hósdagur 13. juni 2013síða 43

nr. 67 · 14. juni 2013 7 VIKUSKIFTI Starv? Tónleikasamskipari, útvarpsvertur og tøkningur í Kringvarp Føroya. Hvat er tað besta við starvinum? Spennandi avbjóðingar, góðir starvsfelagir og at hitta nógvar áhugaverdar persónar í gerandisdegnum. Hvat ger teg í góðum lag? Tá alt gongur uppá stás, og fólk rundan um meg eru glað. Góður tónleikur kann eisini altíð gera meg í góðum lag. A ella B-menniskja? Upprunaliga B-menniskja, men starvið krevur viðhvørt, at eg í tíðarskeiðum livi sum A-menniskja. Hvørjar ítróttargreinar dámar tær og hví? Mær dámar væl at íðka ítrótt við bólti, so sum tennis, flogbólt, hondbólt og fótbólt. Sum áskoðari dámar mær best fótbólt, helst tí eg eri uppvaksin í eini fótbóltsfamilju og eisini sjálvur spældi nógv fótbólt sum yngri. Hvørjum tónleiki lurtar tú eftir? Eg lurti eftir stórt sæð øllum tónleiki. Bara hann er góður, so hevur stílurin einki at siga. Mær dámar væl at hoyra nýggjan tónleik, og eg fylgi rættiliga væl við í tí, sum hendir á bæði tí føroyska og á altjóða tónleikapallinum. Hvussu eru tínir matvanar? Mær dámar væl at eta sunt, men tá eg havi nógv at gera, verður tað ofta til okkurt lætt. Í vikuskiftinum dámar mær væl at gera eitt sindur eyka burturúr bæði mati og víni. Hvør er tín fyrimynd? Havi ikki eina ávísa fyrimynd, men nógvar ymsar innan hvør sítt økið. Størstu fyrimyndirnar munnu tó vera foreldur míni. Hvat gert tú í frítíðini? Eri saman við mínum kæru, spæli tónleik, vitji tiltøk, framsýningar og konsertir. Eisini dámar mær væl at fara á café, matstovu ella í býin við damuni. Hvat fert tú at gera í summar? Komandi tvær vikurnar fari eg at gera Karrusellina í útvarpinum, áðrenn fari verður á Roskilde Festival. Síðan havi eg frí í fimm vikur, og tá ætli eg at ferðast í Føroyum og uppliva náttúruna, festivalar, stevnur, konsertir og onnur tiltøk. Hvør er tín lívrættur? Mær dámar sera væl føroyskan mat, og best av øllum ræst kjøt. Hvørjum hyggur tú at í sjónvarpinum? Føroyskum og útlendskum dokumentar og tíðindasendingum, undirhaldi, satiru og spælifilmum. Hvør bók liggur á náttborðinum? Hjá mær hevur iPaddurin størri rúmd enn bókin, so oftast er tað á talgildum síðum og bløðum at lisið verður. Enda setningin: Eg kundi hugsað mær, at... Føroyar var eitt rúmligt, nútíðar samfelag, har mentan og list høvdu bestu korini í heiminum, og fjølbroyttni blómaði, tí øll menniskju vóru vird eins, uttan mun til kyn, uppruna, seksualitet, trúgv, aldur, útbúgving, politiskan lit ella annað. Sólin sær gjøgnum sínar gomlu sólbrillur. Gott veður er gott, siga øll. Og tá øll siga tað, er tað sjálvandi satt. Meirilutin hevur altíð rætt. Og vit flaggaðu danskt í allari sólini grundlógardagin. Men, nú lata vit eitt grásvart illa vorðið og ljótt skýggj reka fyri sólina og steðga har eina løtu. Tí gott veður er ikki bara gott. Tað er sum jólini. Ein rúgva av óreinum skyldum hongur uppií. Glepsandi og hóttandi sum seingjarklæði á snórinum. Nú skínur sólin oman, og tú skalt hetta og tú noyðist hatta, annars telur tú ikki við. Tú skalt grilla feitar danskar pylsur, sum eru