týsdagur 3. september 2013síða 21

21 Mikudagur 4. september 2013 · Nr. 101 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin túrarnar soleiðis til rættis, at tað órógvar sum minst. Tá eg renni ein túr upp á einar tríggjar tímar, plagar tað gjarna at vera sunnumorgnar klokk­an átta, at eg fari út. Og annars so plagi eg at venja beint eftir arbeiðstíð, soleiðis at eg veruliga kann halda frí um kvøldið. Gevst ikki enn Síðani Cecil Weihe byrjaði at renna fyri 15 árum síð­ ani, hevur hann luttikið í nógvum kappingum. Higar­ til er tað blivið til 13 mara­ thon. Umframt at hava runn­ið marathon í Føroyum hev­ur hann eisini luttikið í marathon Keypmannahavn, Odense og París. Sjálvur hev­ur hann onga beinleiðis upp­skrift uppá, hví tað fellir hon­um lætt at renna teir 42, 2 kilo­metrarnar ferð eftir ferð. – Sjálvandi skal nógv venj­ ing til, men eg haldi eisini, at tú skalt hava evnini til at renna langt. Summi eru bygd til at renna stuttar túrar á fimm kilometrar, meðan onn­ur klára betur at renna langt, sigur Cecil Weihe og heldur fram: – Men tað krevur nógva venjing. Eisini teir dagarnar veðrið ikki er til vildar, syrgi eg fyri, at eg fái vant. Tá plagi eg at intervalvenja á einum rennibandi, so á tann hátt noyðist eg ikki altíð út í vind og regn, heldur Cecil Weihe fyri. Onkur vildi kanska hildið, at tað kann gerast keðiligt í longdini bara at renna. Men tað heldur Cecil Weihe ikki. – Eg geri fyri so vítt ikki annan ítrótt afturat renn­ ingini. Geri onkrar venjingar fyri at styrkja búkin og ryggin, men tað er so tað. Eg tími at renna og mær dámar væl spenningin, sum liggur í einum marathon. Fyrstu ferð eg luttók í einum marathon var í 2002, og tá var eg allan túrin ivasamur, um eg nú fór at klára at gjøgnumføra teir 42,2 kilometrarnar. Men eg megnaði tað, og líka síðani havi eg kappast við mær sjálvum um at fáa betri og betri tíðir fyri hvørt mara­ thon eg luttaki í, sigur Cecil Weihe, sum ætlar sær at renna fleiri marathon afturat. – Eitt marathon slítur nógv upp á kroppin, men sjálv venjingin fram til eitt mara­thon er góð eftir mínum tykki. Mær dámar væl henda ítrótt­in og ætli mær so av­ gjørt ikki at gevast enn, sigur Cecil Weihe, sum longu hev­ur ætlanir um sítt næsta mara­thon. – Tað verður einki mara­ thon afturat til mín í ár, men í apríl ella mai mánaði er mara­thon í Keypmannahavn. Sjálv­andi verði eg við tá. rannva@sosialurin.fo Eitt marathon slítur nógv upp á kroppin, men sjálv venjingin fram til eitt marathon er góð eftir mínum tykki. Mær dámar væl henda ítróttin og ætli mær so avgjørt ikki at gevast enn – Eg eri rættiliga tilvitaður um lívsstílin og eri noyddur at hugsa um matin, svøvn og ikki vera ov ofta í býnum, sigur Cecil Weihe Myndir: Absalon Hansen FAKTA Navn: Cecil Weihe Aldur: 48 ár Starv: Bankamaður í Bank Nordik Bústaður: Tórshavn