mánadagur 12. august 2013síða 9

9 Mánadagur 12. august 2013 · Nr. 91 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Summar festivalurin hvíti tjalddúkurin hevur ongantíð og fer heldur ongan­ tíð at vera serliga sexuttur – og ljóðið er ein avbjóðing fyri ein og hvønn ljóðmann. Torgið hevur hinvegin eitt fínt potentiali. Ein lítil pallur, sum stendur væl fyri. Men at leggja eitt skjótitelt beint við síðurnar av, tað er pent sagt ein minni katastrofa, tí inni­ ligar og nærverandi fram­ førslur sum til dømis tann hjá Lív Næs, gongur ikki serliga væl saman við maskin­byrsusalvum. Tað má og skal gerast betri til eina aðru ferð, tí slíkt kann altso oyðileggja sjálvt tí allarbestu framførsluna. Tey bestu Tíbetur vóru ikki bara ein, men fleiri ómetaliga góðar framførslur á Summar­festi­ valinum. Swangah stóð fyri einari hóskvøldið, Jens Marni fríggjakvøldið og leygar­ kvøld­ið vóru fleiri av slag­ num. Byrjað var við Bros, sum setti sín serliga dám á Vágsbø. Tað kundi lætt enda við einum slagi av útimøti, men tíbetur gjørdist tað ikki soleiðis. Tað var sjarmerandi, hugnaligt og nostalgiskt at enduruppliva gamla bandið, kryddað við eitt nú ómetaliga dugnaligu 11 ára gomlu Mariu á Lakjuni. Somu lýsingarorð, sjar­ mer­andi, hugnaligt og nost­ algiskt, kunnu nýtast um framførsluna hjá Anniku Hoydal. Hanus G. slapp loksins at hava bólk við á festivalinum, sum hann hevur spælt á hvørt einasta ár. Hetta var ein fantastisk løta, har Benjamin Petersen, Mikael Blak, Magnus Johannesen og Per Ingvald Højgaard av álvara vístu format. Hanus nýtti løtuna og tað sama gjørdi fjøldin – og Jónas Bloch Danielsen eigur stórt rós uppiborið fyri at gera ljóðupplivingina so lekkra, sum hon var. Hóast Hanus átti bestu framførsluna leygarkvøldið – um ikki á festivalinum sum heild – so skerst ikki burtur, at stóra høvuðsnavnið leyg­ arkvøldið var Kim Larsen. Hesin hevði eisini eitt brak av eini framførslu. Mong hava eftirlýst fleiri av kendu hittunum, men maðurin er rokkmusikari og fall tíbetur ikki í ta grøvina, har hann bara fýrdi eitt hitt fyri og annað eftir av, fyri at tekkjast fjøldini. Vit fingu eina feita rokkframførslu – kryddað við eitt nú Jutlandia, Kvinde min og De Smukke Unge Mennesker, og so burdu øll verið glað! Glað vóru tey í øllum førum í tjaldinum eftir fram­ førsluna hjá Kim, har Signar í Homrum spældi. Í Útvarpi­ num hevði ummælarin Uni Leitisstein Hansen sett spurnartekin við, um Signar í Homrum var rætti maðurin at spæla hetta tíðspunktið. Niels Uni Dam segði hinvegin, at tað var einki meiri natúr­ ligt, at vælumtókti kollfirð­ ingurin spældi hetta tíðs­ punktið. Og uttan at gera hetta til ein dyst millum teir báðar, so kunnu vit bara staðfesta, at tað kókaði í tjaldinum hesa løtuna – og at Signar í Homrum valla hevur havt eina betri framførslu. Endabrakið á stóra palli var eisini ein virðiligur endi fyri Summarfestivalin. Týr yvirtóku Vágsbø við melidi­ øsu víkingatónunum. Tað var ónt og lekkurt um somu tíð – ein vælsmurd maskina! Eisini var tað hugaligt at síggja Poul Arna Holm aftur á palli við Orminum Langa. Stórur pílur upp Víst var Summarfestivalurin góður. Fólk hugnaðu sær og sluppu at syngja við, hóast Dynamitt ikki spældi og Kim Larsen lat Greatest Hits fløguna liggja heima. Veðrið var gott, men hesum stýra fyriskipararnir ikki. Teir stýra tó øllum hinum – og tað gjørdu teir so mikið væl, at jubileumsfestivalurin fer í søguna sum helst hin besti higartil. Og takk fyri tað! rolant@sosialurin.fo