mánadagur 30. desember 2013síða 6

Mánadagur 30. desember 2013 · Nr. 148 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Eydna Skaale Í gjárkvøldið var minn­ingar­ hald í Oyndarfirði. Kirkjan var stúgvandi full av syrgjandi fólki. Ferðsluvanlukkan leyg­ar­morgunin hevur hes­ ar seinastu dagarnar merkt alla bygdina. Sorgin yvir 22 ára gamla Jens Paula Juul er stór, og øll eru eisini í døpurhuga um, hvat man vera hent 20 ára gamla Rana í Billustovu, sum framvegis ikki er funnin. Øll sita spyrjandi - og tað er sera svárt hjá vin­fólk­ unum. –  Øll bygdin er totalt í sjokk, og tað er ringt at trúgva tí, sum er hent. Vit eru bara eini 15-20 ungfólk í bygdini, so tað merkir okkum øll meint. Tað er eitt sera hart slag fyri alla bygdina, at tveir ungir menn eru við í eini so álvarsamari vanlukku, sigur Fróði Rógvason Nielsen úr Oyndarfirði. – Her er alt steðgað upp, og tað einasta, sum hevur nakran týdning nú, er leit­ ingin, sigur Fróði, sum sjálvur hevur leitað bæði á sjógvi og landi sam­an við øllum hinum úr Oynd­ar­firði. – Eg vóni bara, at vit finna hann. Øll bygdin hevur leitað síðani vanlukkuna, og vit hava vent hvørjum steini í allari bygdini og framvið landi. Øll hús og allir skúrar - alt er tjekkað. Nú verður serliga leitað á sjónum og úr báti fram við landi, greiðir Fróði frá. Vistu einki Í veitsluni, sum fríggjakvøldið var hildin í Oyndarfirði, vóru eini 10-15 ungfólk. Tey flestu úr Oyndarfirði, men tað vóru eisini ungfólk úr øðrum bygdum. – Eg fór sjálvur í song um 7 tíðina leygarmorgunin, tá veitslan var liðug. Eingin okkara hevði minsta varhuga av, at teir báðir ætlaðu sær út at koyra. Eingin veit, hvat teir ætlaðu ella hví teir fóru. Høvdu vit vitað, at teir ætlaðu sær út at koyra, so høvdu teir heilt víst ikki sloppið nakran veg, tí so høvdu vit steðgað teimum, slær Fróði fast. Fróði fór til songar um 7 tíðina eftir eitt sera gott kvøld. Men longu fáar tímar seinni, klokkan 10, varð hann skræddur úr svøvni aftur. Boðini vóru tey ringastu, Fróði kundi hugsað sær. – Ein vinmaður ringdi og spurdi, um eg hevði hoyrt, hvat var hent. Eg visti ikki, hvat hann tosaði um, og hann greiddi mær so frá vanlukkuni. Men eg trúði honum ikki í fyrstuni - tað var alt for óveruligt. –  Løtu seinni varð bil­ vrakið hálað upp úr sjónum, og tá fór eg í sjokk. Púrasta í sjokk. Bilurin sá ikki penur út. Og so fóru vit øll undir at leita, minnist Fróði. Halda á at leita Hóast leitað hevur verið uttan íhald síðani boðini um vanlukkuna bórust, er tað framvegis ikki gingið heilt upp fyri Fróða, hvat tað er, sum er hent – og at í øllum førum annar vinmaðurin er farin. Fróði sigur seg hava havt mest at gera við Jens Paula Juul, sum kavarar funnu leygardagin. – Vit lærdu saman. Hann var smílandi, fittur og dugna­ ligur. Hann manglaði bara nakrar fáar mánaðir, inntil – Eg skilji hetta ikki – Vit vóru eini 10-15 fólk í veitslu. Ein vinmaður okkara skuldi avstað til Noregs at arbeiða, og vit hildu eitt nýggjárshald fyri honum. Tað var eitt tað stuttligasta kvøldið, vit nakrantíð hava havt, og eg havi framvegis ikki skilt, hvat tað er, sum nú er hent, sigur Fróði Rógvason Nielsen, vinmaður teir báðar menninar, ið vóru við í syrgiligu vanlukkuni í Oyndarfirði. - Vit høvdu eitt tað stuttligasta kvøldið, vit nakrantíð hava havt. Vit høvdu ongan illgruna um, at stuttliga kvøldið skuldi enda við einum slíkum sorgarleiki, sigur Fróði Rógvason Nielsen, vinmaður 22 ára gamla Jens Paula Juul og 20 ára gamla Rana í Billustovu