hósdagur 24. oktober 2013síða 34

nr. 123 · 25. oktober 2013 6 VIKUSKIFTI - Har eru kanska 60 sangir, sum eg ong­antíð fari at brúka. Kanska fara teir til onkran annan, kanska fara teir ongastaðni. Men eg haldi, at tað er um­ ráðandi at skriva. Tá steðgirnir verða ov langir, so er tað trupult at koma í gongd aftur. - Alt er persónligt, sum eg skrivi. Mær dámar best at skriva til mín sjálvs og út frá mær sjálvari. Um onkur so held­ur, at tað brúkast til okkurt ann­að, so er tað bara gott. Eg skrivi út frá tí, sum eg kenni og frá fólki, sum eg kenni. Kenslur, hugløg og upplivingar í sam­ band við alt frá trupulleikum í einum bólki til ein film, eg havi sæð. Tað er best, tá tað er persónligt, og eg havi trup­ult við at skriva til onnur, heldur Greta, sum sigur seg skriva allastaðni og alla­tíðina. - Eg arbeiði upp á so sera ymsar mát­ar. Viðhvørt vakni eg mitt um nátt­ina og má skriva niður. Aðrar tíð­ir seti eg ein heilan dag av, har eg siti við klav­erið ella havi gittaran. Men ofta má eg hava hava nøkur orð at fara í gongd við, og so kemur alt í senn. Eg skrivi alla­staðni. Tað kann vera, tá eg siti í buss­inum ella eri í haganum. Í Liv­er­ pool er ikki so lætt at fara í hagan, so tá var tað ofta, at eg sat á vesinum, lá í baði­karinum ella sat á einum bonki og skrivaði. - Trý ára gomul hoyrdi eg violin­ tónleik í útvarpinum. Mær dámdi so væl ljóðið. Leingi helt eg, at tað var eitt blási­ljóðføri, so eg gjørdist eitt sind­ur kedd, tá eg so slapp at royna tað og fann út av, hvat tað var. Men eg elski vio­linina og streingjatónleik sum heild, for­telur Greta, sum framvegis spæl­ir violin og eisini onnur ljóðføri. - Eg spæli altíð á klaver ella gittar, tá eg geri tónleik. Eg dugi nøkunlunda at spæla, men ikki nóg væl til at framføra við tí. Tað er nokk so frustrerandi og tí fari eg at ganga til gittarundirvísing nú, sigur hon lítillátin. Byrjaði 18 ára gomul Hóast Greta altíð hevur havt ljóðføri rund­an um seg, so var hon 18 ára gom­ ul, tá hon sang fyrstu ferð. Hetta var saman við einum írskum bólki í Singa­ por í samband við, at hon flutti til Før­ oya. Í Føroyum hevði Greta sína fyrstu fram­førslu í Cleopatra. - Tað var til eitt karaokekvøld, har ein bólkur hjá Arnold Ludvig spældi und­ir hjá teimum, sum høvdu hug at syngja. Men tey skuldi brúka onk­ran at framføra við bólkinum, áðrenn fólk tordu at koma á pallin. Tað tordi eg als ikki, so teir máttu spyrja fleiri ferðir, áðrenn eg játtaði. - Eg havi altíð hugsað, at í Føroy­um syngja øll. Eg elski felagssang, men eg havi ongantíð hildið, at eg kann verða sang­ari. Tað hevur einans verið ein dreym­ur, sigur Greta, sum altso hev­ur lagt rødd til eitt lag, sum varð til­nevnt eina Grammy. - Nú eri eg eisini við í einum kóri, sum eitur Kata, ið framførir bulgarsk­an fólka­tónleik. Har eru Unn Patursson, Eyð Berghamar Jacobsen, Guðrið Hans­ dótt­ir, Arnfríð Lützen og so kom eg upp í fyri trimum vikum síðani. Tað er sera stutt­ligt, ikki minst tí, at eg vanliga bara arb­eiði saman við mannfólki. Vit skulu hava onkra konsert seinni í ár. Eg havi ikki tosað um tað, tí vit hava einki vant enn, men nú gleði eg sera nógv. Nógvar óvissur Við jøvnum millumbili hoyra vit um før­oyskar tónleikarar, sum skulu fáa ein stóran sáttmála ella gera týdningar­ mikla avtalu, men so hoyrist einki aftur og alt fór í ommu sína. Greta ger sum heild ikki nógvan háva úr sær sjálvari. Hon kennir alt til, at hoyra eina rúgvu og so einki hoyra aftur. Tí fortelur hon sjáld­an nakað, áðrenn alt er upp á pláss. Júst sum við kórinum Kata. - Eg tori ongantíð at siga nakað, áðr­enn alt er heilt vist. Tað er altíð ein rúgva í gongd, men av øllum tí, sum kann henda, eru tað kanska bara 20 pro­sent, sum veruliga hendir. My Love, sum Cher syngur nú, er eitt gott dømi um tað. Har spurdi ein annar bólkur, um tey kundu brúka sangin. Men av onkrari orsøk, so bleiv tað ikki til nak­ að. Nakrar mánaðir seinni spyrja tey frá Cher, um hon kann syngja sangin, fortelur Greta. Mongu bóltarnir Soleiðis greiðir Greta frá um seg sjálva og sorgblíða tónleikin, sum hon hevur gjørt. Tónleikur og ein rødd, sum nak­ rir av heimsins mest viður­kendu tón­ leikarum hava tikið til sín. Meðan hesir sangir, sum Greta hev­ ur gjørt ella lagt rødd til, verða spæl­d­ir á alskyns tónleikarásum og klubb­um kring knøttin, drekkur Greta Typhoo te og arbeiðir við nýggjum til­fari í Miðvági. Hon roynir at fáa eitt lag út um mán­aðin, og arb­eiðir við eini fløgu­ útgávu. Greta er so smátt eisini farin at fyrireika eina akustiska konsert, sum hon skal hava í Norðurlandahúsinum í des­ember, har Heðin Ziska Davidsen fer at spæla gittar saman við henni. Hon fer eisini at venja við kórinum Kata, kunngera okkurt sjónbandalagi og senda sín egna tónleik út til fólk í tón­leikavinnuni. Hesi tingini torir Greta at fortelja. Hvørj­ar aðrar og hvussu nógvar bólt­ar, hon annars hevur í luftini, kunnu vit bara gita um. Tí sum hon sjálv sigur, so sigur hon ongantíð nakað, áðrenn hon við vissu veit veit, at tað verður til nakað. Fakta Greta Svabo Bech er 25 ára gomul og býr í Miðvági saman við bretska sjeik­ inum Fred Ruddick. Hon er út­búgv­in bache­lor í tón­leiki og master í heims­ speki frá lærd­um há­skúla í Liv­er­pool. For­eld­rini eru Anna Maria Svabo Jørg­en­ sen úr Miðvági og Tummas Bech úr Vest­ manna. Tey búgva í Týsklandi, meðan syst­urin Katrin Svabo Bech býr í Føroyum eins og Greta. Greta Svabo Bech og sjeikurin Fred Ruddick eiga eini hús í Miðvági, har tey íløtuni byggja eitt studio í kjallaranum. Fred er eisini tónleikari og framleiðir allan tónleikin hjá Gretu myndir: Álvur Haraldsen