týsdagur 25. juni 2013síða 12

Mikudagur 26. juni 2013 · Nr. 72 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Leo Poulsen Tað var í 1985, at Jákup Veyhe á fyrsta sinni stóð á palli framm­an fyri áskoðarum og áhoyrarum. – Tað var suðuri á Sandi, at tey settu »Hjá Dalabøndrum« upp. Tað var mamma at Finnur Olsen, Paula, ið skip­ aði fyri, og tann vegin kom eg so við í leikin, sigur Jákup Veyhe. Hann hevði síðani havt leiklutir í ymsum sjónleikum, eitt nú í »Glætaðu spæli­ monn­unum« og »Oliver Twist«, men rásin inn á ta skemti­leið, sum síðani hevur gjørt hann kendan um alt landið, byrjaði í 1987, tá hann á fyrsta sinni var við í ólav­ søku­kabarettini. – Eg var so við í ólav­søku­ kabarettunum og øðrum kaba­rettum frá 87 til 94 hvørt ár, og ja, eisini síðani – antin aftanfyri ella á palli, sigur Jákup Veyhe. Og tað var í góðu kabarett­ árunum, at samstarvið við Sjúrð Skaale byrjaði. – Vit gjørdu eina avtalu við Árna Gregersen, táver­ andi sjón­varpsstjóra, um eina sjón­varpssending. Tað vóru Jensina Olsen, Páll Danielsen, Sjúrður Skaale og eg, sum gjørdu sending­ ina, ið nevndist »Flatt av Flat­londum«. Tað var Hans Petur Hansen, ið tók upp, og tann nú víðagitni Per Zachariassen, ið klipti send­ ing­ina til, sigur Jákup Veyhe. Tað var í hesari sendingini, at fólkakæri »evigheits stu­ dent­urin«, Esmar Eysturoy, á fyrsta sinni sá dagsins ljós. – Eg hevði keypt einar brill­ur í Odense, og tær hava síðani bara itið Esmar-brillur. Líka­mikið, Sjúrður fór í tær og ein bláan regnjakka, og hann spældi jú leiklutin so av­bera væl, men fyri okkum var hetta bara ein sketsj av mongum. Tað skuldi kortini vísa seg, at tað var júst hesin leikluturin, fólk tosaðu um, sigur Jákup Veyhe. Pipar & Salt Í 1993 var so aftur ein sendi­ røð gjørd, men nú hevði send­ ingin fingið heitið »Pipar & Salt«. – Sendingin var í trimum pørtum, og sum tað hevur víst seg, var fyrsti parturin mót­tikin so sum so millum fólk. Men tað gekk betur við næstu og triðju pørtunum, sig­ur Jákup Veyhe. Aftur í 1995 vóru gjørdir tríggir partar, og har hevði greipan stóra sukksé við sang­inum, »Eg havi tað strævi«. Í 1997 vóru teir aftur á skránni við seks sendingum, um­framt at teir høvdu sýn­ ing­ar á palli runt um­kring. – Tað bleiv bygt upp á væl um­tókta Esmar Eysturoy, og hann fekk náttúrliga eina mammu. Men leikluturin sum Esmar Eysturoy hevur onkun­tíð hingið Sjúrði Skaale langt út úr hálsinum, tó, tá ein tíð so er farin, er hann kortini glaður um hann, sigur Jákup Veyhe. Pipar & Salt konseptið er nakað, sum føroyingar hava tikið til sín. Í november 2002 framdu teir báðir, Sjúrður Skaale og Jákup Veyhe, eina roynd. – Vit fóru vestur til Bíggjar við púra tómum høvdi at vita, hvat kundi koma burt­ ur úr. Teldur at redigera á var rætti­liga nýtt tá, so tað kundu vit spæla okkum við, sig­ur Jákup Veyhe. Og væl kom burtur úr hes­ari royndini, tí har vesturi skaptist »Skótin í Bø«, »Ábal« og ikki minst sangurin, »Hvat er lívið ikki herligt at liva«. – Tann sendingin varð so send nýggjársaftan 2002, sig­ ur Jákup Veyhe. Við á Norðoyastevnu Fyri fimm árum síðani tók Jákup Veyhe so upp ein ann­ an tátt. – Í 2009 var eg við fyri fyrstu ferð at seta Hallar­ kaba­rett­ina á Norðoyastevnu upp. Og eg havi verið við líka síð­ani. Tað hevur verið eitt sind­ur aftur og fram, hvør hevur verið við hesi árini, men sein­astu tríggjar ferðir hev­ur Hilmar Jan Hansen verið fastur fúsur, sigur Jákup Veyhe. Sjúrður Skaale hevur eis­ ini verið við nakrar ferðir, og var aftur við í ár. – Norðoyastevnu­kabarett­ in hevur ment seg øll árini, og í ár má sigast, at tað var eitt sats frá felagsins síðu, at fáa Jacob Haugaard við. Men eg haldi, at tað riggaði væl. Vit kýttu okkum eyka nógv fyri at vísa honum, at vit sanni­ liga eisini duga, sigur Jákup Veyhe. Fleiri kend nøvn vóru á plakatini, og sýningin var fram­førd fimm ferðir fyri full­um húsum. Øll hesi fimm árini hevur Jákup Veyhe leiktjórnað Norð­oya­stevnukabarettini. – Tað er ikki tað sama at leikstjórna einari kabarett, sum tað er at leikstjórna ein­ um sjónleiki, tí ein kabarett liv­ir sítt egna lív, sigur Jákup Veyhe. Umframt lokalu kreftirnar høvdu klaksvíkingar leitað sær stuðul frá fyrst og fremst Jacob Haugaard, men bæði Sjúrður Skaale, Hilmar Jan Hansen og Jákup Veyhe sjálvur vóru við, og hartil eis­ ini Mariann Hansen. So talan var um góða manning. – Norðoyastevnu­kabarett­ in hevur sum nevnt ment seg øll árini, og tað sama er eisini galdandi fyri áskoðararnar, ið eisini hava verið fleiri og fleiri, sigur Jákup Veyhe. Klippfisk og Agurk Í 2004 undirvísti Jákup Veyhe á Margarinefabrikkini í film­ing og redigering. Men tað var lítið til av útgerð, so hann setti seg í samband við Skemt er eitt stempul tú setur á teg sjálvan Tað sigur Jákup Veyhe, ein av okkara allarfremstu skemtarum, ið hevur eina 28 ára langa karrieru sum sjónleikari og skemtari aftan fyri seg. Hann hevur júst handað Johan Dahl, vinnumálaráðharra, eitt álit um føroyska filmsgerð og hevur eitt mál um, at vit um tíggju ár hava 50 heiltíðarstørv í filmsvinnuni og at ein fulltíðar føroyskur spælifilmur verður gjørdur um árið Líkamikið, Sjúrður fór í brillurnar og ein bláan regnjakka, og hann spældi jú leiklutin so avbera væl, men fyri okkum var hetta bara ein sketsj av mongum