týsdagur 12. november 2013síða 13
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
13
Mikudagur 13. november 2013 · Nr. 131
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
TÍÐINDI
Foreldrini, Herborg á
Lakjuni Simonsen og
Jóhannes Simonsen, trý ára
gamla dóttirin Margreta
og nýføddi sonurin
tá fyri at vita, um vit vóru
komin til Havnar í øllum
góðum, og tá eg so segði,
at Herborg hevði átt, helt
hann, at eg tvætlaði og trúi
als ikki upp á tað, eg segði,
sigur Jóhannes og flennir,
tí tað gingu bara minni enn
40 minuttir, frá tí tey fóru úr
Fuglafirði til Herborg hevði
átt sonin.
Tá tey seinni um dagin
ringdu til síni nærmastu at
fortelja um nýfødda sonin,
vóru tað fleiri, ið høvdu ilt
við at trúgva tí, sum tey for
taldu.
- Fleiri høvdu sæð okkum
fáar dagar frammanundan,
og onkur enntá kvøldið fyri,
og tí fingu tey tað ikki ordi
liga til at hanga saman, for
telur Jóhannes.
Seinastu dagarnar hava
tey havt vitjan á føðideildini
á Landssjúkrahúsinum og
fleiri hava eisini ringt og
ynskt tillukku.
- Nógv ynskja okkum til
lukku við kollfirðinginum, og
onkur hevur eisini sagt, at vit
burdu uppkallað hann eftir
onkrum kollfirðingi sum til
dømis Jens Marna, men eg
veit ikki, hvussu verður við tí,
heldur Jóhannes skemtiliga
fyri.
Týsdagin kundu Herborg
og nýføddi sonurin fara heim
til Fuglafjarðar aftur og byrja
eitt familjulív, sum nú telur
fýra fólk.
- Tað stuttliga er, at systir
mín í Havn segði leygar
kvøldið, at vit burdu bara
sovið hjá teimum, um nú
Herborg fór at eiga sunnu
dagin. Tí flentu vit nógv eftir
beint tá, tí Herbog hevði tað
so gott, men kanska hevði
tað ikki verið so býtt at gjørt,
sum hon segði, sigur Jóhan
nes við einum smíli.
Herborg á Lakjuni
Simonsen lítla løtu eftir,
at hon hevði átt sonin