hósdagur 14. november 2013síða 39
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 132 · 15. november 2013
7
VIKUSKIFTI
Starv?
– Fotografur
Hvat hugtekur teg við myndatøku?
– Menniskju. Støður hjá mennskjum.
Kreativitetur og list.
Nær er ein
mynd góð?
– Tá mann sær,
at sál er við í
arbeiðinum, og at
arbeiðið er orginalt.
Haldi at hetta er
mest grundleggjandi
Hvat hyggur tú eftir í sjónvarpinum?
– Hyggi ongantíð í sjónvarp. Vit hava ikki átt
sjónvarp í eini sjey ár, og vit hava bara havt gott
av tí. Mær dámar sera væl at hyggja eftir filmum
og dokumentarum, men tað gera vit mest av
í tíðarskeiðum, kanska serliga um veturin.
Hvat gert tú, tá tú veruliga slappar av?
– Aftaná ein langan gongutúr koyri eg grillina frá,
tendri nógv stearinljós og bjóði vinfólkum heim. Annars
er ein vikuskiftistúrur til Viðareiðis ikki at forsmáa.
Nær ert tú í góðum lag?
– Í løtuni fer ein stórur partur av tíðini við arbeiði, og tí
er natúrligt, at gongst mær væl við arbeiðinum, verði
eg glað. Tá eg leingi havi hugsað um at fáa ein ávísa
mynd í kassan, og tað eydnast, tá gleðist eg. Sjálvandi
eisini tá tað gongur teimum nærmast væl, eri eg glað!
Hvat ger teg illa?
– Egoisma og
órættvísi… og
vánaligur matur.
Hvørja bók burdu øll lisið?
– »How to win friends and influence people«.
Hvussu nógv hugsar tú um tína útsjónd?
– Alt ov lítið. Fyri at vera heilt erlig so haldi eg, at tá
mann arbeiðir við at fáa onnur menniskju at skína,
kann tað ofta henda, at mann missir seg sjálva burtur.
Hvussu vilt tú lýsa tínar matvanar?
– Janus, maður mín, og eg eru lívsnjótarar og elska
at royna ymsan nýggjan mat. Fyri einum ári síðani
broyttu vit matvanar og hava roynt at hildið okkum
burtur frá kolhydratum og liva ein sunnari lívsstíl. Eisini
byrjaðu vit at drekka frísktpressað grønmetisdjús,
og tað er nú partur av okkara gerandisdegi.
MEN eg eri ongantíð farin frá at elska kakur!
Hvussu nógv hugsar tú um rørslu og venjing?
– Nógv! Men geri ikki líka nógv, sum eg hugsi um
tað! Men mær dámar seliga væl at ganga langar
túrar upp á fjøll og royni so eisini at venja í Yndi.
Hvussu dámar tær best at halda summarfrí?
– Summarfrí? Hvat er tað? Tað eru nógv ár síðani
eg helt summarfrí. Men vit hava ætlanir, um at
tað skal einaferð blíva ein partur av okkara lívi.
Enda setningin »Annars haldi eg, at...
...Føroyar er eitt fantastiskt land at búgva í. Her
eru nógv spennandi og kreativ fólk, og okkara
mentan, náttúra, søga og annað er við til at
gera Føroyar heilt serstakar og geva íblástur.
Hetta er ein góður dagur at
avreiða fløskur, helt eg, tómar
fløskur, tømdar fløskur. Mikudag
fyri ólavsøku, sum ikki byrjaði,
offisielt, fyrr enn sunnudagin.
Ja, hví ikki júst í dag? Av stað,
av stað við øllum tí tóma. Nakað
er, minnist ikki, nær eg avreiddi
seinast. Nakrar kenningar síðani.
Og sum altíð, so var upp í nakrar
pappeskjur av brúktum glasi og
aluminiumi.
Men dagurin var so ikki tann
rætti kortini. Tvørturímóti, síggi
eg, tá eg snari inn í túnið við
fløskumóttøkuna hjá monopol
inum. Halin ver langur, nøkur
standa uttanfyri. Fleiri enn eg,
nógv fleiri, hildu eisini, áðrenn
tey fóru heimanífrá eftir at hava
lastað bilin, at hesin mikudagurin
á hásumri var tann einasti rætti
at tøma hjall ella kjallara.
