mánadagur 30. desember 2013síða 37
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
13
Mánadagur 30. desember 2013 · Nr. 148
Sosialurin
Brot og bitar úr árinum, ið fór
2013
november
– Vit skulu minnast til, at nógv útlendsk
eygu halda eyga við okkum, tá slíkar
hendingar eru, og tí er umráðandi, at vit
handfara støður sum hesar á rættan hátt.
Lívfrøðingurin, Bjarni Mikkelsen,
eftir at avgustar strandaðu í Sundalagnum
– Tað optimala hevði verið,
um trolararnir vóru 11 og
línuskipini fimm í tali.
Hans Ellefsen, PhD í búskapi, heldur,
at ein optimalur botnfiskafloti skal
minkast niður í ein triðing
Sunnumorgunin 10. november 2013
er ein dagur, sum tey bæði Herborg
á Lakjuni Simonsen og Jóhannes
Simonsen úr Fuglafirði altíð fara
at minnast aftur á, sum ein heilt
serligan morgun. Ikki bara tí, at
tey henda morgunin fingu ein
son, men eisini tí at umstøðurnar
undir føðingini vóru alt annað enn
vanligar.
– Tá vit hugsa um hendingina
nú, so tykist alt bara heilt løgið,
men onkursvegna eisini eitt sindur
stuttligt, tí alt gekk jú væl, hóast
føðingin ikki bleiv soleiðis, sum vit
annars høvdu væntað og fyrireikað
okkum til, siga foreldrini.
Helt tað var búkilska
Leygarkvøldið
høvdu
Herborg,
Jóhannes og trý ára gamla dóttirin,
Margreta, verið í Havn og vitjað
familju. Tá tey vóru komin heim
til Fuglafjarðar, merkti Herborg, at
hon ikki hevði tað so gott.
– Nú havi eg átt fyrr, men hetta
kendist bara ikki sum tá, og tí var eg
sannførd um, at eg bara hevði fingið
onkra búkilsku, sigur Herborg. Ein
tanki, sum nakrar tímar seinni,
vísti seg at vera skeivur, tí umleið
klokkan
05.30
sunnumorgunin
hevði hon eina pínu í búkinum, sum
hon als ikki var í iva um, hvat var.
– Tá visti eg beinavegin, at hetta
vóru verkir, og tí vakti eg Jóannes
beinavegin, fortelur Herborg.
Klokkan 07.00 koyrdu tey úr
Fuglafirði, og skjótt bleiv greitt, at
tey høvdu skund við at koma suður
til Havnar.
– Eg hevði tosað í telefon við
vakthavandi ljósmóðir, og hon
bað okkum bara koma beinavegin
til Havnar, men í bilinum blivu
vekrirnar so mikið ógvusligar, at
vit ringdu aftur, og so skuldi ein
ambulansa koyra ímóti okkum,
sigur Herborg.
Átti í ambulansuni
Tey
møttu
ambulansuni
á
bussteðgiplássinum við tunnils
munnan í Kollafirði, og ljósmóðurin
avgjørdi alt fyri eitt, at ambulansan
ikki skuldi koyra til Havnar, tí
Herborg fór at eiga hvørja løtu.
– Hon leiddi meg úr bilinum og
inn í albulansuna, og eg hevði ikki
verið inni í ambulansuni í meira
enn fimm minuttir, tá eg átti, so
tað gekk skjótt fyri seg, fortelur
Herborg.
Jóhannes var eisini inni í
ambulansuni umframt ljósmóðirin
og tveir portørar.
– Har var nokkso trongt, men
stemningurin var fantastiskur. Tað
stuttliga er, at tað var fyrstu ferð,
at eg og Herborg vóru í ambulansu
og fyrstu ferð, at ljóðsmóðirin og
portørarnir upplivdu eina føðing
inni í eini ambulansu. So tá alt var
yvirstaðið, vóru vit øll ótrúliga glað,
sigur Jóhannes.
Lítli sonurin, sum vigaði 3630
gramm og var 53 sentimetrar til
longdar, lá hjá mammuni allan vegin
til Havnar á Landssjúkrahúsið, og
tey høvdu tað bæði gott, hóast eina
heldur annarleiðis føðing.
Seinastu dagarnar hava tey havt
vitjan á føðideildini á Landssjúkra
húsinum og fleiri hava eisini ringt
og ynskt tillukku.
– Nógv ynskja okkum tillukku
við kollfirðinginum, og onkur hevur
eisini sagt, at vit burdu uppkallað
hann eftir onkrum kollfirðingi sum
til dømis Jens Marna, men eg veit
ikki, hvussu verður við tí, heldur
Jóhannes skemtiliga fyri.
Maður
stungin
til deyðis
Mikukvøldið 20. november fekk
løgreglan boð um, at ein 61 ára gamal
maður var deyður á bústaði sínum
í Marknalíð í Havn. Tá løgreglan og
sjúkrabilur stutt eftir komu á staðið,
varð greitt, at alt ikki var sum tað átti
at verða, og illgruni var um, at tann 61
ára gamli maðurin var stungin til deyðis.
Løgreglan handtók og skuldsetti í tí
sambandi ein 68 ára gamlan mann, sum
er undir illgruna fyri at hava gjørt av við
tann 61 ára gamla mannin.
Samkynd
sleppa ikki
at giftast
Tað verður ikki upp til hvønn einstakan
løgtingslim at taka støðu út frá síni
sannføring, nú málið um at loyva sam
kyndum at giftast borgarliga kemur til
viðgerðar í løgtinginum. Kaj Leo Holm
Johannesen er avgjørdur í spurninginum
um, hvussu samgongan tekur ímóti
uppskotinum frá andstøðutingfólki.
– Mín uppgáva sum samgonguleiðari
er at tryggja, at vit fylgja samgongu
skjalinum. Og eg kann bara staðfesta,
at hetta andstøðuuppskotið er ikki við í
samgonguskjalinum, sigur Kaj Leo Holm
Johannesen.
Starvsfólk
smuglaðu
hassj
Tvey starvsfólk umborð á Norrönu, ein
21 ára gomul kvinna og ein 27 ára gamal
dani, eru dømd ávikavist fýra og tríggjar
mánaðir fongsul fyri smugling. – Hetta
er eitt ógvuliga keðiligt mál. Vit hava
ógvuliga stragnar reglur og samstarva
við politiið á økinum, sigur Rúni V.
Poulsen, stjóri á Smyril Line.
Har var einki at gera. Hann vildi bara út. Tað sigur Herborg á Lakjuni Simonsen, sum
sunnnumorgunin átti ein son í ambulansuni á bussteðgistaðnum við tunnilsmunnan í
Kollafirði. Ein føðing, sum hon og maðurin, Jóhannes Simonsen, ongantíð fara at gloyma
Átti sonin við
tunnilsmunnan
Herborg, Jóhannes og Margreta saman við tí nýfødda
Magni Arge koyrdur
Tað kom óvart á føroyingar, tá ið nevndin í Atlantsflogi segði
Magna Arge úr stjórstarvinum í flogfelagnum. – Nevndin ynskir ein
nýggjan stjóra, sum kann seta út í kortið eina nýggja strategi fyri
Atlantsflog, sigur Niels Mortensen, nevndarformaður. Magni Arge
hevur verið stjóri í Atlantsflogi seinastu 18 árini. – Tað er sjálvandi
sorgblítt at siga farvæl. Men eg havi góða samvitsku um tað, ið
vit hava gjørt. Eg havi lagt lív og sál í arbeiðið fyri Atlantsflog,
sigur Magni Arge. Nýggjur stjóri er danskarin Jørgen Holme.