mánadagur 7. oktober 2013síða 7

7 Mánadagur 7. oktober 2013 · Nr. 115 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 til arbeiðis. Áðrenn hon fór avstað, spurdi hon Janus, sum enn lá og svav, um hann kendis eg sjúkan, men hann svaraði bara, at tað visti hann ikki reiðiliga. - Nakað eftir at hon var farin til arbeiðis, vaknaði eg og vildi spýggja. Eg fór út á baðiverilsi og spýði, og so hevði eg tað hampiligt og fór í køkin at fáa mær morg­ undrekka. Síðani fór eg inn í kamarið aftur at leggja meg, og síðani veit eg ikki meir, fortelur Janus Jacobsen. Konan, sum var til arb­ eiðis til nakað út á seinna­ partin, hevði ringt fleiri ferð­ir á fartelefonina hjá Janusi, men eingin maður kom til. Tá hon kemur heim, finnur hon Janus liggjandi á gólvinum við songina. Hann var í øðrviti, ógvuliga heit­ur, og konan sá, at her var heilt galið. - Hon ringdi eftir ambul­ ansu, sum kom rættiliga skjótt, og ein annar bilur við lækna kom eisini. Teir tóku fepur av mær, og eg hevði 41,7 í fepri, sigur Janus Jacobsen, sum ikki sjálvur minnist hesa hendingina, men hevur fingið tað fortalt frá konuni. Við útrykningi bleiv hann koyrdur á Ríkissjúkrahús­ ið, har hann fyrst koma á trauma­sentrið. Har bleiv hann aftur kann­aður væl og virðliga. Ein skanning vísti, at bruni lak út frá gallgongini og bris­ inum, og læknarnir hildu, at Janus eisini hevði gall­stein. Hann bleiv síðani fluttur av traumasentrinum og niðan á intensivu deild. Fingrar og beinini blánaðu Bæði læknar, sjúkrarøkta­ frøð­ingar og kona Janus løgdu til merkis, at tað ikki stóð væl til hjá Janusi. Seinni sama dag bliv hann lagdur í respirator. - Eg minnist ta einu løt­ una, tá eg fekk ilt við at anda. Tá helt eg, at mín seinasta løta var komin. Men eg bleiv lagdur í respirator, og lá við tí tólinum í nakrar dagar. Eg fekk ikki tosað, av tí at eg lá við respiratori, og heldur ikki fekk eg samskift við nakran við at skriva, tí hendurnar vóru veikar og bláar, greiðir Janus frá. - Tey sóu, at fingrar og bein vóru køld og byrjaðu at blánað. Orsøkin til at eg bleiv bláður, var tann, at blóð­renslið ikki slapp út í fing­rarnar og beinini, og læknarnir søgdu, at eg mátti taka gallsteinin, sum teir hildu meg hava, mátti út alt fyri eitt, tí kom bruni longri út í kroppin, so var liðugt, greiðir Janus Jacobsen frá. Næsta dag bleiv hann lagd­ur undir skurð, men eing­ in gallsteinur var at finna. Lækn­arnir fingu tó opað, soleiðis at tað ikki longur var tipt, og blóðrensli kundi aftur ferðast frítt í kroppinum. - Tá læknarnir høvdu opað, byrjaðu beinini at rodna nakað, men tey vóru ljót og ógvuliga hovin. Eisini fekk eg bløðrur á beinini. Hóast eg var illa fyri hesar dagarnar, hevði eg fult vit, fortelur Janus Jacobsen. Hóast blóðrenslið var kom­ið í gongd aftur, versnaði Janus. Fingrarnir vóru veik­ir, og beinini framvegis blálig. Mátti amputerast Blóðrenslið riggaði, men hvørki fingrar ella føtur blivu betur. Tvørturímóti. - Ytsti liðirnir á fingrun­ um blivu svartir, spískir og kaldir. Eg minnist, at eg segði við konuna, at hetta fór ikki at blíva til fingrar aftur, sigur Janus Jacobsen, sum ikki minn­ist nakað til, at hann var bangin alla hesa tíðina. - Eg var doyvdur við ym­ iskum heilivági, so eg merkti í roynd og veru einki til nakra pínu sum so, men tað stóð illa til við mær. Konan fekk at vita frá læknunum, at tað ikki var víst, at eg yvirlivdi hetta, tí tað var stórur vandi fyri,at hann fekk hjartasteðg. Kona mín bleiv spurd, um teir skuldu livna meg upp aftur, um so var, at eg fekk hjartasteðg. Hon svaraði ” ja, det vil jeg meget gerne”, fortelur Janus Jacobsen, sum í eina tíð var í dialysu, av tí at nýrini ikki arbeiddu, sum tey skuldu. Tá læknarnir funnu útav, frá hvørji bakteriu brunin í maganum stavaði, kundi Janus fáa rætta heilivágin. Og hann gjørdist betur fyri. - Men sjálvt um eg fekk tað betri, og tølini eisini gjørd­ust betri, so sóu vit øll, at føturnar og fingrarnir vóru oyðiløgd. Læknarnir søgdu eisini nakrar ferðir, at okkurt mátti gerast við føt­ urnar og fingrarnar, men júst hvat, teir skuldu gera, søgdu Eydbii Myndir Janus Jacobsen á stovu síni á Klaksvíkar sjúkrahúsi, har hann síðani 7. august hevur verið til uppvenjingar Soleiðis sóu fingrar og bein út, tá Janus Jacobsen var innlagdur á Ríkissjúkrahúsinum við blóðeitran í kroppinum Privatmyndir