hósdagur 10. apríl 2014síða 49

17 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 2 • 11. apríl 2014 17 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 2 • 11. apríl 2014 halda seg vera betri enn onnur. Hendan listin tykist við eitt borgarlig í hesum høgu hallunum, og ætlaða avbjóðingin er bara ætlað og óekta. Spell. Tí næstan øll list í stóru søvn­ unum í London er framúrskarandi list. Í roynd og veru ber ikki til at samanbera hana við hotelllist í einum sponskum hotellkamari, tí listin í London er fleiri, fleiri ferðir betri. Men góði smakkurin hevur stolið nakað frá henni, sum ógrein­aða hotelllistin hevur varðveitt. Kanska eitt slag av frælsi í sínum egna saman­hangi og máttin at bjóða av, ótillagað, at vera ein pussfiskur – tað er eingin list í London. Søvnini í London er stórir hvítir kassar, har alt slag av list og allir litir kunnu húsast. Ongantíð er nakað, sum argar, nakað sum er løgið. At sleppa upp í part hjá tí góða smakk­inum hjá Saatchi er fantastiskt hjá einum listafólki. Pensjónin er bjargað. Men vandi er í hvørjari væl­ ferð. Har sníkir eitt brá av handils­ hugsan seg inn í listina, at hesin anskræmiligi góði smakkurin nørist. Vend á høvdið og rist posan At býta list upp í góðan og vána smakk kann tykjast høpisleys, men kortini er eitt mál við tí. Hetta er gjørt, tí har eru fólk, sum hava sett hópin av peningini í list og sum avgjørt royna at okkurt slag av list skal halda og helst hækka í virði. Býtið er gjørt, tí vit fegin vilja skilja okkum frá hvørjum øðrum og tí byggja stættar­samfeløg á so nógvum økjum. Vit býta okkum upp tí tey, sum heima­ kunnug spasera á søvnunum í London og tey, sum skoldaði og all inklusive taka sær av løttum á Gran Kanaria. Vit eru tey við góðum smakki og tey við vána smakki. Men býtið í góðan smakk og vána smakk førir eisini til nøkulundasemi. Listins viðbrekna vistskipan skrædnar, tá ov nógv verður av tí góða smakk­ inum. Ov høgt heiðraður listakongur, heldur enn kollvelting. Alt skal vend­ast á høvið av og á, um listin skal varð­ veita sína megi. Posin skal ristast (um eg kann loyva mær at hava so vána smakk at brúka somu orð, sum verða brúkt í bingo banko lívinum her á Gran Kanaria, her næstan bara norður­lend­ ing­ar­ar eru at hoyra). Hetta skal ikki skiljast, at vit ikki mugu skilja millum gott og vánaligt. Tað haldi eg, at vit skulu. Tað er veg­ urin til sjálvstøðugt medvit og tann veg­urin skal gangast. Men vit mugu ikki dovna í okkara fatan av, hvat er gott og hvat er vánaligt – vit mugu ikki tekna okkum sum haldarar av einum ávísum smakki. Vit skulu mennast og av­bjóðast, ræðast og kløkkast. Tann eina dagin gjørdist eg kløkk á Gran Kanaria. Kløkk á Gran Kanaria Tann eina dagin á Gran Kanaria hendi tað løgna, at eg fór inn í eini hús, har eg væntaði at renna meg í kaktussar gjørdar úr leiri ella eitt kertuljós gjørt sum ein banan, men eg rendi meg í nakað heilt annað. Eg rendi meg í framúrskarandi list. Kanska góður smakkur latin í sum vána smakkur, men helst nakað, sum legði bæði tvey afturum seg. Brádliga var ein fram­ sýning har við einum kubanskum lista­manni, sum æt Alexis Esquivel. Hansara list snúi seg um søguskriving, rasismu, fráveruna og tilgeringina av svarta mannakroppinum í listini, um tey mynstur, ið nationalstaturin og hjá­landa­veldi skapa, um funda­menta­ lismu og stigveldisskipan. Esquivel er illtrúgvin um fortíðina á ein heilt serligan og óvanliga snøggan hátt. Hann teknar eina skelvandi og lyndis­ leysa mynd av nútíðini og sigur støkk­ andi søgur um veruleika og utopi. Í einum lítlum faldara las eg, at hetta var fyrstu ferð Alexis Esquivel hevði sína egnu framsýning í Evropa. Kanska keypir Saatchi í næstum eitt verk frá Esquivel og hansara list verður skrødd niður av veggjunum í húsunum á Gran Kanaria, meðan tónleikurin frá dansi­ band­inum hjá Lasse Johanson verður hang­andi í rúminum. Hansara list verður so rurað inn í óendaliga lúrin hjá til góða smakkinum í London. Eg veit ikki rættuliga, hvat man skal vóna. Kanska haldi eg bara, at vit sjálvi javnan skulu ivast meiri um okkara egna fantastiska góða smakk. Alexis Esquivel Góðan smakk í London