mánadagur 10. mars 2014síða 7
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
7
Mánadagur 10. mars 2014 · Nr. 29
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
liga hugbankanum World
Economic Forum.
- Í Norðurnoregi hevur
tað eydnast sera væl hjá
oljuvinnuni at etablera seg
stig fyri stig. Lokalsam
feløgini og vinnan á stað
num blómar saman við
okkum, og nógv av teimum,
ið vóru rýmd, eru flutt
heim aftur. Vit hava somu
strategi í Barentshavinum
og síggja positivt upp á tað
har eisini.
- Her er talan um sera
viðkvom øki, og tað er tað
føroyska eisini. Í slíkum
økjum
fara
vit
serliga
varisliga fram, sigur Rúni
M. Hansen.
Tørvur á orku
Tó at hann leggur dent á,
at tað eru politikararnir, ið
seta karmarnar fyri olju
virkseminum og vinnu
politikkum annars, so er
Statoil eisini tilvitað um
ávirkanina, oljuvirksemið
hevur á aðrar vinnur.
- Heiminum tørvar orku,
og oljuvinna snýr seg um
at útnytta tað tilfeingi,
ið er. Men vit vilja fara
fram við skili, so verandi
vinnur kunnu liva væl við
síðuna av okkum. Vit síggja
eisini, at tá oljuvinnan
verður umsitin rætt, so
leggur hon lunnar undir
nýggjar vinnur. Í Noregi
hevur
oljuvinnan
fing
ið undirveiting av øllum
slagi at blóma, soleiðis
at undirveiting í dag er
størsta
útflutningsvinna
har næst eftir kolvetnis
framleiðsluni, sigur Rúni
M. Hansen.
Hann vísir á, at Statoil
eisini er við í fremstu røð
at granska í varandi orku
at seta í staðin fyri olju og
gass. Felagið brúkar tríggjar
milliardir krónur um árið
upp á grøna orku, og ger seg
serliga galdandi, tá tað snýr
seg um havvindmyllur.
oljuvinnan
Ingolf S. Olsen
At Statoil saman við øðrum
loyvishavarum ger eitt so
stórt leitiátak í einum í
føroyskum øki, sum talan
er um í ár, kyndir eisini und
ir vónirnar hjá Johan Dahl,
vinnumálaráðharra, um, at
hesaferð fer tað at eydnast
at finna kolvetni í rakstrar
verdum nøgdum.
Í
næsta
mánaða
fer
norska felagið saman við
oljufeløgunum
Atlantic
Petroleum,
ExxonMobil,
Dong og OMV undir aftur
boringina Brugdan II, sum
var sett á pausu á hesysti
2012, og í summar ger felagið
saman við Dong og OMV
eina boring í økinum Súlan-
Stelkur skamt at bretska
markinum og ikki langt frá
oljukeldum bretsku megin
markið.
Góð data
- Eg havi varhugan av, at tað
eru góð data, sum nú liggja á
borðinum, so eg vóni sjálv
sagt, at okkurt spyrst burtur
úr hesaferð, sigur Johan
Dahl.
Politiska skipanin hevur í
seinastuni fingið ákoyringar
frá fleiri síðum fyri at vera
passiv og ófyrireikað, um tað
skuldi eydnast at rakt við ol
ju ella gass í ár. Men hesum
vísir Johan Dahl aftur.
- Eg veit ikki, hvussu nógv
betri vit kunnu fyrireika
okkum. Lóggávan er púra
greið og hevur verið tað lein
gi, sigur Johan Dahl.
- Um so verður, at kol
vetni verða funnin í rakstr
arverdum nøgdum, er tað
trupult at siga framman
undan, júst hvussu gongdin
so fer at verða. Tað veldst
um so nógv – um tað er olja
ella gass, hvussu stórur finn
ingurin er, og nær teir finna
nakað. Tað kann ganga lang
tíð, frá tí at rakt verður við
olju ella gass, til framleiðsla
fer í gongd. Vit sóu til dømis,
at olja varð funnin í Clair-
oljuleiðini ikki langt frá
markinum
til
Bretlands
í 1977, men framleiðslan
byrjaði ikki fyrr enn í 2005,
sigur hann.