Hvat nú? Venda heim aftur
við øllum tí tóma, ella seta ein
tíma av?
Eg tømi bilin og taki mær
støðu í halanum.
Tað er óneyðugt at siga tað,
men eg kann gera tað kortini.
Sjálvandi virkar bara onnur
fløskumóttøkumaskinan. Hin
er óvirkin, stendur á henni.
Sjálvandi ein slíkan dag sum
hendan. Náttúrlógirnar eru
einastu lógir, sum ikki ber til at
bróta.
Beint nú stendur ein av tí
betra slagnum og stingur fløskur
inn í holið. Roynir at stinga
fløskur inn í holið, tí tær koma
út aftur, retur retur, tær flestu.
Maskinan vil ikki hava tær,
kennist ikki við tær. Hendan er
ikki keypt her, hevði hon sagt,
dugdi hon at tosa. So fínt konjakk
fæst ikki her, mister.
Fløskurnar mala og mala inni
í smoguni. Strikukotan er ókend
hjá maskinuni, sum ørkymlað
roynir at eyðmerkja og so út
aftur. Alt tekur tíð, langa tíð.
Og so øll hasi blikkini, øll hasi
blikkini. Tøknin er ikki komin
so langt, vit eru bara í 2013, at
kassar ella okkurt annað fæst til
blikk, so til ber at senda 24 ella 30
blikk ígjøgnum í senn í einum.
Nei, eitt og eitt í senn. Eingin
trýr tí, eingin, sum ikki hevur
staðið í halanum í fløsku
móttøkuni hjá Rúsdrekkasølu
landsins, hvussu nógv blikk
kunnu vera í einum vanligum
beriposa.
Og nú er so hann við rusk
pusanum fullum av blikkum
komin framat. Eldri maður, so
væl er bundið er fyri posaendan.
Hann brúkti sjálvandi ikki hálva
tíman í halanum at loysa posa
bandið. Nei, tað fer hann í holt
við nú, hann er sloppin fram at
gylta liðinum. Tað tekur eina
løta at loysa knútin, so tey 743
blikkini, eitt og eitt, sleppa úr
posanum og inn í holið, kotan
niðureftur og botnurin úteftir.
Í slíkum støðum práta fólk við
fólk, tey ikki kenna og annars
ikki tosa við ella heilsa uppá.
Bara fyri at sleppa undan at øsa
seg og missa tolið. Tómorðað prát
millum alla tómu endurnýtsluna.
Onkur missir tó tolið og fer
til hús aftur við øllum tí tóma,
tómoygdur. Tíverri ein aftan fyri
meg í halanum.
Ein annar heldur tað vera
skjótari at fara til Miðvágs at
avreiða har. Ella til Runavíkar.
Men, nei, tað holið er ikki liðugt
enn. Óvirkið í nógv ár.
Eingin torir at siga tað. Men
øll stúra fyri, at hendan eina mót
tøkan, sum riggar, hevur fingið so
nógv at gera, at eisini hon gerst
óvirkin, júst tá tú eigur tørn.
Men tað hendir tó ikki. Eisini
eg sleppi av við mínar tómu
fløskur og míni tómu blikk. Nú er
rullan uppi, er aktuella stúringin,
tá eg trýsti á knøttin. Nei, heldur
ikki. Vorðið sum dagur, miku
dagur fyri ólavsøku.
Ein langur lepi við tølum og
fløskuheitum kemur út. Inn eftir
pengunum og Fiskefjæs fyri rest.
Tá eg fari heim aftur, er halin
framvegis út í tún. Baðumegin
halan pappeskjur, beriposar,
sekkir og enntá ein fiskakassi
fullur av tómum fløskum og
blikkum.
Avhaldsfólkini sleppa undan
mangari kvølini.
Umafturafturum
høgni djurhuus
Móðurmálsviðursløn 2012
Gvøðny Miriam Gunnarsson
lagt til rættis: Rannvá G. Fossaberg
Eg hyggi ongantíð
í sjónvarp
– Vit hava ikki átt sjónvarp í sjey ár, og vit hava
bara gott av tí, sigur 28 ára gamla Gvøðny Miriam
Gunnarsson, sum saman við manninum eigur og rekur
fotograffyritøkuna Miriam & Janus Photography
Tøma tað tóma