mánadagur 4. november 2013síða 11
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
11
Mánadagur 4. november 2013 · Nr. 127
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Landstýrismálanevndin
er politiskt óheft
Politiska skipanin undigravar landsstýrismálanevndina
N
ú um dagarnar hoyrdu
vit for mannin í tingbólki
sam bands floksins úttala
seg alment í fjøl miðlunum um
hvørja støðu tak an flokkurin hevði
til aktuella málið um handfaringina
av tunn ils mál inum.
Hann segði orðarætt, at Sam-
bandsflokkurin í tinginum ikki tók
undir við, at ein kanningarstjóri
skuldi setast.
Her er tað at ketan loypir av!
Hev ur Alfred Olsen ikki lisið uppá,
- kennir hann ikki § 38 í stýris-
skipanarlógini, har tað greitt fram-
gongur, at tað ongantíð er Sam-
bandsflokkurin ella fyri tann skuld
nakar annar flokkur, - men lands-
stýrismálanevndin, sum einsa møll
ger av, hvørt ein kanningar stjóri
verður settur ella ikki.!
Veit Alfred Olsen ikki av, at
lands stýrismálanevndin bleiv ein
sjálv støðugur partur av okkara
stýr is skipan fyri at tryggja, at
starv landsstýrisins verður røkt á
lógligan og fullgóðan hátt?
Er Alfred Olsen ikki greiður yvir,
at
um
landsstýrismálanevndin
skal røkka sínum aðalmáli um eitt
virkið og meiningsfult eftirlit, so
er og vil tað altíð vera ein avgjørd
fortreyt, at limirnir í nevndini
fáa loyvi útinna teirra starv full-
komuliga óheft, soleiðis at teir bert
taka avgerðir út frá sakligum og
fakligum kriterium?
Heldur Alfred Olsen, at hann
og ein meiriluti av hansara floks-
feløgum veruliga uppá forskot
skulu avgera, hvørja støðu umboð
floksins skal taka í nevndini til eitt
ítøkiligt mál, sum viðvíkir reint
løgfrøðiligum viðurskiftum, - og
hetta enntá uttan at kenna tey
fakligu tilmæli, sum løg tings-
skrivstovan hevur útvegað í
hesum sam bandi?
Grundaður illgruni um
vantandi heimild
Nei, Alfred Olsen, ein slíkur
hug burð ur er rein undir-
graving av demok ratinum og
groft brot á sjálvt tær mest
fundmentalu reglurnar í
okkara stýrisskipan.
Limirnir í lands-
stýr is mál a nevnd-
ini eru nevniliga settir til at gera
skilnað millum rætt og rangt samb.
galdandi lóggávu, millum virðing
fyri lógini og brot á lógina, og eru
sjálvsagt einans bundnir av síni
persónligu sannføring, og ikki av
tilvildarligum
politiskum
dikt-
atum.
Í so máta eigur tað at verða full-
komuliga líkamikið, um tað er ein
sam bandsmaður, fólkafloksmað ur,
sjálvstýrismaður o.s.fr. sum er und-
ir illgruna fyri lógarbrot.
Sum skilst hevur umboð floks-
ins í landsstýrismálanevndini fylgt
enum reint fakligum til mæli, sum
er lagt fyri nevndina av løg ting s-
um sitingini.
Her varð reistur grundaður ill-
gruni um vantandi heimild í sam-
band við játtanina upp á 1. mio. í
samband við sokallaðu “Break fee”
av taluna, sum landsstýrismaðurin í
sam ferðslumálum gjørdi við “CIP”.
Tá løgfrøðinganir á løgtings-
skriv stovuni seta álvarsligt spur-
nar t ekin við heimildina at rinda
hetta endurgjald, so skulu serdeil is
góð argumentir til fyri at vraka eitt
slíkt kvalificerað juridiskt til mæli.
Umboðið hjá Sambands flokki-
num valdi at fylgja serfrøðini, og við
virðing fyri tí vitan sum umsiting in
hevur á hesum øki, atkvøddi hann
fyri at seta ein kanningarstjóra.