Tað er álagt feløgunum,
ið standa fyri boringunum,
at tryggja tilbúgving á stað
num, um ein vanlukka skuldi
hent. Harumframt hava tey
avtalur sínámillum um til
búgvingarútgerð tvørtur um
landamørk, um tørvur skuldi
verðið á tí.
- Verður tað so, at vit
koma at hava framleiðslu á
føroyskum øki, verður helst
neyðugt, at vit sjálvi eisini
verða betri tílbúgvin, ásann
ar Johan Dahl tó.
Áseting í lagi
Hóast Johnny í Grótinum,
búskaparfrøðingur,
aðra
staðir í blaðnum finst at
kravinum í oljulóggávuni um,
at allur flutningur og útgerð
skal um føroyskan kajkant,
so verjir vinnumálaráðharrin
hesa áseting.
- Oljuleitingarnar hava
higartil
samanlagt
givið
landskassanum
inntøkur
oman fyri 225 milliónir krón
ur frá útlendskum persón
um og feløgum, ikki minst
takkað verið hasi ásetingini.
Umframt hetta hava før
oyskar fyritøkur havt fitt av
inntøkum orsakað av hesi
ásetingini. Hon økir eisini
møguleikan hjá føroyskum
fyritøkum at sleppa upp í
part, tí tað kann vera virðis
mikið fyri tær at kunna vísa
á royndir úr oljuvinnuni,
tá tær skulu uttanlands at
kappast.
- Vit eru noydd at fyri
halda okkum skilagott til
oljuvinnuna og fáa tað burt
ur úr henni, sum yvirhøv
ur ber til. Vit krevja vørur
og tænastur um føroyskan
kajkant og krevja, at samtøk
ini, ið bora, hava heimstað og
gjalda skatt her. Hinvegin fer
hetta helst at krevja, at vit
lata okkara arbeiðsmarknað
meira upp fyri útlendskari
arbeiðsmegi, um vit finna
olju. Øll hesi atlit og fyrilit
skulu takast, men eg haldi, at
vit eru væl fyrireikað, sigur
Johan Dahl.
Inntøkurnar
Um rakt verður við olju ella gass í føroysku undirgrundini,
ásetir kolvetnisskattalógin, at framleiðandi feløgini skulu
gjalda ein avkastskatt, sum kann verða upp í 57 prosent,
alt eftir hvussu stórt avkastið er. Íroknað hetta er eitt
framleiðslugjald – royalty – á tvey prosent – tað er tvey
prosent av virðinum av framleiðsluni, sama hvat avkastið
er.
Føroyskur kajkantur
Ásetingin um, at øll veitingin í sambandi við oljuvinnuna
skal um føroyskan kajkant, stendur í grein 11 í
løgtingslógini um kolvetnisvirksemi:
§ 11. Í loyvum eftir § 6, skal verða ásett, at allur
flutningur av útgerð og fólki til og frá føroyskum øki skal
fara um føroyskan bryggjukant ella føroyskan flogvøll.
Stk. 2. Landsstýrið kann í serligum førum, gera undantak
frá ásetingini í stk. 1.
Johan Dahl:
Vit eru til reiðar
Vinnumálaráðharrin vónar, at oljan verður funnin í ár, og
hann heldur, at landið er til reiðar, um tað skuldi hent
- Eg veit ikki, hvussu nógv betri vit kunnu fyrireika okkum. Lóggávan er púra greið
og hevur verið tað leingi, sigur Johan Dahl, landsstýrismaður í vinnumálum
tøkur
til
landskassan,
sum eru tengdar at stað
festum yvirskoti av olju
framleiðslu. Framleiðslu
gjøldini eru viðfáningur í
samlaðu metingini og eru
læst føst í føstum krónu
upphæddum og føstum
prosenttali.
Við avskrivingarregl
um og flytingarreglum og
áramálsásetingum fyri at
staðfesta yvirskotsgjald,
eru
sostatt
rættiliga
long útlit fyri inntøkum
til landskassan og ávís
ógreiða um, hvussu ber
til at rokna veruliga virð
ið av tilfeinginum og av tí,
ið eigur at falla til landið
og til komandi ættarlið í
Føroyum.”