hósdagur 18. juli 2013síða 29

nr. 82 · 19. juli 2013 5 Mynd: eydbii myndir Bermuda, var Rannvá í veruleikanum meldað til fyri bæði Áland og Føroyar, tí tað vísti seg, at meðan hon sjálv hevði meldað seg til fyri Áland, høvdu føroyingarnir meldað hana til fyri Føroyar. – Men lat meg so siga, at eg vildi helst skotið fyri Føroyar, um tað skuldi verið, sigur hon. Heldur við Mariusi Lennart er ein hin mest royndi skjúttin á oyggjaleikunum, tí hann var fyrstu ferð á Oyggjaleikunum í Isle of Man í 2001, og síðani hevur hann verið við allar hinar ferðirnar, so tað er blivið til 14 heiðursmerki tilsamans. – Í Hetlandi í 2005, tá eg fyrstu ferð møtti Mariusi, var tað eg, sum vann tvey gullmerki í skeet, akkurát sum hann nú hevur gjørt, og hann vann tá bronsu. Í dag er hann avgjørt verdur gull­heiðurs­merkini, tí hann hevur skotið ótrúliga væl hesa vikuna. Tað hevur verið stuttligt at sæð, hvussu væl tað hevur gingist hjá honum, sigur Lennart Åkerblom. Og tá tað kemur til, hvørjum Rannvá eigur at halda við, tá ein av bestu skjúttunum er maður hennara og ein annar barndómsvinurin, er tað ikki so trupult hjá henni at finna út av tí allíka­væl. – Eg hevði ikki so blandaðar kenslur, tí innast inni helt eg við Mariusi, sum hevur skotið betri enn Lennart, so hann átti sjálvandi at vinna. Eg eri øgiliga stolt av Mariusi, og tað er stuttligt, at hann er komin so langt, sigur Rannvá, áðr­enn Lennart leggur uppí við einum bláum stempli: – Hetta er slett eingin trupulleiki fyri meg, tí hon hevur jú kent Marius nógv longri enn meg, so tað fær ikki verið øðrvísi. Og eg føli eisini sjálvur, at tað er deiligt, at Føroyar fáa gullið nú, heldur enn onkur annar, tí Føroyar standa eisini mínum hjarta nær, sigur frynt­ligi álendingurin. Stór framgongd Yvirhøvur er Lennart sera fegin um tey framstig, hann sær í føroysku skjót­ ingini, og hann dylur ikki fyri, at hann sær eina stóra menning tey seinnu árini. – Eg vil siga tað soleiðis, at um eg hevði búð í Føroyum og skuldi skotið fyri Føroyar, so dugi eg at síggja, at tað hevði ikki verið lætt at kvalifiserað seg til liðið, tí tit hava nógvar góðar skjúttar í Føroyum nú, tí teir hava tikið seg nógv fram, sigur hann. – Aftan á leikirnar í Rhodos í 2007 vóru eg og Bengt-Olof Lindgren, sum eisini er við her á Bermuda, í Føroyum og skutu saman við teimum føroysku skjúttunum. Har vit royndu at geva frá okkum nakað av tí, vit høvdu lært okk­ um, og eg trúgvi, at tað var eitt slag av byrjan til ta menningina, sum nú hevur verið, og síðani hava eisini danskir instruk­tørar verið og lagt føroyingum lag á, sigur Lennart. – Nú er vent í holuni, haldi eg, tí vit hava í Álandi havt traditión fyri skjótikappingum, men nú haldi eg, at vit síggja, at føroyingarnir hava yvir­ hálað okkum. Trívist og ikki Rannvá, sum nú hevur búð í Álandi skjótt hálvtsætta ár, heldur tað ikki vera so torført hjá einum føroyingi at búgva í Álandi, tí samfeløgini líkjast nokk so nógv upp á fleiri mátar, men eisini eru ólík upp á fleiri mátar. – Tað er nokk so nógv øðrvísi enn heima í Føroyum, tí tú sært ikki ordiliga grannahúsini, tí her eru jú trø allastaðni, so einastu hús tú sært, eru tey, sum standa fram við vegnum. Men annars líkist samfelagið nógv tí føroyska upp á tann mátan, at øll kenna øll, tí her eru smá viðurskifti, sigur hon. Tá fólk spyrja, hvussu henni dámar og hvussu hon trívist, hevur hon tó sítt heilt egna og erliga svar: – Ja, tá plagi eg at svara, at eg trívist væl í Álandi viðhvørt, tí har er øgiliga pent og gott veðurlag, men tey, sum eru mær nær, eru ikki har, so tí er tað eitt sindur keðiligt viðhvørt. Men vit búgva upp á ein máta nærri fastlandinum, og tí er lættari hjá okkum eitt nú at vitja skyldfólk niðri í Danmark. Í gerandisdegnum starvast Rannvá Eiriksdóttir Åkerblom sum pedagogur við menningartarnaðum, og tað hevur hon gjørt alla tíðina, síðani hon kom til Álands. – Eg eri útbúgvin teknmálstulkur eisini, men tað er danska útbúgvingin, og hana fái eg ikki brúkt í Álandi, tí tekn­málini eru ikki líka, sigur hon. Rannvá Eiriksdóttir Åkerblom, lítli Marius og Lennart Åkerblom eru lítla familjan, ið stóðst av, at Marius F. Joensen á oyggjaleikunum á Rhodos fyri seks árum síðani førdi Rannvá og Lennart saman