fríggjadagur 4. juni 2004síða 9

16 Nr. 104 - 4. juni 2004 Nr. 104 - 4. juni 2004 17 Champions League í London FERÐAFRÁSØGN Eydna Skaale • eydna@sosialurin Klokkan er júst farin av 19, tá eg fari av undirgrunds- tokinum á Arsenal-station. Tað merkist, at dystur skal verða í kvøld, tí mesta av prátinum í tokinum snýr seg um fótbólt. Fólk hava rigga seg til, eru farin í Arsenal- og Chelsea- troyggjur, turrikløð og keppar. Okkurt hissini flagg sæst eisini. Havi ikki verið til ein so stóran fót- bóltsdyst fyrr, so eri ógvu- liga spent uppá, hvussu kvøldið fer at ganga. Eg eri í góðari tíð, so eg seti meg á ein garð at hyggja at fólki. Tað sæst aftur á gøtuni, hvørjaferð eitt tok hevur ført fleiri fólk til Arsenal. Triðjahvønn minutt streymar fólkið úr lítlu tokstøðini, fyllir smølu gøtuna og tysjur síðan í allar ættir. Umleið 90% eru mannfólk. Flestu halda beina kós inn á stadion, men fleiri steðga við smáu sølubúðirnar. Onkur keypir sær fish&chips, onkur okk- urt Arsenal-tinganeyst. Menninir í tippingarbúð- unum hava eisini úr at gera í dag. Nógvir optimistiskir Arsenal áskoðarar eru her, so ikki er ilt at gita hvat lið verður tippað at vinna. Brádliga síggi eg tvey kend andlit í fjøldini. Ingi Højsted og beiggi hansara Áki, sum er á vitjan, koma gangandi mitt í øllum rok- anum. Vit hava avtalað at møtast her, tí Ingi hevur verið so beinasamur at lova mær aðra av fríbillettunum, sum hann fær til hvønn heimadyst hjá Arsenal. Ingi gongur undan yvir til VIP inngongdina, har hann fer inn eftir atgongumerkj- unum hjá okkum báðum Áka. Tá vit hava fingið tey, er bara eitt at gera, og tað er at skunda sær at finna røttu inngongdina, tí tíðin er um at verða knøpp nú. Tað er nakað lættari sagt enn gjørt, tí vit skulu inn hinumegin stadion, og mugu sostatt ganga ímóti streyminum av viðhaldsfólki, sum øll skunda sær, tí tey eru í seinna lagið. Arsenal er samleikin Eftir fyrst at hava staðið í bíðirøð við skeiva inn- gongd, síðani runnið til ta røttu inngongdina fyri sein- ast at ganga ígjøgnum eina minni villiniborg av trapp- um, gongdum og hurðum, finna vit endiliga setrini. Okkara setur, mitt ímillum Arsenal áskoðararnar. Teir standa allir uppi og syngja og rópa, og eg vóni at teir fara at seta seg niður skjótt, tí eg eri ikki í skóm til at standa uppi í hálvanannan tíma. Vøllurin er so ótrúliga grønur og flottur, stóri Champeons League bólt- urin liggur á miðkringinum og alt í einum koma leik- ararnir út. Hevði tak ligið á, hevði tað uttan iva lætt uppfrá av øllum ganginum, ið nú er at hoyra. Slag- sangirnir gella um vøllin, og ljóðið verður kastað aftur og fram. Tá eyð- kennislagið, sum verður spælt undan hvørjum dysti í kappingini hoyrist úr há- talarunum, verður tó tøgn og løtan tykist heilt hátíðar- lig. Dysturin verður floytaður í gongd og fólk byrja aftur at rópa, syngja og floyta. Lukkutíð seta tey seg niður. Og so rópa og geyla fólk allan hálvleikin á tamb. Onkuntíð meiri, onkuntíð minni, alt eftir hvussu hetj- urnar á vøllinum klára seg. Dómarin fær sanniliga eis- ini nógv orð niður yvir seg, tey flestu ikki egnað at endurgeva her. Tað er ein serligur dámur, og eg kann ikki annað enn lata meg ávirka. Eg verði rivin við og ynski so innarliga, at teir reyðklæddu, tuskandi menninir har niðri á vøllinum, skulu klára tað. Eg veit, at øll hini, eini 40.000 í tali, hava sama ynski, og hesa løtuna, með- an dysturin varir, hava vit nakað í felag. Vit eru ein eind, ein felagsskapur. Í parti saman ímóti teimum bláu áskoðarunum, sum hava fingið eitt lítið horn av stadion at sita í. Tað eru vit ímóti teimum. Hóast eg aldrin havi sæð nakran av mínum felags áskoðarum fyrr, aldri fari at síggja tey aftur og ongantíð áður havi hildið við Arsenal, so kann eg hendan hálvanannan tíman, dyst- urin varir, vera samlík við hini um vøllin. Tað tykist løgið, at 22 mans, ið renna sum fyri lívinum eftir ein- um bólti, aftur