mánadagur 14. apríl 2014síða 25

25 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 14. apríl 2014 · Nr. 44 ein størri og størri partur av formidlingini av orði Guds, tí sangur hevur eina serliga inngongd inn í mannasálina. Tí er tað av alstórum týdningi, at samkomurnar eisini fylgja við á hesum økinum – og tað hevur Betesda gjørt við nýggja bygningsverkinum! Fyrsta møtið í nýggja Betesda Kl.18.00 var móttøkan liðug, og tá byrjaði fyrsta møti í nýggja Betesda. Øll fingu eina skrá í hondina, sum legði upp til eina fjølbroytta løtu við talum, felagssangi, bønum og lovsangi, við luttøku av barna­kóri, Betesdakórinum, Kvar­tettini í Betesda og Seytjan sangarum. John Færø og Tóra við Keldu leiddu løt­una, og tað gjørdu tey meistar­liga nýskapandi. Á slagnum klokkan 18.00 bjóðaðu John og Tóra fólk­ inum vælkomnum, sum vóru umleið 1000. Fólk stóð úti í forhøllini og allan vegin fram við veggunum. John Færø legði út við at siga, “at Orð Guds hevur altið havt høvuðsplássið í gamla Betesda, og soleiðis skal tað eisini verða í nýggja Betesda.” John og Tóra fingu fólkið at syngja av fullum hálsi í felagssanginum, sum fylti hesi nýggju stóru hølini, og tað var ein sonn frægd at vera ein partur av lovsanginum hetta fyrsta kvøldið í nýggja Betesda. Bæði ljóðlíkindini og ljóðtøknin eru í hægstu góðsku. Menninir, sum umboðandi samkomuna tóku nýggja salin í nýtslu, vóru Steinbjørn Jacobsen, Eivind Niclasen og Eyðun Eltør. Steinbjørn Steinbjørn innleiddi við tekstinum í Efesusbrævinum kapitul 4 ørindi 3: “Leggi tykkum eina við at verða verandi í einleika Andans í bandi friðarins,” og so legði hann afturat: “Hetta hevði verið ein góð yvirskrift yvir húsinum!” - “fólkið í samkomuni er enn meiri samansjóðað, meðan byggingin hevur staðið uppá!” - “Byggingin av salinum er eitt greitt dømi um, hvussu nógv kann verða gjørt, tá allar náðigávurnar sleppa framat!” Eivind Eivind, sum er fleiri 90 ár, tók soleiðis til: “Tað runnu nógv tár, tá seinasta møti var liðugt í gamla Betesda, men í kvøld renna gleðistár, nú fyrsta møti er í nýggja Betesda!” Síðani bað Eivind eina inniliga og hjartaliga bøn fyri samkomuni og hennara nýggju umstøðum. Bønarløta Aftan á Eivind og áðrenn høvuðstaluna hjá Eyðun, varð lýst til bønarløtu, har tað var frítt at luttaka. Ein andaktsfull løta, har bæði kvinnur og menn tóku lut. Eyðun Eyðun hevði høvuðstaluna, sum varð borin fram á ein livandi og fangandi hátt. Tað var heilt greitt, at Eyðun hevði nakað á hjarta hetta fyrsta møti í Betesda. Hann setti m.a. spurningin: “Hvar býr Gud?” Við hesum vildi Eyðun leggja dent á, “at tað er umráðandi, at Guds nærvera altið er at kenna millum okkum í samkomu Guds.........og um tað ikki er so, er arbeiði til fánýtis.” Eyðun var seinasti talari í gamla Betesda, og hetta kvøldið var hann millum fyrstu talararnar í nýggja Betesda! Lovsangur Síðani var lagt upp til felags­ sang og skiftandi kórsang, sum eisini kann sigast var ein hóskandi takkar- og lov­sangs­løta fyri alla tað væl­vild, sum Harrin hevur víst samkomuni, meðan bygg­ingin er