Sosialurinarkiv
Sosialurin 2013-07-22, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 22. juli 2013síða 9

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

9 Mánadagur 22. juli 2013 · Nr. 83 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Festivalurin Besti G! Festivalur nakrantíð Veðrið setti rættiliga striku undir G! Festivalin, sum Jón Tyril metir at vera besti G! Festivalur nakrantíð Leo Poulsen Hósdagin byrjaði G! Festi­ valurin, men veðrið kom ikki rættiliga fyri seg fyrr enn fríggjdagin. – Eg haldi, at hetta hevur verið besti G! Festivlur nak­ rantíð. Alt riggaði framúr væl, sigur ein væl nøgdur Jón Tyril. Veðrið var eisini av tí allarbesta. – Vit hava verið øgiliga heppin við veðrinum, einki at ivast í tí. Og tað var eisini við til at gera G! Festivalin so framúr góðan, sigur Jón Tyril. Ólagið á flogferðsluni gjørdi, at eitt útlendskt navn mátti avlýsast hóskvøldið, men annars gekk alt sum ætlað. – Tað vóru fleiri lutir lagdir aftrat í ár, og WC- vognarnir vóru fluttir, alt til tað betra, sigur Jón Tyril. Norðlýsið lá út fyri sandinum, og har var skipað fyri gudstænastu umborð sunnudagin. Eisini Thors­ havn lá út fyri sandinum, og har var skipað fyri matstovu umborð. - Tað var gjørd ein lítil flótibrúgv, og haðani vórðu fólk so róð út á Thorshavn til ein betri bita við kapp­ róðrarbáti. Tað var nakað, sum fólk gjørdu sær dælt av, og sum var við til at gera G! Festivalin enn betri, sigur Jón Tyril. Góða veðrið gjørdi eisini sítt til, at G! Festivalurin gjørdist so góður. – Tað var fólk at síggja á økinum longu tíðliga á degnum, og tú sá fleiri fólk í bikini og svimjibuksum, og fleiri vóru úti í sjónum og svumu. Tað var næstan sum í suðurlondunum, sigur Jón Tyril. Fjøltáttað skrá Stemningurin var í topp. – Hann var heilt fan­ tastiskur. Og tað, at Norð­ lýsið og Thorshavn liggja á víkini gevur ein heilt serligan stemning, sigur Jón Tyril. Góða veðrið kom eisini óvart á hjá onkrum útlend­ ingum. – Har var ein bólkur av útlendingum, sum fóru ein túr við Norðlýsinum. Túrurin vardi i einar fýra tímar, og tá teir komu aftur at landi, vóru teir reyðir i andlitinum av nógvu sólini, sigur Jón Tyril. Hann er eisini fegin um skránna, ið var løgd fyri G! Festivalin. – Har var ein góður bland­ ingur av løgnum løgum, nýggjum løgum og tí góða gamla. Skráin var fjøltáttað við bæði kendum og minni kendum løgum, sigur Jón Tyril. Veðrið gjørdi eisini sítt til, at fólk hugnaðu sær. – Tað hevði nógv at siga, at veðrið var so framúr, og tað gjørdi eisini, at festi­ valurin gjørdist betri enn vit høvdu torað at vóna, sigur Jón Tyril. Alt gekk upp á tað besta, ikki minst veðrinum at takka. – Eg havi eisini hug at takka teimum samstarvs­ felagum, ið vit hava sam­ arbeitt við, sigur Jón Tyril, sum altso heldur, at hesin G! Festivalurin er tann besti nakrantíð. - Kul við kirkju á festivali - Eg sat á eini café, og knappliga kom Jón Tyril innar. Eg fór tá at hugsa, at tað hevði verið kul við eini festivalkirkju og spurdi so Jón, hvat hann helt um tað. Hann var ógvuliga positivur fyri hugskotinum við tað sama, so eg valdi at fara víðari við tí, sigur Maria, ið er avmyndað í miðjuni. At standa fyri eini festivalkirkju vildi Maria ikki gera einsamøll, so hon fekk fólk aftrat sær. - Eg kontaktaði Theodor E. Olsen og Arna Zachariassen. Teir vóru ordiliga heitir upp á tað eisini, so vit tóku tað harfrá, sigur Maria. - Vit vildu hava tað so tvørkirkjuligt sum gjørligt, og tað er fyri at avspegla tann ymiskleikan, sum vit øll umboða. Kirkjan helt til í gamla fjósinum hjá Hensiu Jacobsen yvirav Valhøll. - Vit eru ordiliga glað fyri at hava fingið hetta fjósið. Eitt krav til hølið var, at tað skuldi vera mitt í bygdini, so fólk ikki noyddust at fara so langan veg. Men tað, sum er ordiliga áhugavert, er, at kristindómurin byrjaði á sinni júst í einum fjósi, sigur Maria. - Eitt annað, sum fjósið, ið bæði er rátt og luktar av seyði, avspeglar, er, at tað snýr seg ikki um húsið. Kirkjan er, har fólkini eru savnað. Í festivalkirkjuni var møguleiki at søkja kvirru, slappa av, tendra eitt ljós og njóta eina muffin, sum leirvíkskonur høvdu bakað í hópatali.