og fram um ein grasvøll, skulu hava so stóra ávirkan á samleika- kensluna hjá 40.000 áskoð- arum her á staðnum, og einum hvaðna størri tali av sjónvarpsáskoðarum. Men leikararnir eru sambinding- in, og summi av hesum fólkunum rundanum meg eru so fast bundin, at tey nærum ikki hava nakran samleika, fyriuttan hetta fótbóltsliðið. Tað er teirra lívsinnihald og tað, sum tey liva fyri. Í hálvleikinum verða vístar á einum skermi, nakrar heilsanir, sum fólk hava goldið í dýrar dómar fyri: t.d. hann og hann, sum ikki hevur mist ein einasta dyst á Highbury í 60 ár, fyllir í dag… ella …sonur teirra, sum í dag fyllir 3, er longu vorðin Arsenal fjepp- ari um ein háls, hann verður ein dyggur Arsenal-stuðul seinni o.s.fr. Hvønn einasta dyst í 60 ár. Hugsa tær hvussu nógv- ir pengar tað eru tilsamans. Og hvussu nógva tíð av lívinum hann hevur nýtt at geyla á eitt lið. Men tað hevur so nógv at siga fyri menniskjað at hoyra til. At vera í bólki við øðrum og kenna ein sam- leika. Viðhaldsfólkini, sum hvurvu Tað er lítið eftir av dyst- inum nú. Og so við eitt punkterar alt. Hinir fáa sigursmálið. Har fór alt! Nú verður felagsskapurin pett- aður sundur. Fólkið hevur ikki hug at syngja longur, onkur gerst illur, og rópar á hini, um at vísa seg sum veruligar fjepparar og heppa á liðið til tað síðsta. Hini gerast ill afturímóti. Tiltikna enska noncha- lancan og gentlemanheitin er nú horvin sum døgg fyri sól. Bannan og blótan, og okkurt tárið sæst eisini. Teir fara avstað, daprir í huga, hóast einir 3 minuttir enn eru eftir av leiktíðini. Og nú hvørvur eisini mín fjepp- araandi. Leggi í grundini ikki ein pinn í, at teir taptu. Ein ovurkátur Chelsea- viðhaldsmaður ger tað stóra mistak at koma syngj- andi, flennandi og happ- andi gjøgnum Arsenal fjeppara-útgangin. Tað er eitt, tvey, trý, so syngur hann ikki meir, men má ístaðin henta sær sínar úrsligdnu tenn upp av trappunum. Komin heilt útum stadion, er bert ein sangur at hoyra, nevniliga Chelsea. Lítið og einki hevur verið at hoyrt til teir undir dyst- inum, men nú kundi tú næstan trúð, at teir hava verið einsamallir til dyst. Eingin av teimum reyðu áskoðarunum er at síggja nakrastaðni. Neyðars Ingi Højsted, sum gongur í Arsenal jakka. Hann fær sítt at hoyra um úrslitið. Bíðirøðin til undirgrund- ina er ómetaliga long. Tað man taka okkum útvið 20 minuttir, bara at koma inn undir takið á støðini. Og har eru Chelsea sangir og slagorð fyri allar pengarnar. Síggi aftur á tippingar- búðina. Hóast alt, kann eigarin har tó vera glaður í kvøld. Hann man hava fingið alvorliga góða úr- tøku. Inni á tokstøðini skiljast vit aftur, Ingi og Áki skulu ein veg, eg skal hin. Takki fyri meg, og siti brátt í einum stúgvandi fullum undirgrundstoki ávegis til hotellið. Framvegis eru Arsenal fólkini sum sokkin í jørðina. Slagið um London og um semifinalu- plássið varð vunnið av Chelsea, og tað skal hátíð- arhaldast. Ein ung genta roynir av yvirtala pápan at koma við sær og øllum hinum í býin. Hann sigur nei, men eg haldi meg síggja, at hann hevur hug at fara við. Tá eg fari av, hevur hann framvegis ikki sagt ja, men eg vænti at tey fara í býin saman bæði, ein tann- áringadóttur og pápi henn- ara. Sjálvt millum ættarlið tykist fótbólturin vera bindilið. Sig so ikki tað! Champions League í London Uttanfyri Stadion Øll fótbóltsáhugað munnu vita, at fót- bólturin er høgt í metum í Onglandi. Miðlar kring allan heim gera nógv hóvasták burturúr dystum í Premier League, og hvørt lið hevur stóra áskoð- arafjøld, sum trúgv fylgir við liðnum fyri at heppa. Tískil er tað eitt av hæddarpunktunu m á mínum Lon- don-túri at sleppa til fótbóltsdyst. Og hetta er ikki ein og hvør dystur, men fjórðingsfinalan í Champeons League á Highbury millum tvey London feløg, Arsenal og Chelsea. Skuldi farið og blivið spennandi. 1-0 : REYES 1-1 : LAMPARD 1-2 : BRIDGE 1-2 : BRIDGE 1-1 : LAMPARD 1-0 : REYES C M Y K 17 16