farin fram. Fyrsti felagssangurin, sum varð sungin á hesum fyrsta møtinum í Betesda, var sangurin hjá Victor Daniel­ sen, “ja sig Honum takk,” sum var ein hóskandi startsangur í nýggja salinum, tí nógv er at takka fyri. Gentukórið Fyrsta kórið, sum kom upp á pallin var eitt kór, sum taldi umleið 40 fittar smágentur. Tær sungu tríggjar sangir, og tað kundi hoyrast, at genturnar kendu sína upp­ gávu. Kvartettin í Betesda Teir sum manna kvartettina, vóru væl fyri hetta kvøldið í Betesda, ikki minst tí, at teir júst høvdu fingið at vita, at í FMA-kappingini í Norðurlandahúsinum, sum var hetta sama kvøldið, vóru júst teir kosnir at vinna før­ oyska tónlistaheiðurin fyri 2014 (Faroese Music Award - FMA). Teir vunnu eisini stóran heiður hetta fyrsta kvøldið á pallinum í Betesda, tá teir sungu sínar evergreen slagarar beint í hjørtuni hjá áhoyrarunum. 17 sangarar Teir 17 sangararnir hjá Jógv­ an við Keldu eru altið ein avspegling av einum drivnum og disiplineraðum kórleiðara, tá hetta úrvalskórið fer á pall. Soleiðis var eisini hetta kvøldið í Betesda. Teir sungu fýra sangir, sum fylti salin so vakurt, at onkur hugsaði, um tað mundi vera tann nýggja avanseraða ljóðtøknin, sum hjálpti so væl til – tað var tað nokk eisini! Betesdakórið Kórið er 88 ára gamalt, men framvegis eitt livandi og nýskapandi kór, sum aftur prógvaði sínar musikalsku dygdir, leygarkvøldið í nýggja Betesda við Árna Jacobsen sum kórleiðara. Kórleiðslan hevði gjørt sær ómak at byggja upp eina sangskrá við fýra sangum, sum hvør sær umboðaðu ymisk tíðarskeið í samkomusøguni hjá Betesda. Undan hvørjum sangi varð ein søguligur tekstur lisin upp, sum lýsti viðkomandi tíðarskeið. Áðrenn kórið sang fyrsta sangin, varð ein tekstur lisin upp, sum lýsti tíðina umleið 1917, tá fyrsta Betesda varð bygt. Tá varð ikki sungið á føroyskum í kirkju ella samkomu, tí enn vóru eingir sálmar á føroyskum máli. Fyri at geva eina føling av hvussu var við samkomusanginum tá, so sang kórið á donskum, “Hvilken ven vi har i Jesus,” sum Victor Danielsen týddi til føroyskt, “Á, hvør vinur er ei Jesus.” Í 1920 kom gongd á føroyska sálmasangin. Ungdómurin Hetta fyrsta møti í Betesda var liðugt kl.20.30, og kl.21.00 byrjaði ungdómsmøti. Ung­ dómar allastaðni frá í Mið­ staðar­økinum streymaðu inn í nýggja salin í Betesda, og tey vóru eins spent, sum vit tilkomnu og eldru, at sleppa at uppliva hesar nýggju um­ støðurnar. At nýggja Betesda ikki einans er bygt til eldra ættar­ liðið, men eins nógv til tey ungu, er øll tann framkomna tøknin, sum húsið er útgjørt við, eitt greitt boð uppá; tí er tað nakar, sum dugir at handfara teldutøknina, so eru tað tey ungu – og har sleppa tey at royna seg í tí stóra og spennandi teldupultinum. Hvat høvdu teir gomlu sagt? Meðan ein hevur sitið og skrivað, eru nógvir av teimum gomlu komnir í hugan, har ímillum Jens Klæmint Isak­ sen. Tað var m.a. hann, sum tók stig til at byggja fyrsta Betesda í Klaksvík í 1917. Fýra útbyggingar hava verið til dagin í dag, nú samkoman aftur situr í einum nýggjum bygningi, sum óivað kemur at