hósdagur 5. september 2013síða 37

nr. 102 · 6. september 2013 5 Mynd: eydbii myndir Navn: Kartin Høgnesen Aldur: 28 ár Útbúgving: Hárfríðkari Bústaður: Leirvík Fakta eina hárfríðkanarstovu sjálvur, og har arbeiddi eg ofta til seint út á kvøldini, fortelur Kartin Høgnesen og heldur fram: – Men tað, at eg gekk einsamallur og hugsaði um, hvørt tað var rætt ella skeivt at vera samkyndur, fyllti ógvu­ liga nógv, og eg bleiv bæði sálarliga og kropsliga illa fyri av at halda upp á mítt loyndarmál, at eg var samkyndur, greiðir Kartin Høgnesen frá. Hann fortaldi fyrst eini vinkonu, at hann var samkyndur, og so líðandi fingu onnur vinfólk og familjan tað at vita. – Eg var sindur nervøsur fyri, hvat familjan fór at siga, men tey tóku tað øll pent. Vit tosaðu ikki sum so um tað, eftir at tey høvdu fingið at vita, at eg var samkyndur, men tey vóru framvegis eins góð við meg, og tey altíð hava verið, sigur Kartin Høgnesen. Legði lívið um Tíðina hereftir livdi hann alment sum sam­kyndur. – Øll vistu tað, men tað var ikki soleiðis, at eg líkasum reklameraði við tí. Eg fór í býin við vinkonunum og so fram­vegis og kom eisini í samband við onkur mannfólk, ið vóru sum eg, men tað bleiv ongantíð til meir enn prát, sigur Kartin Høgnesen, sum sig­ur seg kenna orsøkin, at hann til dømis ongantíð hevði ein unnusta. – Eg hugsaði altíð, hvat Bíblian sigur um slíkt, og tað gjørdi, at eg ongan­tíð kendi meg heilt væl sum sam­kyndur, sigur Kartin Høgnesen, sum tó vísir á, at hann ongantíð bleiv trýstur av familju ella vinfólki í missións­húsinum í Leirvík. – Eg gekk framvegis í Missións­ húsinum, og hóast øll vistu, at eg var komin úr skápinum, so søgdu tey einki við meg, og eg merkti ongantíð nakað keðiligt, staðfestir Kartin Høgnesen. Tað var á einum missiónstúri í Ísrael, at Kartin Høgnesen brádliga valdi at broyta lívsførslu. – Á einum møti fór eg á knæ og bað um hjálp, tí eg føldi knappliga, at tað ikki var rætt at vera samkyndur. Alt broyttist tá, og síðani havi eg valt at liva sum heteroseksuellur. Er varin í dag Seinastu árini hevur Kartin Høgnesen liva sum heteroseksuellur, og hann sigur seg enntá hava fingið kenslur fyri konufólkum aftur. – Homoseksualitetur er ikki ein sjúka og eg haldi heldur ikki, at tað er viðføtt. Eg haldi, at tað í stóran mun er umhvørvi, sum ger, at tú fært hesar kenslurnar, sigur Kartin Høgnesen. At hann nú livir sum hetero­ seksuellur, heldur hann ikki merkir, at hann møguliga er tvíkyndur. – Tað eri eg ikki. Eg kenni meg sum hetero í dag, og eg havi ongar ætlanir um at blíva samkyndur aftur, tí eg veit, at tað er skeivt, tí tað stendur í Bíbliuni, at tann aktiviteturin er skeivur, greiðir Kartin Høgnesen frá. Hóast hann sigur, at kenslurnar og hugurin á mannfólkum eru burtur, so er hann tilvitaður um sína fortíð sum sam­kyndur. – Tað snýr seg um at halda fokus, og mítt fokus er á eitt lív, har trúgvin hevur hægstu raðfestingina. Tað er komið fyri, at eg havi merkt, at eg eri blivin freistaður og mintur á tað gamla lívið. Um eg til dømis síggi ein drong ella okkurt ting, sum minnir meg sum lívið sum samkyndur, vendi eg mær við ella gangi avstað. Somu­ leiðis royni eg ikki at útseta meg fyri nøkrum, ið kann leiða tankarnar tann skeiva vegin, og eitt nú fari eg ikki í brúsu í umklæðingarrúminum hjá monn­um, tá eg havi verið og vant, sigur Kartin Høgnesen. – Eg havi tikið eitt val um ikki at vera samkyndur. Tað skal snúgva seg um Gud og mína trúgv. Ikki mínar lystir, sigur Kartin Høgnesen. – Homoseksualitetur er ikki ein sjúka og eg haldi heldur ikki, at tað er viðføtt. Eg haldi, at tað í stóran mun er umhvørvi, sum ger, at tú fært hesar kenslurnar, sigur Kartin Høgnesen