hósdagur 15. august 2013síða 31

31 Fríggjadagur 16. august 2013 · Nr. 93 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 ítróttur Hesin sami Kolbeinn Sigþórsson hevði eisini ein annan stóran kjans ímóti end­anum á dystinum, sum kundi lukkað dystin, eftir at Pól Jóhannus Justinussen í næst­síðsta minutti kundi verið nær við at javnað, um ikki Ragnar Sigurðsson tveitti seg fyri í evstu løtu, so einki kom burturúr. Hagtøl vinna einki Um hugsað verður um hag­ tølini, var einki at siga til, at Ísland vann dystin, tí til­ sam­ans høvdu íslendingar 17 royndir á føroyska málið – sjey upp á mál og 10 uttanfyri – umframt at Jóhann Berg Guðmundsson heilar 12 ferðir fór út til hornaflaggið at sparka. Men at hagtøl vinna ongan dyst, máttu íslendingar sanna, og hóast onkrir av teim­um eftir dystin kanska tóku munnin í so fullan, tá teir tosaðu um, at teir áttu at havt vunnið við sjey málum, var tað onkursvegna løgið, at teir bara skuldu vinna við tí eina málinum. Spurningurin er so har­ aftrat, um tað málið nakran­ tíð skuldi verið viðurkent, og føroysku spælararnir mót­ mæltu so hjartaliga, tí teir hildu mannin, ið varð skriv­ aður fyri málið, brúka hond­ ina til hjálpar. Stóra stjørnan, Eiður Smári Guðjohnsen, ið áskoð­ ararnir dáma sera væl, kom inn eftir steðgin og setti veruliga lív í íslendska spæl­ ið, tá ein løta var farin, har Før­oyar kanska høvdu sítt besta spæl. Men 20 minuttir inn í seinna hálvleik var tað júst Eiður Smári, sum úr høgru síðu spældi bóltin innfyri, so Birkir Bjarnason kundi smekka til. Tað skotið hildu før­oy­ingarnir, at Gunnar lætt­liga hevði tikið, men inni fyri málinum – og eisini mis­tonki­liga nær rangstøðu – stóð altso Kolbeinn Sigþórs­son, so bólturin kom í hond­ina á honum, broytti kós og fór í málið. Ísland hendavegin Og soleiðis endaði tað altso við, at Ísland vann landsdyst nummar 25 ímóti Føroyum, og hóast sigurin bleiv tunn­ ur við bara hesum eina mál­ inum, var hann heilt avgjørt uppiborin. Føroyska liðið megnaði ikki at spæla seg til nóg ítøki­ligar málmøguleikar, og hóast onkrar royndir vórðu gjørdar at koma í góðar støður, var tað ov lætt hjá ís­ lend­ing­unum at lesa, so teir fingu forðað fyri. Hinvegin var verjukenda spælið hjá Føroyum so av­ gjørt á góðari leið, tí annars hevði tapið sjálvandi verið væl størri. Verjuspælið byrj­ aði langt frammi á vøllinum, har spælararnir av øllum alvi ígjøgnum dystin royndu at ar­beiða fyri at betra um, hvussu teir vóru skipaðir. Og í aftastu ketuni leik­ aði mangan hart á, tí av ís­ lendsku royndunum vóru ikki so nógvar úr stórari frá­ støðu, men oftast eftir álop og innlegg, ið løgdu upp til, at okkurt skuldi henda inni fyri málinum. Hóast dysturin vísti, at íslendska liðið ikki av ongum liggur triðfremst í sínum bólki í HM-undankappingini, og eis­ini greitt hevði munin miku­kvøldið, verður stand­ andi í tølunum, at Ísland vann 1-0 og ikki næstan so og so nógv… Nú er so bara eftir at ynskja, at íslendingar skjótt koma hendavegin at spæla, tí síðstu dystirnir hava verið í Íslandi. Vit kundu trongt til ein góðan heimadyst ímóti íslendingum, nú so langt er síðani seinast! hilmarjan@sosialurin.fo Tveir tættar dystir Dysturin ímóti Íslandi var fyri­ reiking til næstu avbjóðingarnar í HM-undankappingini, sum eru tveir tættir dystir: Fyrst fríggjadagin 6. sep­ tember á útivølli ímóti Kasakstan og síðani týsdagin 10. sep­tember á heimavølli ímóti Týsklandi. Gunnar Nielsen Atli Gregersen ■ Rógvi Baldvinsson ■ Jónas Þór Næs Viljormur Davidsen Fróði Benjaminsen Heini Vatnsdal (Karl Løkin, 86.) Christian R. Mouritsen Hallur Hansson (Leif Niclasen, 83.) Jóan Símun Edmundsson (Pól Jóhannus Justinussen, 68.) Arnbjørn T. Hansen (Páll Klettskarð, 68.) G. Gunnleifsson Kári Árnason Sölvi Geir Ottesen (Ragnar Sigurðsson, 46.) Hallgrímur Jónasson Kristinn Jónsson (Jóhann Laxdal, 46.) (Ari F. Skúlason, 46.) Helgi V. Daníelsson Emil Hallfreðsson (Ó. Skúlason, 76.) (E. Guðjohnsen, 46.) Birkir Bjarnason Jóhann B. Guðmundsson A. Finnbogason Kolbeinn Sigþórsson (Arnór Smárason, 66.) Ísland - Føroyar 1-0 (0-0) 1-0: Kolbeinn Sigþórsson, 65. Dómari: Tore Hansen, Norra Laugardalsvöllurin, 14. august 2013 Myndir: Álvur Haraldsen Landsliðsvenjari: Lars Lagerbäck Landsliðsvenjari: Lars Olsen Størsti glottin í dystinum mikukvøldið var heilt víst at síggja Gunnar Nielsen í superformi, men eisini at síggja, at hansara stórbjargingar lyftu verjuspælið munandi upp, so betur bar til at tippa holini, og tað viðhvørt longu á miðjuni. Vantandi evnini til at halda upp á bóltin, tá hann var á føroyskum fótum, tí ferð eftir ferð bleiv bólturin søplaður óneyðugt burtur, heldur enn at verða spældur runt innanhýsis. Onkra løtu hekk saman, men sum heild ikki nóg nógv. Føroyski landsliðsvenjarin, Lars Olsen, kennir tað eins og hann má endurtaka seg sjálvan eftir hvønn dyst. – Nú fari eg at endurtaka meg sjálvan og siga, at hetta er harmiligt. Frá mínum sjónarhorni vil eg siga, at vit í fyrra hálvleiki standa væl á vøllinum og eru væl skipaðir, og hetta hóast nógvar útskiftingar á lið­ num – tað vitnar um, at vit kenna háttin vit skulu verja upp á. Hinvegin hava vit nøk­ur ting at betra um, og tað er tá ið vit sjálvir hava bóltin, sigur Lars Olsen, og vísir á, at tað mugu teir gera tá ið tíð verður til tess. Hesaferð høvdu teir ovmikið at hugsa um við at spæla fimm nýggjar mans á liðið. Hann metir, at tað eisini verður trupult at betra um hendan partin av spæl­ inum næstu tíðina. Orsøk­ in: tíðar­neyð. – Nú skulu vit á eina langa ferð til Kasakstan og so heim aftur til Føroya at møta Týsklandi. So eg má siga, at tað er tíðin, sum mangl­ar, sigur Lars Olsen, lands­liðsvenjari. Eg endurtaki meg sjálvan Lars Olsen: