mikudagur 23. apríl 2014síða 15
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
15
Hósdagur 24. apríl 2014 · Nr. 46
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Yvirskriftin er heintað úr heimliga
umhvørvi mínum – ein máliska,
sum foreldur míni høvdu á munni
av og til. Haldi meg minnast, at
grundin til, at tey tóku soleiðis til,
var, tí at ein fekst við nakað, sum
ikki hoyrdi heima ella passaði seg
at gera.
Men samfelagið og siðir broytast,
og soleiðis broytist eisini lóggáva,
og harvið hvat er rætt og ikki.
Broytingar í samfelagnum
Ein bólkur í samfelagnum, sum
ikki var so eyðsýndur tá sum nú,
er tey samkyndu. Sjálvt heitið
á hesum bólki er ikki tað sama,
sum tað var tá, kanska tí eingin sá
hesi sum ein bólk, men sum nak
rar fáar einstaklingar, sum livdu
og innrættaðu seg eftir samfelag
num, soleiðis sum tað var saman
skrúvað.
Hesi fólkini hugsaðu ikki um
nakra lóggávu og mettu seg at
hava sama rætt sum onnur í sam
felagnum, og í mestan mun vóru
tey ikki øðrvísi fyri enn onnur.
Í dag er tað eyðsýnt, at tey
samkyndu eru uttanfyri allan lóg
og rætt. Tey føla seg ikki at vera
líkastillað við aðrar borgarar í
samfelagnum, m.a. tí at teirra sam
lívsformur ikki hevur nakrar lógar
karmar at halda seg til.
Ósamd
Og her eru vit eins og í nærum øllum
øðrum viðurskiftum dundrandi
ósamd um, hvat vit skulu gera.
Mong av teimum, sum eru ímóti
hesum samlívsformi, eru eisini
ímóti at nakað skal gerast við lóg
gávu á hesum økinum. Og tey, sum
siga seg at ganga inn fyri hesum
samlívsformi, tey halda at lóggevast
skal, so at samfelagið eisini hevur
lóggávu á hesum økinum.
Og ein partur av fólkinum er
nærum líkaglaður, men sigur hví
ikki.
Og soleiðis, sum rákið er um
allan heimin, kemur fyrr ella seinni
lóggáva sum skipar viðurskiftini
hjá fólki av sama kyni, sum vilja
liva saman í hjúnabandslíknandi
formi.
Virðing
Persónliga eri eg uppvaksin við
millum annað tí grundhugsjón, at
vit eiga at hava virðing fyri hvørjum
øðrum, hóast at vit ikki eru eins.
Og vit máttu sjálvandi halda
okkum innanfyri lóg og rætt.
Vit fegnast allir føroyingar um,
at okkum fall í lut at verða føddir
og fáa loyvi til at vaksa upp í hesum
landi, sum er so ríkt í allar mátar.
Ikki minst eru vit rík, tá hugs
að verður um ymiskleikan og fjøl
broytni, sum er givið hvørjum
einstakum persóni, ið myndar sam
felag okkara.
Og hvør einasti at okkum, sum
er føddur her, er føroyingur og
eigur rætt og lunnindi í samfelagi
okkara. Og lóg og rættur má tí verða
skipaður soleiðis, at atlit verður
tikin til okkara, soleiðis sum vit nú
einaferð eru skapt.
Lóggávuvald á
útlendskum hondum
Eg eri ein teirra, sum harmist um
at alt lóggávuvald, okkara landi
viðvíkjandi, ikki finnst her vit
búleikast, men liggur hjá aðrari tjóð
og øðrum fólki at handfara.
Eisini lóggávan um familjurættar
ligu viðurskifti okkara liggur í
aðrari tjóð og hjá øðrum fólki enn
tí føroyska fólkinum at umsita.
Við øðrum orðum, skulu broyt
ingar ella tilpassingar gerast í lóg
gávu viðvíkjandi teim samkyndu,
so skulu hesar gerast í øðrum landi
og øðrum parlamenti.
Okkara politikarar kunnu heita
á danska fólkatingið um at gera
broytingar hesum viðvíkjandi.
Og har, sum vit í løgtingi okkara
bert skulu taka atlit til okkara egnu
skipanir, tá tað er lóggáva, sum vit
sjálvi umsita, so skulu við í aktuella
førinum taka atlit til viðurskifti og
skipanir í tveimum parlamentum.
Lógarbroytingar – Glíðibreyt
Í flest øðrum samfeløgum, har
broytingar eru gjørdar viðvíkjandi
teimum samkyntu, eru broyting
arnar innførdar á ein skipaðan og
varligan hátt.
Av mongum er hesin háttur
kallaður ein glíðibreyt. Tey flestu,
sum ganga inn fyri ella berjast fyri
at fáa hesi viðurskifti broytt, gera
nógv burturúr at hetta als ikki
er ein glíðibreyt. Men lat okkum
kalla ein spaka fyri ein spaka –
her er talan um eina glíðibreyt
– annarleiðis verður tað ikki, tað
kemur framtíðin at vísa.