gjørdar av tí, sum sópað er saman á gólvunum á sláturvirkjunum, tá arbeiðsdagurin er lokin. Mála alt tað, sum hevur bíðað síðani í 2010. Lúka, vera úti, vera úti. Forboðið at vera inni. Tí kanska er hetta summarið í ár, júst hesin dagurin. Forsøm hann ikki, tín heidni hundur. Annars kemur sólgudurin eftir tær og tveitir teg á grillina. At royta illgresi er líka so skilagott sum at vaska vindeygu og pissa í buksurnar. Um tveir dagar er nýtt illgresi komið, vindeyguni eru líka skitin aftur og buksurnar vorðnar kaldar. Men sólin krevur tað. Og so fer hon aftan fyri eitt samsint skýggj at flenna, so hon rodnar, eftir okkum býttlingum, sum verða lumpað hvørja ferð. Tú kanst ikki sita inn, tá sólin skínur úti. Og so tosa øll um veðrið, men eingin ger nakað við tað. Og øll hendan orkan, sólarorkan, sum bara kemur og fer. Verður ikki brúkt til annað enn at geva okkum ringa samvitsku, brenda húð, ringan arbeiðshug og snerktar pylsur. Hon kundi annars verið brúkt i staðin fyri olju, sum vit framvegis ikki eiga, hóast menn eina ferð enn hava verið á einum væl mannaðum oljutingi. Vit vilja so fegin hava olju. Tí alternativ finnast ikki, ikki í Føroyum. Skuldi onkur funnið upp á at brúka sólina at hita annað enn seg sjálva, fara nógvir sólartímar kortini fyri skeytið, tí kærufreistirnar eru nógvar og drúgvar. Sólin skínur oman og niðan eftir oljutangunum og hitar oljumenn og tunga olju. Illa verður statt í Føroyum, tá eingin olja er eftir. Tí tá er eingin onnur orka til at taka. Hon verður framvegis til viðgerðar í kærunevndum. Tá verður kalt og myrkt í Føroyum. Gud fær neyðina til hoyringar, men svarar ikki. Øll tann orkan, sum føroyingar brúka til at kæra og mótmæla og grenja, kundi spart okkum túsundtals tons av olju um árið. Men skuldi onkur søkt um loyvi at brúka ta orkuna, kærir onkur annar eisini tað. Í meðan grilla vit við koli, sum eisini verður uppi einaferð. Vit skola svartar pylsur niður við pappvíni og litaðum sukurvatni, tíggju litrar fyri 100 krónur, sukurvatnið, tíverri ikki vínið. Og sólin lær onga staðni so lystiliga sum í Føroyum. Sikken dó nakrir idiotar, flennir hon líka til hon kavar fyri at svala sær á í skellilátri. Vindorkan var hent, tá vit flaggaðu reytt og hvítt 5.juni. Og plátan við fótbóltinum er nú vend. Nú njórar B-síðan við øllum undanførslunum. Hevur nakar hoyrt tær fyrr? Sólin er rund. Og nullið hjá okkum er runt. Teir skulu altíð í eldin. Næstu ferð senda vit eitt sløkkilið av stað í staðin fyri A-liðið. Sum ein segði: Skarv helt mær uppi, meðan eg var niðri. Hvat hava brúdleypið og jarðarferðin í felag? Deyðan. Umafturafturum høgni djurhuus Móðurmálsviðursløn 2012 Eyðfinn Jensen lagt til rættis: Rannvá G. Fossaberg Ynskir eitt rúmligt samfelag Eg kundi hugsað mær, at Føroyar var eitt rúmligt, nútíðar samfelag, har mentan og list høvdu bestu korini í heiminum, og fjølbroyttni blómaði, tí øll menniskju vóru vird eins, uttan mun til kyn, uppruna, seksualitet, trúgv, aldur, útbúgving, politiskan lit ella annað. Tað sigur Eyðfinn Jensen, ið sigur foreldrini vera tær størstu fyrimyndirnar Sólin skellilær