Vanvirðingin fyri serfrøðini
Ikki óvæntað fylgdi umboð fólka-
floksins, Jóan Magnus Ras mussen,
ikki tilmælinum frá Løg tings-
skriv stovuni. Hann hevjaði seg
- sær og sínum floksfeløgum líkt
- yvir serkunnleikan á økinum, og
varð eftir eitt sokallað “time out”
í viðgerðini rættuliga sannførdur
um, at landsstýrismaðurin als onki
ólógligt hevði gjørt, og so kundi løg-
tingsskrivstovan meina hvat hon
meina vildi.
Sjálvsagt hevði henda “pausa” í
viðgerðini bert eittans endamál, og
tað var at politiska baklandið skuldi
fáa stundir at “preparera” henda
nýggja alvan í føroyskum politikki,
sum eftir teirra tykki kanska var
við at gerast í so sakligur og óheftur
av flokspolitiska yvirvaldinum.
Tað eydnaðist eisini til fulnar
at banka Jóan Magnus Rasmussen
upp á pláss, og líka so ivasamur, sum
hann hevði verið frammanundan,
líka so sannførdur var hann aftaná
at hava verið ein túr gjøgnum
effektivu floksmaskinuna.
Tað, sum sannføringin hjá Jóan
Magnus Rasmussen um alt “hetta
rætta og lógliga” sum var farið fram
tó manglaði, - vóru argumentir. Her
vóru als ongar reellar grundgevingar
frá fólksfloksumboðnum í lands -
stýrismálanevndini
fyri
støðu-
takanini, men bert ein neyð ars lig
undanførsla um, at lands stýris-
mála nevndin sjálv skuldi taka av-
gerð ina um nakað óregluligt var
farið fram ella ikki – og sum fyri
hansara viðkomandi sjálvsagt longu
var tikin. Ongin áhugi var fyri at
kanna málið til lítar við at seta ein
kanningarstjóra. Nærliggjandi er
at hugsa sær, at henda støðutakan
kanska í stóran mun er merkt av, at
tað møguliga eru fleiri í politisku
skipanini, sum ikki brýggja seg
um, at alt skal koma fram í dagsins
ljós í hesum meira ella minni
brunafongda málið, sum kanska
longu nú hevur tikið ilt fyri seg.
Demokratiska undirskotið
Tað sum fellur fyri bróstið í ein-
um slíkum málið sum hesum er
demokrtiska undirskotið í Før-
oyum og totala vanvirðingin fyri
teimum stovnum, sum skulu verja
fólka ræðið móti korruptión og mis-
brúki.
Jóan Magnus Rasmussen og Al-
fred Olsen eru kvalificeraði døm-
ir um persónar, sum onki hava
skilt, og sum antin við beráddum
huga ella bara av politiskum van-
kunnleika ganga ørindi fyri tær í
okkara samfelag útbreiddu kreft-
ir, sum síggja stórt uppá rætt vísi,
disciplin og og respekt fyri teim-
um demok ratisku instititutión-
um, sum vit hóast alt hava fingið
upp at standa eftir skrædlið fyrst
í 1990 árunm, tá alt samfelagið fór
fyri bakka, - og hóast vit treyð ugt
vilja viðganga tað - fyri stóran part
orsaka av, at rot var komið í okk ara
politisku skipan.
At Eivind Jacobsen varð veit -
ir bæði sín persónliga og pol it iska
integritet og at kvøð ur eftir síni
sannføring
í
lands stýris mála-
nevdini, hóast politiskt trýst, er
tískil alla æru vert. Vónandi kann
hann blíva eitt gott fordømi um,
hvussu eitt harðliga tiltrongt álit
á politisku skipanina kann verða
endurskapað, sum frá líður.
TÍÐARGREIN
Bjørn á Heygum
Advokatur
s
pa a óg
,
a tað g e tt
a
gongur, at tað ongantíð er Sam-
bandsflokkurin ella fyri tann skuld
e og
ta
fortreyt, a
fáa loyvi ú
komuliga ó
taka avger
fakligum k
Heldur
og ein mei
feløgum v
skulu avge
floksins sk
ítøkiligt m
løgfrøðilig
hetta enn
fakligu
skrivst
hesum
Grun
vant
Nei,
hug b
grav
groft
fu