Nærum øll lóggáva gongur á
somu “glíðibreyt”. Tillagingar verða
gjørdar, so hvørt samfelagið broyt
ist og tørvur er á tillagingum. Ein
komandi lóggáva teim samkyndu
viðvíkjandi verður einki undantak.
Kristin sjónarmið
Men er tað, sæð frá einum kristnum
sjónarmiði, skeivt at lóggeva hesum
viðvíkjandi?
Eg eri eisini ein teirra, sum fegn
ist um páskaboðskapin. Fegnist um,
at Kristus reis úr grøvini Páska
morgun, og allarmest at eg eri ein
teirra, sum kenni meg tváaðan í
Kristusar blóði.
Eg fegnist um at búgva í einum
landi, har eg frítt kann kennast við
Kristus sum mín frelsara!
Eg fegnist um, at í landi okkara
er lóggivið soleiðis, at boðskapurin
um Kristus kann havast á munni
hvar sum helst. Og at vit enntá
við forsterkaraanleggi kunnu bera
hann fram á gøtum og strætum!
Men eigi eg av tí grund at ganga
ímóti at ein samkyndur lívsformur
kemur inn undir lóg og rætt?
Tey samkyndu og lóggáva
Um so er, at eg vil vera við til at lóg
geva um samfelagslig viðurskifti,
kor borgaranna í samfelagnum, so
er tað borgarin og hansara besta eg
má hava í huga.
Vit lóggeva ikki um at samkyntur
samlívsformur skal vera til ella
ikki. Tað er ein sannroynd, at so
er – eisini í heilagu skriftunum og
Bíbliuni, sum vit kenna til.
Nei, vit lóggeva um viðurskifti
borgaranna, útfrá hvørjir borgarar
búleikast í landi okkara.
Vit ynskja ikki at nakrir borgarar
ella samlívsformur teirra skal vera
settur uttanfyri lóg og rætt.
Sjálvandi skal ein ella onnur lóg
gáva til at skipa viðurskiftini, eisini hjá
teimum sum vit ikki eru samd við!
Í Kristindóminum eru eingi pá
boð um forfylging av teimum, sum
vit ikki eru einig við – tvørturímóti
so er kærleiksboðið eitt boð, sum
altíð eigur at standa í skjøldri okk
ara.
Broytingar í hjúnabands
lóggávuni
Fyri stuttum var lóggáva lagd fram
á ting um broytingar í hjúnabands
lógini, sum skuldu virka til at eisini
samlívsformur teirra samkyndu
bleiv lógarreguleraður.
Uppskotið bleiv felt á Føroya
Løgtingi, ikki tí at tað kundi stað
festast ein fólksligur meiriluti
móti tí, men tí tingmenn kendu seg
bundnar av avtalum, og tí máttu
staðfesta ein parlamentariskan
meiriluta ímóti.
Og eftir standa vit og hava sett
ein trongdan bólk, tey samkyndu,
uttanfyri lóg og rætt.
Summi rætta rygg og pannu í
stoltleika yvir at hava vunnið ein
parlamentariskan sigur.
Nøkur slikka sárini og bíða eftir
at politisk kyrrindi skulu vera enn
einaferð.
Føroyingurin – eg og tú – vit
mugu liva við, at tað eru fólk okkara
millum, sum eru sett uttanfyri lóg
og rætt.
Vit mugu liva við, at tað eru
børn sum eru sett uttanfyri lóg og
rætt, tí at tað familjumynstrið sum
foreldur teirra hava valt, ikki passar
inn í skipaðu reglurnar.
Man kann skjóta seg innundir,
at man ikki vil gera tað ónátúrliga
nátúrligt.
Man kann føra fram, at hesi bara
kunnu liva sum vit onnur.
Og man kann helst brúka onn
ur argument, men tað vikar ikki
við tann veruleika, at tað eru
menniskju av sama kyni, sum liva
saman sum pør, og at tey eru sett
uttan fyri lóg og rætt!
Og tað viðførir sjálvandi eisini,
at tað eru børn sum vaksa upp
uttanfyri lóg og rætt.
Tøgnin óvirðulig
Er tað virðuligt, at okkara parlament
er niðurbundið og fjøtrað, soleiðis
at tað ikki sleppur at lóggeva fyri
alt fólkið?
Kunnu vit í fólkaræðinum standa
model til at partar av fólkinum eru
settir uttanfyri lóg og rætt?
Samd ella ósamd – fólkaræðið
má sleppa at virka!
Føroyar mítt føðiland Føroyar!
tíðargrein
Sámal Petur í Grund
fyrrverandi landsstýrismaður
Tórbjørn
Jacobsen
Karin
Kjølbro
Hans Pauli
Strøm
Sámal Petur
í Grund
Jógvan
Sundstein
Edmund
Joensen
»Uttan fyri allan lóg og rætt«
Jógvan
við Keldu
Er tað virðuligt, at okkara parlament er niðurbundið og
fjøtrað, soleiðis at tað ikki sleppur at lóggeva fyri alt fólkið?
Kunnu vit í fólkaræðinum standa model til at partar av
fólkinum eru settir uttan fyri lóg og rætt?
Samd ella ósamd – fólkaræðið má sleppa at virka!
Føroyar mítt føðiland Føroyar!
Sámal Petur í Grund