitjaðu. Tá sáðst, at hann ikki fór at hava langt eftir, og so var. Tað var sum um eydnan ikki altíð var við Karl. Sum ungur drongur misti hann páp­an og nakað seinni beiggjan – Eg hevði lyndi til at halda, at hann var ikki føddur við einari silvurskeið í hondini, men hann hevði so mangt annað t. d. tað góða lyndið. Hóast hetta merkti eg ein farra av beiskleika hjá honum mótvegis teim vælbjargaðu, tí hann trúði upp á rættin hjá øllum til eitt gott lív, og hetta kom til skjóndar hjá honum í hansara politisku áskoðan – Hann var sannur javnaðarmaður alt sítt lív. Takk fyri alt gott góði Karl og hvíl í friði, góði vinur. Albert Isfeld RBR flísaR, lock-Block 15x30x17,5 cm. 3995 pr stk. gráir 4995 pr stk. koksgráir RBR flísar, Hjertingstein 21x14x5,5 cm. RBR flísaR, HeRRegåRd 21x14x5,5 cm. 17995 pr m2 gráir 18995 pr m2 gráir blandaðir 15995 pr m2 gráir 16995 pr m2 gráir blandaðir borg l Runavík, tel. 477272 l Klaksvík, tel. 455149 l www.borg.fo ALSKYNS ÚTIFLÍSAR