mánadagur 28. oktober 2013síða 5

5 Mánadagur 28. oktober 2013 · Nr. 124 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Eirikur Lindenskov – Vit eru púrasta avklárað við støðuna. Tað siga tey bæði, Rakul og Johan Dalsgaard, sum leyg ar dagin endaliga fluttu av garð i num í Fámará, sum nú aftur hev ur fingið fest- ara, sum ikki bleiv Johan Dals gaard. Men er tað so við sorg- blíd ni, at Johan og Rakul Dals gaard eru flutt av garð- i n um? – Nei tað er tað í veru- leik a n um ikki. Hetta ken- n ist løg ið, tí vit hava bæði verið kedd og ill og alt- møgu ligt. Men nú eru vit ræðu liga spent og av klárað, sig ur Johan Dals gaard. Og konan Rakul er púra samd. – Ja nú hevur hetta stað- ið uppá so leingi, og tí er tað bara gott, at okkurt hendi. Vit hava verið í hesi bíði- støð u ni so leingi, og tí er tað gott, at bara okkurt hendi. Ann að hvørt fingu vit festið ella ikki. Tað ringasta hevur ver ið bíð i støðan, sigur Rak- ul Dals gaard, sum sigur, at tey bæði nú eru rættiliga av klár að. Tey nú fyrrverandi bú- fólk ini í Fámara hava í mið- lu n um nevnt, at tey skulu flyta á ann an garð í Dan- mark, nærri lýst á Fjóni. Flyta tit bæði nú til Dan- markar? – Telefonin ringdi fakt- iskt í áðni, tá var tað eitt dans kt par, sum hevði fylgt okk um á Face book. Tey vildu fegin hjálpa okkum. Tað kennist fløv andi, sigur Jo han Dals gaard. – Í fyrstu syftu flyta vit tó til Havnar, leggjur Rakul Dals gaard afturat. – Har verða vit í øllum før um til várs. Eg fari at søkja á hægri lærustovn, og so fara vit at flyta. Johan hev ur funn ið ein ordiliga góð an garð, sigur hon. – Jú, tað passar, eg havi funn ið ein ávísan ordiliga góð an garð. Men eg havi eis ini funnið út av, at tað er so smekk fult til av teimum í Dan mark, sigur Johan Dals gaard. – Men vit hava tað eitt sind ur soleiðis beint nú. Rakul hev ur forklárað mær tað við ein um nýggj um føroyskum orð ið: »Før oya- ledi«..., sigur Johan Dals- gaard. – Ja, tað lýsir tað, at vit orka ikki meir, vit hava mal- ið í hesum so leingi, at vit koyra tað yvir á øll møg u lig onn ur ting, so at tú at enda verður troyttur av øll um. Nú hava vit brúk fyri »luft- for and r ing i«. Men eru Føroyar so úti- lok að ar? – Nei, tað eru ikki ordiliga Før oyar... her er bæði grønt og pent, men kortini tími eg ikki at vera her, sigur Johan Dals gaard. Alt tað, tey skulu hava við sær, er nú í bilinum. Eft ir standa onkrir búnyttur, borð, sof ur og onkur stól ur. – Hetta er slíkt, sum verð ur standandi eftir. Her stóðu onkur borð og onkur sofa, tá vit komu, so hetta verð ur bara eftir. – Seinasta nátturðan, vit ótu her, kallaðu vit til stutt- leika »seinasta kvøld mál tíð- in«. Tá sigi eg til stuttleika við Rúna: »Hvat nú, um ein pol i tikari ringir og sigur, at hann he vur orðnað tað so- leið is, at vit sleppa at vera her í ein mán að afturat?«. Tá sigur Rúni bara, »at so kun di hann sjálv ur verið her...« – Men eg veit, at vit fara at gera tað aftur. Har sum vit enda, har fer tað at vera stutt ligt, lovar Jóhann Dals- gaard. – So avgjørt. Allir drey- m ir nir og allar visjónirnar og »Visjón Fámará« er so slett ikki deyð. Tí vit fara at gera hana. Tað verður bara ikki í Fámará, sigur Rakul Dals gaard. So er spurningurin, um tað verður »Vjsión Fyn« í stað in. – Ja, tað veit eg ikki. Og Gud viti, hvat fyri rok ilsi verð ur um tað. Tað skuldi ikki undrað meg, at krim- in a l pol i tiið kemur, tá eg fari at seta niður radisur har, sigur Jo han Dalsgaard skemtandi at enda. Tað verður í øllum førum stuttligt har vit enda Tað lovar Johan Dalsgaard, sum leygardagin flutti úr Fámará. Visjónin livir víðari, sigur Rakul Dalsgaard Telefonin ringdi faktiskt í áðni, tá var tað eitt danskt par, sum hevði fylgt okkum á Facebook. Tey vildu fegin hjálpa okkum. Tað kennist fløvandi