útliva nógv tey flestu, sum búgva Í Klaksvík í dag. Ein kann ikki annað enn seta sær sjálvum hendan spurningin: “Hvat høvdu teir gomlu sagt, um teir sótu á fremstu røð hetta leygar­ kvøldið í nýggja Betesda? Tað er einki at ivast í, at teir høvdu sagt: “Tað loysti seg!!!” Við hesum orðum vil undir­ritaði ynskja sam­kom­ uni í Betesda hjartaliga til lukku við nýggja salinum, og samstundis minna á, “at tað loysir seg at vera trúfastur móti Harranum og Orði hans­ara!!” Øll góð og fullkomin gáva er omanífrá Símun Pauli Jacobsen Vestmanna 2. heimsbardagin var at enda komin. Myrkur hevði ligið yvirlandið alt. Myrka­ legging í hvøjrum vindeyga, samstundis sum hópur av bygdum vóru uttan elek­ triskt ljós. Men tað hendi í teimum døgum í árinum 1946, at ymiskar rembingar fóru fram her á landi. Millum annað var mikil orrusta í sambandi við fólka­atkøvðu um loysing ella samband. Men tað tyk­ist, sum fín­telj­ingin í mynda­talu av teimum fá­mentu veljarum, sum møttu til valborðið, dregur úr í tað endaliga. Nú skjótt tveir mans­aldrar eru farnir, síðani fólka­atkøvðan fór fram, og flestir av teimum, sum treiddu atkvøðu, eru farnir undir grønu torvu, tekur aftur og aftur stríð seg upp um, hvør í mynda­talu var eina sponn framman fyri hin partin. Ein onnur, mikiðmeira áhugaverd hending ´for eis­ini f ram um somu tíð. Menn úr Streymoy (min­ us Kvívík og Tórshavn), Eysturoy og Vágoy vóru samankomnir til fundar í tinghúsinum í Tórshavn. »Ljós yvir landið« og sam­tykt var at stovna el­ felagið við navninum SEV. Menn hugsaðu um landið og fólkið – serstakliga tær bygdir, sum enn lógu í myrkri, og tað eydnaðst landsins kommunum í felag at byggja lat landið út við elmegi. Nú landð alt er útbuygt við elmegi, tykjast landsins myndugleikar at sýna sera stóran áhuga í SEV og dyrgja í bløðunum framundir at yvirtaka elfelagið fyri lít­ið og lætt. Men eitt er vist: Tað er eingin orsøk til at kommunurnar vilja selja SEV, uttan at landið tekur djúpt í lumman eftir peningi. Vóru tað ikki júst tingmenn hjá full­veldis­ flokkunum, sum 1. januar 2002 minkaður blokkin við 365 milliónum krónum árliga, ein upphædd, sum í dag man verða komin upp á umleið fimm milliardir krónur. Tá menn hava ráð at minka kassapeningin við fimm milliardum, so hava teir eisni ráð at gjalda fyri SEV. At menn við fullum viti og skili hava minkað um landskassan kassapening við umleið fimm milliardum krónur, er so vitleyst, at vanlig fólk skilja hetta ikki. Hvør hevur ábyrgdina av hesum? Hetta vóru fólksins peng­ar, sum skuldu nýtast til sosialin endamál, menta­ mál, pensjón og annað. Men tíbetur vóru tað ikki øll, sum hugsaðu um at tøma landassan. Tað vóru tíbetur skila­ menn, sum royndu at fylla í aftur landskassan. Tá vit í dag fáa einaferð um mánaðin fólkapensjón og samhaldsfasta, so vita vit drívkraftina aftan fyri fólka­pensjónina og sam­ halds­fasta vóru javn­aðar­ menninir P. M Dam og Vi­ lhelm Johannesen. Í meira enn 20 ár havi eg valt Sambandsflokkin. Eg saman við mongum øðr­um eri vónbrotin av núverandi politikki Sambands­flok­ sins.